Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Οι εντολές είναι σαφείς


Την περασμένη Τετάρτη, ο μεταβατικός πρωθυπουργός της χώρας, με μια λιτή ανακοίνωση λίγων γραμμών, που αναρτήθηκε στο προσωπικό του ιστολόγιο, επιχείρησε απολογισμό των 30 πρώτων ημερών της κυβέρνησης του, αναφέρει σε άρθρο του στο «ΕΤ», ο Γιώργος Χαρβαλιάς .

Σε τρείς παραγράφους, εξήγησε ότι επί πρωθυπουργίας του, συνεστήθη κυβέρνηση διακομματικής στήριξης, που εξασφάλισε την 6η δόση δανειοδότησης, οδήγησε στην έγκριση του προυπολογισμού «με μεγάλη πλειοψηφία» και…προχωρά στην εφαρμογή των μέτρων που περιέχονται στο πρόγραμμα της!

Αν αυτά συνιστούν κυβερνητικό έργο, θα μπορούσαμε να φωνάξουμε πίσω τον Γιώργο Παπανδρέου. Αλλά ας αφήσουμε το πικρό χιούμορ. Από την αρχή φάνηκε δυστυχώς, ότι ο κ. Παπαδήμος δεν κατέχει το άθλημα. Με το που πήρε την εντολή θα μπορούσε να έχει κερδίσει τις εντυπώσεις. Απαιτώντας την δημιουργία ενός μικρού και ευέλικτου τεχνοκρατικού σχήματος με συμβολική συμμετοχή, των κομμάτων.

Είναι βέβαιον ότι αν ο κ. Παπαδήμος είχε αποφασίσει την συγκρότηση μίας κυβέρνησης 15 προσωπικοτήτων, ανάλογης με αυτή του Ιταλού ομολόγου του, Μάριο Μόντι, θα είχε βρεί απόλυτα σύμφωνη τη Νέα Δημοκρατία (που άλλωστε πρώτη μίλησε για κυβέρνηση τεχνοκρατών) και θα είχε εγγράψει εχέγγυα σοβαρότητας στην ελληνική κοινή γνώμη.

Αντ αυτού, ο κ. Παπαδήμος επέλεξε, προφανώς κάτω από το βάρος πιέσεων του απερχόμενου πρωθυπουργου, να διατηρήσει στο κυβερνητικό σχήμα ένα λόχο αποτυχημένων υπουργών του ΠΑΣΟΚ, τους περισσότερους μάλιστα, χωρίς να τους μετακινήσει από τα γραφεία τους!

Ανέχτηκε ο κ. Παπαδήμος και κραυγαλέα προκλητικές περιπτώσεις, όπως του Γιώργου Παπακωσταντίνου και του Θεόδωρου Πάγκαλου. Με το «καλημέρα» δηλαδή, ο μεταβατικός πρωθυπουργός, αποδείχτηκε πολιτικά αδύναμος.

Θα μπορούσαμε ίσως, να συγχωρήσουμε την αδυναμία του αυτή, αν ενέπνεε ελπίδες ότι μπορεί να διαχειριστεί με αξιώσεις την τεχνοκρατικής φύσης αποστολή που του έχει ανατεθεί.

Η αλήθεια είναι όμως ότι την 6η δόση την πήρε ο Σαμαράς. Επιδεικνύοντας υπευθυνότητα και αγνοώντας το πολιτικό κόστος. Και μια δεύτερη αλήθεια είναι ότι ο κ. Παπαδήμος, άκουσε αμίλητος τους Γερμανούς να καθορίζουν τους κανόνες της ευρωπαικής…premier league που ονειρεύονται, χωρίς να ορθώσει την παραμικρή ένσταση για λογαριασμό της πατρίδας του που οι ίδιοι άφρονες δανειστές έχουν οδηγήσει στην…τέταρτη ερασιτεχνική.

Σήμερα το μόνο που έχει απομείνει στην κυβέρνηση Παπαδήμου για να ολοκληρώσει το «έργο» της είναι η υλοποίηση της κατ’ αρχήν συμφωνίας για το PSI και η σύναψη της νέας δανειακής σύμβασης.

Δυστυχώς και πάλι, το μέλλον των δύο αυτών εγχειρημάτων παραμένει σκοτεινό. Το PSI, υπό την πεφωτισμένη καθοδήγηση του Ευάγγελου Βενιζέλου και διαφόρων «πονηρούληδων» στον ΟΔΔΗΧ, που νομίζουν ότι παίζουν πόκερ με τους ξένους γκάγκστερς των αγορών, οδηγείται στα βράχια, φλερτάροντας με την επιβολή τετελεσμένων από μέρους της Αθήνας.

Η νέα δανειακή σύμβαση, με την σειρά της, προσλαμβάνει διαστάσεις επαχθέστατου συμβολαίου δουλείας, ακριβώς γιατί οι αριθμοί έχουν εκτροχιαστεί οι πιστωτές θα ζητήσουν «γή και ουρανό» προκειμένου να…διασώσουν και πάλι την Ελλάδα.

Ο κ. Παπαδήμος είναι διακεκριμένος οικονομολόγος. Αποκλείεται να μην γνωρίζει από τα μέχρι τώρα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού ότι το πείραμα δεν βγαίνει. Και ασφαλώς δεν δικαιούται να κάνει τα στραβά μάτια.

Η εντολή της κυβέρνησης του είναι σαφής. Να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα της 26ης Οκτωβρίου. Αν το PSI χάσει τον εθελοντικό του χαρακτήρα, (κάτι που θα γνωρίζουμε ως το τέλος Ιανουαρίου), ή αν απαιτηθούν μέτρα για το 2012, ανεξαρτήτως, όπως διαφαίνεται, με την νέα δανειακή σύμβαση, η κυβέρνηση έχει νομοτελειακά απωλέσει λόγο ύπαρξης. Καλό θα είναι να πάει σπίτι της και να αφήσει την εξουσία σε ένα σχήμα με ουσιαστική λαϊκή νομιμοποίηση που θα διαχειριστεί τις αποφάσεις για το μέλλον του τόπου.