Κυριακή, 31 Ιουλίου 2011

Παραδίδει τα κλειδιά της διακυβέρνησης στους ξένους


Μόλις λίγα 24ωρα μετά τη δημόσια απαίτηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε, για τον περιορισμό της εθνικής μας κυριαρχίας, η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου έρχεται να ομολογήσει εμπράκτως ότι παραδίδει τα κλειδιά της διακυβέρνησης στους ξένους και μετατρέπει και επισήμως την Ελλάδα σε προτεκτοράτο. Γεγονός ιδιαίτερα οδυνηρό για τη χώρα και τους πολίτες της.

Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου εδώ και ενάμιση χρόνο έχει εκχωρήσει σημαντικό μέρος της εθνικής κυριαρχίας, με την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης και την υπογραφή του Μνημονίου. Οι εξελίξεις, όμως, μετά την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, κατά την οποία αποφασίστηκε η στήριξη της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, είναι ραγδαίες, αποκαλύπτοντας ότι, ουσιαστικά, η χώρα βρίσκεται υπό καθεστώς ξένης κατοχής. Κι αυτό γιατί ο Γ. Παπανδρέου αποδέχθηκε τη σύσταση ομάδας Ευρωπαίων τεχνοκρατών, που θα αναφέρονται απευθείας στους Μ. Μπαρόζο και Ο. Ρεν και θα έχουν εξουσία υπερυπουργών.

Είναι αδιανόητο ότι η κυβέρνηση, την οποία ο ελληνικός λαός εμπιστεύθηκε με την ψήφο του για να κυβερνήσει αυτό τον τόπο, παραχωρεί την άσκηση του δικαιώματος διακυβέρνησης στους τοποτηρητές της Ευρώπης, οι οποίοι εγκαθίστανται στη χώρα για να ελέγχουν τη λειτουργία των υπουργείων, με δικαίωμα να παρεμβαίνουν όποτε κρίνουν απαραίτητο. Στην πραγματικότητα, οι υπουργοί της κυβέρνησης, αλλά και το Μαξίμου, θα περνούν τις επιλογές τους μέσω των επικεφαλής της ειδικής ομάδας, η οποία και θα έχει το δικαίωμα του τελικού o.k. για κάθε κυβερνητική απόφαση. Από τις αποκρατικοποιήσεις, μέχρι την κοινωνική πολιτική για την απασχόληση, την υγεία και την Παιδεία.

Είναι θλιβερό ο πρωθυπουργός μιας χώρας, που μπορεί να απειλείται με οικονομική χρεοκοπία, αλλά διακρίνεται για την εθνική της υπερηφάνεια, να φθάνει στο έσχατο σημείο υποτέλειας, ώστε να καταδικάζει την πατρίδα του, εκτός από τη φτώχεια, και σε τέτοιο εξευτελισμό που καταρρακώνει κάθε έννοια εθνικής αξιοπρέπειας. Και, από την άλλη, να έχει και το θράσος να κατηγορεί την αντιπολίτευση γιατί δεν συναινεί σε μια πολιτική του που μετατρέπει την Ελλάδα σε αποικία.
ΕΤ






Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

Ο οδικός χάρτης για τη «Νέα Μεταπολίτευση»


Σε δημόσια διαβούλευση θέτει η ΝΔ 31 συγκεκριμένες προτάσεις της για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, καθώς ολοκληρώθηκε το έργο της Επιτροπής που είχε συσταθεί, υπό το Δημήτρη Αβραμόπουλο.

Ο αρχηγός της ΝΔ, Αντώνης Σαμαράς, παρουσιάζοντας τις προτάσεις αυτές έκανε λόγο για την ανάγκη να ανοίξει ο δρόμος για τη νέα μεταπολίτευση, έτσι ώστε ο πολίτης να ξαναβρεί τη χαμένη εμπιστοσύνη του στους θεσμούς και η ελληνική κοινωνία να κινηθεί σε ένα νέο πλαίσιο διαφάνειας και αποτελεσματικότητας.

Χαρακτηρίζοντας τις προτάσεις για δημοψηφίσματα ως άλλοθι και κινήσεις πρόσκαιρου επικοινωνιακού εντυπωσιασμού, που αποσκοπούν να συγκαλύψουν τα αδιέξοδα μιας αποτυχημένης κυβερνητικής πολιτικής, ο Α. Σαμαράς προσκάλεσε τις πολιτικές δυνάμεις της χώρας, τους κοινωνικούς φορείς και τους εκπροσώπους των παραγωγικών τάξεων να συμβάλλουν στη συλλογική προσπάθεια για την νέα αρχιτεκτονική της ελληνικής πολιτείας.

Οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας

1. Εκλογή και ενίσχυση του ρυθμιστικού ρόλου του Προέδρου της Δημοκρατίας.
2. Θέσπιση χρονικών ορίων ως προς τη θητεία του Πρωθυπουργού.
3. Θέσπιση χρονικών ορίων ως προς τις θητείες των Περιφερειαρχών, των Δημάρχων και των Συνδικαλιστών.
4. Ασυμβίβαστο του αξιώματος του Υπουργού με εκείνο του Βουλευτή.
5. Επανεξέταση του αριθμού των Βουλευτών και των Βουλευτών Επικρατείας.
6. Αναθεώρηση της διάταξης για την αποσβεστική προθεσμία ως προς την ποινική ευθύνη των Υπουργών και ιδίως την κατάργησή της όπως ισχύει σήμερα.
7. Αναθεώρηση της διάταξης για την ασυλία των Βουλευτών, ώστε να περιορισθεί αποκλειστικά στα όρια της άσκησης των κοινοβουλευτικών καθηκόντων τους.
8. Συνταγματική πρόβλεψη για το “πόθεν έσχες” των πολιτικών προσώπων και για την ανάθεση του ελέγχου του σε ειδικό σώμα, αποτελούμενο αποκλειστικά από ανώτατους λειτουργούς των τριών Ανώτατων Δικαστηρίων της Χώρας (πρόταση ΝΔ).
9. Ουσιαστικός εκδημοκρατισμός των Πολιτικών Κομμάτων και εγγυήσεις διαφάνειας στα οικονομικά τους.
10. Κατάργηση των βουλευτικών προνομίων που δεν έχουν σχέση με τα καθήκοντα του Βουλευτή.
11. Καθιέρωση σταθερού εκλογικού συστήματος με την πρόβλεψη ότι η αλλαγή του απαιτεί πλειοψηφία των 3/5 της Βουλής.
12. Ισχυροποίηση των εγγυήσεων για εξάντληση της διάρκειας της κοινοβουλευτικής περιόδου.
13. Ενίσχυση του ρόλου των Βουλευτών τόσο σε νομοθετικό όσο και σε ελεγκτικό επίπεδο.
14. Συνταγματική κατοχύρωση της ακρόασης κοινωνικών φορέων κατά την εξέλιξη της νομοθετικής διαδικασίας.
15. Θεσμοθέτηση συγκεκριμένου κυβερνητικού σχήματος και αντίστοιχου οργανογράμματος με απόφαση των 3/5 της Βουλής. Επίσης θεσμοθέτηση δύο Μόνιμων Υπηρεσιακών Υφυπουργών, Εξωτερικών και επί του Προϋπολογισμού, με 5ετή θητεία και εκλογή τους από τα 3/5 της Βουλής.
16. Παροχή εγγυήσεων του Δημοσίου μόνον με τυπικό νόμο.
17. Υποχρέωση σύνταξης μελέτης σκοπιμότητας για τα μεγάλα δημόσια έργα και προμήθειες του Δημοσίου, εκτός εκείνων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας.
18. Κατάργηση του θεσμού των Γενικών Γραμματέων των Υπουργείων και της αντίστοιχης αναβάθμισης του ρόλου των Γενικών Διευθυντών.
19. Ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου.
20. Ίδρυση ειδικού τμήματος στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την γρήγορη εκδίκαση υποθέσεων μεγάλων δημόσιων συμβάσεων και ιδιωτικών επενδύσεων.
21. Οριοθέτηση της εν γένει δικαιοδοσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου επί των δημόσιων συμβάσεων , ώστε να μη συγκρούεται με εκείνη του Συμβουλίου της Επικρατείας.
22. Αναθεώρηση του άρθρου 90, προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και του περιορισμού της διακριτικής ευχέρειας της Εκτελεστικής Εξουσίας ως προς την επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.
23. Αναθεώρηση του άρθρου 16, για την ίδρυση και λειτουργία μη κρατικών και μη κερδοσκοπικών Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων.
24. Εξορθολογισμός των διατάξεων για τα Μ.Μ.Ε. προς την κατεύθυνση της ενίσχυσης της διαφάνειας και της αντικειμενικότητάς τους.
25. Αναθεώρηση των περί δημοψηφισμάτων διατάξεων, για την πρόβλεψη διενέργειας δημοψηφίσματος και με λαϊκή πρωτοβουλία.
26. Αναμόρφωση της οικονομικής θεματικής του Συντάγματος και σύνδεσης της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας με την οικονομική ανάπτυξη και την εξασφάλιση ανάλογης ωφέλειας για το κοινωνικό σύνολο.
27. Πρόβλεψη για την υποχρέωση κατάθεσης ετήσιου αναλυτικού απολογισμού από όλους τους φορείς που χρηματοδοτούνται από το κρατικό προϋπολογισμό.
28. Αναθεώρηση του άρθρου 17, προς την κατεύθυνση της πιο αποτελεσματικής προστασίας του πυρήνα του ατομικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας.
29. Αναθεώρηση του άρθρου 24 ( και του άρθρου 117 παρ. 3 και 4) προς την κατεύθυνση της πληρέστερης προστασίας του περιβάλλοντος αλλά και της αντιμετώπισης ακραίων καταστάσεων σε βάρος όχι μόνο της ατομικής ιδιοκτησίας αλλά και της περιουσίας του Δημοσίου.
30. Ρητή πρόβλεψη για την προστασία της εθνικής ταυτότητας και της ελληνικής γλώσσας.
31. Εξορθολογισμός της οργάνωσης και λειτουργίας των ανεξάρτητων αρχών.








Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011

Κάποιες (κακές) συνήθειες δεν κόβονται ποτέ.


Ειναι πάγια η τακτική του ΠΑΣΟΚ να «μαγειρεύει» τα στοιχεία της οικονομίας, βάζοντας τους αριθμούς στην «προκρούστεια κλίνη». Είτε για να διογκώσει τεχνητά το έλλειμμα, όπως έπραξε μόλις ανέλαβε τη διακυβέρνηση το 2009, ώστε να ισχυριστεί ότι παρέλαβε χάος, είτε για να ωραιοποιήσει την κατάσταση, όπως κάνει τώρα μέσω εγκυκλίου, προκειμένου να εξαπατήσει την Τρόικα σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού.

Μπορεί οι λογιστικές αλχημείες που ακολουθεί η κυβέρνηση να είναι γνωστές, ωστόσο η πρωτοφανής μεθόδευση του Ευ. Βενιζέλου και των «μανδαρίνων» του υπουργείου Οικονομικών, να επιχειρήσουν εικονική μείωση της «μαύρης τρύπας» του ελλείμματος αναστέλλοντας τις πληρωμές των ΔΟΥ για το τελευταίο εργάσιμο διήμερο του Ιουλίου, ξεπερνά κάθε φαντασία και προκαλεί, βεβαίως, εύλογα ερωτηματικά.

Αν ληφθεί υπόψη, όμως, ότι, για την εκταμίευση κάθε δόσης, το ΔΝΤ απαιτεί τα δημοσιονομικά μεγέθη να πιάνουν συγκεκριμένους αριθμητικούς στόχους σε συγκεκριμένους μήνες, γίνεται φανερό για ποιο λόγο οι «φωστήρες» του ΠΑΣΟΚ σκέφθηκαν να μεγεθύνουν τεχνητά τα καθαρά έσοδα μέσω εικονικής μείωσης των επιστροφών φόρου και να «μικρύνουν» αντίστοιχα τις δαπάνες του τρέχοντος μηνός.

Πίστεψαν δηλαδή ότι θα κοροϊδέψουν τους εμπειρογνώμονες της Τρόικας που εξετάζουν αυτή τη στιγμή εξονυχιστικά όλα τα στοιχεία για την υλοποίηση του Μνημονίου και του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής και ότι θα σχηματίσουν θετική γνώμη για την πορεία εκτέλεσης του Προϋπολογισμού από τον Ιούλιο και μετά που άρχισε να τίθεται σε εφαρμογή το Μεσοπρόθεσμο!

Είναι απίστευτο ότι, εν τέλει, ο κ. Βενιζέλος αναγκάστηκε να επιβάλει στάση πληρωμών, έστω και για δύο 24ωρα, για να εξαπατήσει την Τρόικα, την αγορά, αλλά και τους πολίτες αναφορικά με την κατάσταση της οικονομίας. Η ενέργεια αυτή είναι απαράδεκτη και αφήνει έκθετο τον υπουργό, που οφείλει να δώσει εξηγήσεις.
ΕΤ






Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2011

Σε πλήρη απόγνωση πρωθυπουργός και κυβέρνηση


Μέσα σ’ ελάχιστες μέρες από τους πανηγυρισμούς του πρωθυπουργού για την περίφημη Σύνοδο Κορυφής των Ευρωπαίων ηγετών, με την οποία υποτίθεται ότι λύθηκε το πρόβλημα της χώρας, εκδηλώθηκε η πρώτη σοβαρή παρενέργεια που σχετίζεται με τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Είχαμε επισημάνει ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει εκχωρήσει στους ξένους σημαντικό μέρος της εθνικής κυριαρχίας.
Αποκαλύψαμε τις παρασκηνιακές διαβουλεύσεις της κυβέρνησης με τους Γερμανούς, που βρίσκονταν σε εξέλιξη εδώ και ένα χρόνο.

Ωστόσο, η χθεσινή, προκλητικά κυνική -δημόσια αυτή τη φορά- απαίτηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών για τον περιορισμό της κυριαρχίας μας έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι τα ανταλλάγματα για τη βοήθεια είναι ιδιαίτερα οδυνηρά για τη χώρα και τους πολίτες της.

Το χειρότερο όμως, είναι ότι ο Γ. Παπανδρέου, αντί να ασχοληθεί με το σοβαρό αυτό θέμα, επιδίδεται σε επικοινωνιακά παιχνίδια για εσωτερική κατανάλωση, μήπως και καταφέρει να συγκρατήσει την ελεύθερη πτώση που σημειώνουν ο ίδιος και η κυβέρνησή του στις δημοσκοπήσεις.

Αντιλαμβανόμαστε την απεγνωσμένη προσπάθεια του πρωθυπουργού να διατηρήσει τη συνοχή της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας και τους ψηφοφόρους που του απέμειναν. Ετσι μπορεί να εξηγηθεί και η χθεσινή επίθεση, παραληρηματικής διάστασης, κατά του προέδρου της Ν.Δ. στη Βουλή.

Είναι αδιανόητο, όμως, να φθάνει στο σημείο να κατηγορεί τον πρόεδρο της Ν.Δ. γιατί δεν συναίνεσε σε αυτή την πολιτική που μετατρέπει, ουσιαστικά, τη χώρα σε αποικία ξένων ισχυρών δυνάμεων. Και είναι πέραν πάσης λογικής ο πρωθυπουργός που οδήγησε την Ελλάδα στην καταστροφή από τη μία να παραμένει απλός παρατηρητής όταν περιορίζεται η εθνική κυριαρχία της χώρας του και από την άλλη να υβρίζει τον Α. Σαμαρά, μήπως και διασωθεί ο ίδιος από την κατάρρευση.
ΕΤ






Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες


Η αποστροφή της χθεσινής ομιλίας της νέας επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κρ. Λαγκάρντ στη Νέα Υόρκη, σύμφωνα με την οποία στην Ελλάδα δεν εφαρμόζονται οι νόμοι γιατί έχουμε συνηθίσει στο «βόλεμα», είναι, ασφαλώς, προσβλητική και εξευτελιστική για τους Ελληνες.

Κυρίως, όμως, φέρνει για μια ακόμα φορά στην επιφάνεια την αρνητική εικόνα που έχουν σχηματίσει οι ξένοι για τον τόπο μας και τους πολίτες του. Μια εικόνα την οποία έχει φροντίσει να καλλιεργήσει επιμελώς, όλο αυτό το διάστημα, η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, τόσο με τα λόγια όσο και με τις πράξεις της. Από την τεχνητή διόγκωση του ελλείμματος από τους Γ. Παπανδρέου – Γ. Παπακωνσταντίνου μέχρι τις παροιμιώδεις αναφορές του Θ. Πάγκαλου για τον «τεμπέλικο» τρόπο λειτουργίας των δημοσίων υπαλλήλων και την άποψη που έχει εκφράσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός ότι κυβερνά μία διεφθαρμένη χώρα, γίνεται αντιληπτό ότι έχουν δοθεί ισχυρά ερείσματα στη διεθνή κοινότητα να εκφράζεται προσβλητικά για τους Ελληνες, αλλά και να εμπεδώνουν οι ισχυροί την αποικιοκρατική τους αντίληψη σε σχέση με την Ελλάδα.

Η κατασυκοφάντηση της χώρας μας διεθνώς από την ίδια την κυβέρνησή της, σε συνδυασμό με την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας σε μείζονος σπουδαιότητας ζητήματα, δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για την πολιτική και οικονομική «εισβολή» των ξένων που ήδη έχει επιβληθεί στην «τοπική» διοίκηση του κ. Παπανδρέου.

Εξηγεί, έτσι, και την προσβλητική στάση που κρατούν συχνά απέναντί μας οι ξένοι, όπως η «σιδηρά» κυρία του ΔΝΤ, η οποία μας έκανε τουλάχιστον τη χάρη να πιστοποιήσει ότι «η Ελλάδα είναι κυρίαρχο κράτος, δεν ερχόμαστε ως δύναμη κατοχής, αλλά για να δούμε αν εφαρμόζονται οι νόμοι και τα ψηφίσματα».
ΕΤ






Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Γερμανική..fast track απόβαση για τα «φιλέτα»


Είναι δεδομένο ότι οι αποφάσεις των ηγετών της ευρωζώνης για την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ελλάδα, προκειμένου να αντιμετωπίσει την κρίση χρέους, έφεραν στο επίκεντρο το ενδιαφέρον των ξένων για το «φιλέτο» των αποκρατικοποιήσεων.

Δεν είναι καθόλου παράξενο ότι τα ελληνικά «ασημικά» φέρνουν πιο κοντά στη χώρα μας τους ξένους επενδυτές. Αυτό που αποκαλύπτεται και είναι εξόχως σοβαρό είναι ότι οι προεργασίες για την επιχειρηματική «εισβολή» των Γερμανών -και προφανώς και άλλων «μνηστήρων»- έχουν ξεκινήσει εδώ και έναν ολόκληρο χρόνο. Λίγο καιρό μετά την προσφυγή της κυβέρνησης Παπανδρέου στο Μηχανισμό Στήριξης και την υπογραφή του Μνημονίου δηλαδή.

Ο εσπευσμένος τρόπος με τον οποίο επιχειρεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να προωθήσει την υπόθεση των ιδιωτικοποιήσεων, σε συνδυασμό με τα ασαφή κριτήρια που θα επικρατήσουν στην εφαρμογή του προγράμματος, εγείρει πολλά ερωτήματα σχετικά με τη διαφάνεια και τη διαύγεια που χαρακτηρίζουν τον τρόπο λειτουργίας της νέας διακυβέρνησης.

Οταν, μάλιστα, επιβεβαιώνεται ότι τον τελευταίο χρόνο πραγματοποιούνταν πολλαπλές επαφές «επενδυτικού» χαρακτήρα μεταξύ αντιπροσώπων των δύο χωρών, με εντολές της ίδιας της Μέρκελ, γίνεται αντιληπτό ότι… κάτι παραπάνω γνώριζαν οι Γερμανοί για το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων πριν λάβουν τις κρίσιμες αποφάσεις.

Μπορεί οι Γερμανοί -και άλλοι ξένοι- βιομήχανοι να προσβλέπουν σε επικερδείς συμφωνίες με την Ελλάδα, ωστόσο το ζήτημα που τίθεται αφορά στην κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, η οποία θα πρέπει να προστατεύσει τα συμφέροντα του Ελληνικού Δημοσίου με διαφανείς διαδικασίες, που θα οδηγήσουν στην ουσιαστική αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, προς όφελος της οικονομίας και των πολιτών, και όχι στο ξεπούλημα των «φιλέτων», όπου οδηγούν οι αδιαφανείς διαδικασίες τύπου fast track που ακολουθούνται.
ΕΤ






Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Επικίνδυνη η κυβέρνηση στη χάραξη εξωτερικής πολιτικής


Το παραλήρημα του Ταγίπ Ερντογάν για το Κυπριακό προκάλεσε αναστάτωση στην Αθήνα. Το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό κάποιου είναι «γιατί εξεπλάγη η ελληνική πλευρά;». Ισως διότι περίμενε ότι ο Ερντογάν, μετά την επανεκλογή του, θα άλλαζε αίφνης την πολιτική της Τουρκίας στο Κυπριακό και θα εμφανιζόταν λογικός και συζητήσιμος.

Το επόμενο λογικό ερώτημα που προκύπτει είναι «και γιατί να το κάνει αυτό;». Ισως διότι έτσι εκτιμούσε ο Δημήτρης Δρούτσας. Το τρίτο αβίαστο ερώτημα είναι «και γιατί εκτιμούσε έτσι ο Δημήτρης Δρούτσας;».

Εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν. Οσο και να ψάξει κανείς να βρει κατά το προηγούμενο διάστημα σημάδια που να φανερώνουν διάθεση αλλαγής πολιτικής, δεν θα βρει. Αντιθέτως. Ολα τα σημεία, εδώ και πάρα πολύ καιρό, από τη Θράκη και το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο, δείχνουν σκλήρυνση της τουρκικής πολιτικής και σταθερή ανάδυση μιας ηγεμονικής νέο-οθωμανικής ατζέντας.

Αν η Ελληνική κυβέρνηση συγχέει τις δικές της επιθυμίες ή εμμονές με την απτή τουρκική συμπεριφορά και αξιολογεί με γνώμονα τις πρώτες και όχι λαμβάνοντας υπ’ όψιν τη δεύτερη αυτά είναι κακά νέα. Η χάραξη πολιτικής με βάση σχήματα που υπάρχουν μόνο στη φαντασία κάποιου και όχι στις προθέσεις του αντιπάλου του είναι λόγος σοβαρής ανησυχίας.

Μια χώρα η οποία μετά από 37 χρόνια κατοχής της Κύπρου και 15 χρόνια από τη μετατροπή των Υμίων σε «γκρίζα ζώνη» δεν έχει βγάλει ακόμη τα συμπεράσματά της είναι επικίνδυνη. Για τον εαυτό της.
ΕΤ







Κυριακή, 24 Ιουλίου 2011

«Σχέδιο Μάρσαλ» .. προς εξυπηρέτηση ξένων συμφερόντων


Από την ανάλυση των όρων της συμφωνίας που αφορούν στην υλοποίηση μεγάλων επενδυτικών σχεδίων στη χώρα μας τα επόμενα χρόνια και στην εκποίηση δημόσιων περιουσιακών στοιχείων προκύπτει με ξεκάθαρο τρόπο ότι τα κέρδη για τις οικονομίες των πιστωτριών χωρών θα είναι τεράστια, χωρίς ανάλογα οφέλη για την Ελλάδα και τους πολίτες της.

Πρακτικά, αυτό που θα συμβεί είναι ότι επιθεωρητές της Ε.Ε. θα αποφασίζουν όπως θέλουν για τη διαχείριση των πόρων του ΕΣΠΑ, παρακάμπτοντας τον ελληνικό μηχανισμό. Παράλληλα, με το βιαστικό τρόπο που συμφώνησε η κυβέρνηση με την Τρόικα να πραγματοποιηθούν οι ιδιωτικοποιήσεις είναι βέβαιο ότι οι μεγάλες ξένες εταιρίες θα αποκτήσουν σημαντικής αξίας περιουσιακά στοιχεία του Ελληνικού Δημοσίου σε τιμές εξευτελιστικές, καθώς και τον πλήρη έλεγχο σε υποδομές και δίκτυα κοινής ωφέλειας.

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου συμφώνησε να παραδώσει τα «κλειδιά» της χώρας στους ξένους και αποδέχθηκε να γίνουν επενδύσεις αποικιοκρατικού χαρακτήρα που αποσκοπούν στην άντληση πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας από τις οικονομίες των μεγάλων πιστωτών της.

Είναι δεδομένο, άλλωστε, ότι από την κρίση έχει ήδη προκύψει κέρδος αρκετών δισ. ευρώ, π.χ. για τη Γερμανία, στην οποία, όπως και σε άλλες χώρες, προσφέρεται τώρα η ευκαιρία να αυξήσουν τα κέρδη τους παρέχοντας στήριξη στην Ελλάδα. Μια χαρά deal, δηλαδή, για τους ισχυρούς που επενδύουν στην ελληνική κρίση. Το ερώτημα, όμως, είναι κατά πόσον από τη συμφωνία αυτή θα ζημιωθεί η οικονομία της δικής μας χώρας και ο ελληνικός λαός.

Αν με την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης της Tρόικας και την υπογραφή του αρχικού Μνημονίου η κυβέρνηση Παπανδρέου εκχώρησε στις δάνειες δυνάμεις σημαντικό μέρος της εθνικής κυριαρχίας, είναι προφανές ότι με τη «λεόντεια» συμφωνία για τα μεγάλα επενδυτικά σχέδια στη χώρα μας και το ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας στρατηγικής σημασίας η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας επεκτείνεται.
Προσπορίζοντας με τον τρόπο αυτόν σημαντικά οφέλη στους ξένους και ζημιώνοντας ανάλογα το Ελληνικό Δημόσιο και την ελληνική κοινωνία.

Είναι σαφές ότι το περίφημο «Σχέδιο Μάρσαλ» στην πραγματικότητα υπάρχει μόνο προς την κατεύθυνση της εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων, ενώ σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να λειτουργήσει προς όφελος της χώρας μας.
ET







Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

20 δις το όφελος της Γερμανίας από την ευρωκρίση


Πόσο ακόμη θα πληρώνουν οι Γερμανοί φορολογούμενοι για την Ελλάδα, είναι ένα ερώτημα που ακούγεται συχνά τους τελευταίους μήνες στη Γερμανία.

Πόσο όμως έχει στοιχίσει μέχρι στιγμής η ελληνική κρίση στους Γερμανούς;

Ούτε σεντ, υποστηρίζει σε συνέντευξή του στη DW ο Φόλκερ Χελμάγερ , επικεφαλής των αναλυτών της Bremer Landesbank.

Αντιθέτως, η Γερμανία έχει επωφεληθεί όσο καμία άλλη χώρα από την ευρωκρίση καθώς της έχει αποφέρει μέχρι στιγμής περί τα 20 δις ευρώ:

«Πολλοί συνάδελφοί μου υποστηρίζουν ότι η Γερμανία πληρώνει το λογαριασμό της ευρωζώνης. Καμία άλλη θέση δεν απέχει τους τελευταίους 18 μήνες τόσο από την πραγματικότητα όσο αυτή. Γεγονός είναι ότι μέσω των εγγυήσεων που προσφέρει η Γερμανία για τις χώρες της ευρωκρίσης κερδίζει ετησίως 2 % σε τόκους το οποίο μεταφράζεται σε 700 εκατομ. ευρώ τους τελευταίους 18 μήνες.

Αυτό όμως δεν είναι το καίριο σημείο. Λόγω της αδυναμίας των υπερχρεωμένων χωρών, η γερμανική αγορά κεφαλαίου έχει ένα μπόνους που δεν οφείλεται στις δικές της ενέργειες, αλλά είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας των άλλων χωρών.

Έχουμε ένα πλεονέκτημα στην αναχρηματοδότηση της τάξης του 1 με 1,5 %. Αν λάβει κανείς υπόψη ότι έχουν περάσει από τότε 18 μήνες και σε συνάρτηση με τις εκδόσεις νέων ομολόγων από τα γερμανικά χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα σε μια διάρκεια ωρίμανσης 5 έως 30 ετών τότε, το όφελος για τους γερμανούς φορολογούμενους ανέρχεται συνολικά στα 18 δις ευρώ».

Σε αυτό θα πρέπει να προστεθεί, σύμφωνα με τον ειδικό, ότι τα χαμηλά επιτόκια ευνοούν την ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας που έχει οδηγήσει σε αύξηση των φορολογικών εσόδων.

Επιπλέον η κατάσταση αυτή έχει επιφέρει αύξηση της απασχόλησης στη Γερμανία που με τη σειρά του επέφερε μείωση των κοινωνικών δαπανών.

Έτσι το συνολικό όφελος για τους Γερμανούς ξεπερνά τα 20 δις ευρώ.

Σκάνδαλο οι υπολογισμοί του Ifo;

Ο κ. Χελμάγερ στρέφει τα βέλη του εναντίον του Ινστιτούτου IFO του Μονάχου, χαρακτηρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς ανακριβή και αναξιόπιστα τα εφιαλτικά σενάρια και τις εκτιμήσεις που συχνά παρουσιάζει για τη βοήθεια προς την Ελλάδα και το κόστος για τη Γερμανία.

«Έχουν υπολογίσει για παράδειγμα ότι το ευρωομολόγο θα αύξανε το κόστος δανεισμού της Γερμανίας κατά 25 δις ετησίως. Ο υπολογισμός αυτός είναι ανεπίτρεπτος καθώς γίνεται στη βάση ακραίων δεδομένων που είναι αποτέλεσμα μια τεχνητής κατάστασης λόγω της κρίσης στις υπερχρεωμένες χώρες. Από επιστημονικής απόψεως αυτό είναι απαράδεκτο και θα έλεγα μάλιστα ότι είναι και σκάνδαλο να δίνεις τέτοιους υπολογισμούς στη δημοσιότητα».






Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Αν γελάς όταν δανείζεσαι, θα κλαις όταν ξεπληρώνεις


O tempora! Ο mores! Χαρακτηριστικό παράδειγμα η φωτογραφία που συνοδεύει το άρθρο μας, όπου τα επίπλαστα χαμόγελα «ευτυχίας και επιτυχίας» προσπαθούν να υποθηκεύσουν το καινοφανές ,μέσα στη βαβυλωνία των διακοσμητών της πρόσοψης.

Και το καινοφανές είναι αυτό που γράφουν σήμερα οι «Financial Times»: Η Ελλάδα θα γίνει η πρώτη ανεπτυγμένη δυτική χώρα που θα χρεοκοπήσει τα τελευταία 60 χρόνια ….

Αυτό δεν αλλάζει , όσες προσπάθειες λεξιπλασίας και αν χρησιμοποιηθούν από τους νεκροθάφτες του παρόντος και τους ταριχευτές του μέλλοντος.

Η κυβέρνηση μπορεί να χαμογελά και να χαίρεται από την επίσημη πολιτική και οικονομική χρεοκοπία της ( κάτι που επισημαίνεται στην ανακοίνωση της ΕΕ, όπου ομιλεί για … «ειδική περίπτωση» και που αποτελεί μια προσωπική αποτυχία του πρωθυπουργού, που δεν μπόρεσε να διαπραγματευτεί και να καταδείξει το ακριβώς αντίθετο!)

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες έδειξαν ξεκάθαρα ότι η βούλησή τους είναι η υπεράσπιση της νομισματικής σταθερότητας της ευρωζώνης.Αναμφίβολα λοιπόν, το πακέτο μέτρων που εγκρίθηκε από τους ηγέτες των κρατών της ευρωζώνης για τη στήριξη της βιωσιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους συνιστά μια σημαντική θετική εξέλιξη για την πορεία των δημόσιων οικονομικών. Σίγουρα όχι το ιδανικότερο που θα μπορούσε να εφαρμοστεί, αφου οι οριστικές λύσεις, όπως το (γνήσιο) ευρωομόλογο, παρακάμφθηκαν εντέχνως.

Ο χρόνος θα δείξει επίσης αν η επιμονή της Γερμανίας στη συμμετοχή ιδιωτών ήταν ορθή ή λανθασμένη, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά ευρύτερα για το σύνολο της Ευρωζώνης.

Είναι φανερό ότι το αντίτιμο για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας είναι ένα νέο Μνημόνιο, το οποίο μπορεί να διαρκέσει έως και 30 χρόνια – όση δηλαδή είναι η παράταση που μας δόθηκε για την αποπληρωμή του χρέους.

Εάν όμως αυτό ακολουθήσει τα βήματα του πρώτου μνημονίου και η διάσωση της οικονομίας δεν συνοδευθεί από τη σωτηρία της κοινωνίας, είναι βέβαιο ότι θα γίνει η ταφόπλακα της Ελλάδας.

Μιας Ελλάδας, που στο βωμό της ευημερίας των αριθμών,οι πολίτες της θα είναι καταδικασμένοι στην φτώχεια και την δυστυχία.

Μιας Ελλάδας που η Εθνική της κυριαρχία θα είναι χαμένη , αν όχι δια παντός , τουλάχιστον για αρκετές δεκαετίες.

Μιας Ελλάδας από εικόνες της εποχής του μεσοπολέμου….

*Ο τίτλος του άρθρου είναι μια Εβραίικη παροιμία και ως γνωστόν οι Εβραίοι είναι ιδιαίτερα σοφοί σε ότι έχει να κάνει με το χρήμα.



Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2011

'Ξεψυχά' η κυβέρνηση , αλλά συμπαρασύρει και την κοινωνία


Τα εξαγόμενα της πανελλαδικής έρευνας της Metron Analysis που δημοσιεύει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος επιβεβαιώνουν την αυξανόμενη δυναμική της Ν.Δ. και το σαφές προβάδισμα του Αντώνη Σαμαρά, που καταγράφονται σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις (Metron Analysis: 4,4% μπροστά η ΝΔ στην εκτίμηση ψήφου, κυριαρχία Αντ. Σαμαράς ως καταλληλότερος πρωθυπουργός και συντριπτική υπεροχή της ΝΔ στην παράσταση νίκης).

Σε συνδυασμό με την πρωτοφανή ελεύθερη πτώση στην οποία βρίσκονται το κυβερνών κόμμα και ο πρωθυπουργός προσωπικά, όλα τα δεδομένα συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι, αργά ή γρήγορα, η χώρα θα οδηγηθεί σε ανατροπή του πολιτικού σκηνικού.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της έρευνας, πέραν των πολιτικών συμπερασμάτων, είναι τα εντυπωσιακά ποσοστά δυσαρέσκειας της κοινής γνώμης απέναντι στην κυβερνητική, μνημονιακή πολιτική και το πρωτοφανές κλίμα απαισιοδοξίας.

Περίπου εννέα στους δέκα πολίτες συμφωνούν με τους Αγανακτισμένους, ενώ πιστεύουν ότι η οικονομική κρίση θα διαρκέσει περισσότερο από δύο χρόνια και μάλιστα ότι η επόμενη χρονιά θα είναι χειρότερη.

Το χειρότερο είναι ότι το βάθεμα της κρίσης, που διευρύνθηκε στο τελευταίο τετράμηνο, δεν έχει αρνητικό αντίκτυπο μόνο στην οικονομική ζωή των Ελλήνων, αλλά έχει επιδεινώσει δραματικά την καθημερινότητά τους, έχει καταστρέψει την ψυχολογία τους και έχει υπονομεύσει κάθε προοπτική σε προσωπικό και επαγγελματικό πεδίο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο βαθμός ικανοποίησης από τη ζωή έχει κατρακυλήσει στο απίστευτα χαμηλό ποσοστό του 33%.

Στην κατάσταση αυτή έχει φέρει τους πολίτες η οικονομική πολιτική ακραίας λιτότητας που ακολουθεί η κυβέρνηση.

Και, βεβαίως, το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου μπορεί να τιμωρούνται πολιτικά για τις επιλογές τους. Σήμερα με την αγανάκτηση του κόσμου και τη δημοσκοπική κατάρρευσή τους και αύριο με την ψήφο του ελληνικού λαού στις εκλογές.

Μέχρι τότε, όμως, η κοινωνία έχει καταδικαστεί να πληρώνει τους λογαριασμούς της αποτυχίας του ΠΑΣΟΚ και να μην μπορεί να κάνει όνειρα για το μέλλον.

ΕΤ



Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Η κυβέρνηση προκαλεί κόντρες προκειμένου να καλύψει την αδυναμία της


Το μέγα ζητούμενο από τις χθεσινές τηλεφωνικές επαφές του πρωθυπουργού με τους πολιτικούς αρχηγούς ήταν να ξεκαθαριστεί ποια, τέλος πάντων, είναι η θέση της κυβέρνησης εν όψει της κρίσιμης έκτακτης συνόδου κορυφής των Βρυξελλών για το σχέδιο της νέας βοήθειας προς την Ελλάδα.

Οσο κι αν προσπάθησαν οι αρχηγοί των άλλων κομμάτων, δεν κατέστη δυνατό να καταλάβουν από τα λεγόμενα του Γ. Παπανδρέου ποια ακριβώς είναι η ελληνική πρόταση για το θέμα του χρέους, πέραν, φυσικά, της γενικής και ομιχλώδους τοποθέτησης του πρωθυπουργού ότι μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου αναμένει από την Ευρώπη να κάνει το καθήκον της.

Αργά το βράδυ, (σ.σ αυτή η εμμονή της κυβέρνησης με τις συγκεκριμένες ώρες , θυμίζει νυχτερινό κέντρο… «διασκέδασης») και μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου, διευκρινίστηκε ότι η κυβέρνηση τάσσεται υπέρ της επαναγοράς ομολόγων.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι δεν αποδέχεται τη συμμετοχή ιδιωτών, πράγμα το οποίο θα οδηγούσε ουσιαστικά σε «επιλεκτική χρεοκοπία».

Το συμπέρασμα που συνάγεται είναι ότι ο πρωθυπουργός συμφωνεί κατ’ ουσίαν με τον Α. Σαμαρά, ο οποίος απορρίπτει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο συμμετοχής ιδιωτών στο ρίσκο των κρατικών ομολόγων και έχει προτείνει ως λύση την επαναγορά.

Εάν και εφόσον, λοιπόν, οι θέσεις τους πράγματι ταυτίζονται, το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί η κυβέρνηση, διά του Ε. Βενιζέλου, επιτίθεται κατά του προέδρου της Ν.Δ., ο οποίος πρώτος διατύπωσε με σθένος και υπευθυνότητα την πρόταση αυτή.

Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση δεν έχει συγκεκριμένη θέση και σχέδιο να παρουσιάσει και, μόλις πιεστεί, αναγκάζεται να συρθεί προς τις προτάσεις άλλων.

Είναι σαφές ότι περιμένει την -όποια- λύση που θα δοθεί από τους ισχυρούς και το μόνο που κάνει είναι να προκαλεί κόντρες με την αντιπολίτευση προκειμένου να καλύψει την αδυναμία της.

ΕΤ



Τρίτη, 19 Ιουλίου 2011

‘Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα;’ Eπέλεξαν το δεύτερο


Τελικά , αυτή η κυβέρνηση, με τις αστείες παλινωδίες της, δείχνει πως κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να υπονομεύσει κάθε αναπτυξιακή προοπτική.

Δεν εξηγείται αλλιώς το νέο μέτωπο που επέλεξε να ανοίξει, αυτή τη φορά, με τους ιδιοκτήτες ταξί και να επιφέρει πλήγμα στον τουρισμό, ο οποίος αποτελεί το μόνο τομέα που μπορεί να λειτουργήσει ως όχημα για την ανάκαμψη στη, βυθισμένη στην ύφεση, Ελλάδα του Μνημονίου.

Είναι απίστευτο, αλλά εκεί που και η ίδια η κυβέρνηση θεωρούσε το θέμα των ταξί λυμένο, καθώς είχε επέλθει συμφωνία και με τους ιδιοκτήτες και με την Τρόικα, ήλθε ο νέος υπουργός Μεταφορών να αναιρέσει, μέσα σε μία νύχτα, εντελώς ανεξήγητα, τις ρυθμίσεις του προκατόχου του.

Η θέση μας είναι υπέρ του ανοίγματος των λεγόμενων «κλειστών» επαγγελμάτων [...] Ομως, ένα κατά παραχώρηση δημόσιο μέσο μεταφοράς, όπως είναι το ταξί, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται μόνο ως «κλειστό» επάγγελμα, χωρίς καν να λαμβάνεται υπόψη το ευρωπαϊκό μοντέλο[.....]

Ένας λοιπόν ακόμα λανθασμένος χειρισμός από πλευράς της κυβέρνησης έρχεται να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα από όσα υποτίθεται ότι θα έλυνε σε ένα θέμα που συνδέεται άμεσα με την εξυπηρέτηση των πολιτών, ιδιαίτερα στο μέσον της τουριστικής περιόδου.

Αποτελεί πλέον κοινή διαπίστωση ότι με την ίδια σκληρότητα που η κυβέρνηση επιβάλλει στην κοινωνία το Μνημόνιο, με τον ίδιο τρόπο διαχειρίζεται και τις επιμέρους κρίσεις που η ίδια δημιουργεί.

Καθιστά, έτσι, σαφές ότι από το δίλημμα «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» που είχε θέσει ο Γ. Παπανδρέου, εκείνος και η κυβέρνησή του έχουν επιλέξει το δεύτερο.

ΕΤ



Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2011

‘Δουλεύουν’ φάνερα για τους φοροφυγάδες


Αναξιόπιστη, αλλά και… γαλαντόμος στους φοροφυγάδες αποδεικνύεται για πολλοστή φορά η κυβέρνηση, καθώς θεσπίζει νέες ευνοϊκές ρυθμίσεις για χιλιάδες επιχειρήσεις και ιδιώτες που διακίνησαν εικονικά τιμολόγια καθώς και πρωτοφανείς διευκολύνσεις σε μεγαλόσχημους που επί χρόνια έκλεβαν το κράτος δηλώνοντας τα πολυτελή ιδιωτικά τους σκάφη αναψυχής ως επαγγελματικά.

Δύο ημέρες μετά τη διαβεβαίωσή του ότι «δεν θα κάνουμε νέα περαίωση αυτόματη όπως έγινε την προηγούμενη φορά», ο υπουργός Οικονομικών κατέθεσε στη Βουλή ρύθμιση με την οποία επανέρχεται η….. αυτόματη περαίωση ακριβώς όπως έγινε την προηγούμενη φορά (!) και μάλιστα ακόμη και για φορολογουμένους που είχαν εξαιρεθεί την πρώτη φορά, όπως οι επιτηδευματίες με ακίνητη περιουσία μεγαλύτερη των 400.000 ευρώ και οι εταιρείες με ετήσια ακαθάριστα έσοδα από 20 έως 40 εκατ. ευρώ!

Στη ρύθμιση αυτή μπορούν να ενταχθούν ακόμη και επιχειρηματίες που εξέδωσαν ή έλαβαν εικονικά τιμολόγια: πληρώνοντας συγκεκριμένα ποσά φόρων εισοδήματος και ΦΠΑ σημαντικά χαμηλότερα από αυτά που θα έπρεπε να καταβάλουν αν ελέγχονταν κανονικά και καταβάλλοντας τα πρόστιμα που προβλέπει η νομοθεσία με έκπτωση 80% γλιτώνουν όχι μόνο από υπέρογκες επιβαρύνσεις αλλά και από πολυετείς ποινές φυλάκισης καθώς και από δεσμεύσεις καταθέσεων και περιουσιακών στοιχείων.

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τη ρύθμιση για τους σκαφάτους που φοροδιέφευγαν τόσα χρόνια δηλώνοντας ψευδώς ως επαγγελματικά τα ιδιωτικά τους σκάφη.

Με τη ρύθμιση που κατέθεσε στη Βουλή ο κ. Βενιζέλος, τους δίδεται ουσιαστικά αμνηστία, καθώς καλούνται να πληρώσουν μικρό μόνο μέρος του ΦΠΑ και των φόρων κατανάλωσης που επί πολλά έτη γλίτωναν για τα καύσιμα, τα λιπαντικά και τα λοιπά εφόδια των σκαφών τους, χωρίς κανένα πρόστιμο ή πρόσθετο φόρο και με απαλλαγή από τις λοιπές διοικητικές και ποινικές κυρώσεις της νομοθεσίας.

ΕΤ




Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Μια ανίκανη κυβέρνηση , περιμένει τις αποφάσεις των… άλλων, για την Ελλάδα


Την προσεχή Πέμπτη, στην έκτακτη Σύνοδο Κορυφής, εφόσον τελικά πραγματοποιηθεί, οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα επιδιώξουν να λάβουν κρίσιμες αποφάσεις, οι οποίες είναι σαφές ότι δεν περιορίζονται μόνο σε ένα σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας από το φάσμα της χρεοκοπίας, αλλά αφορούν το ίδιο το μέλλον της ευρωζώνης.

Η ελληνική κυβέρνηση, από την πλευρά της, παρότι η χώρα μας είναι η πρώτη που βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα και θα έπρεπε να ενδιαφέρεται περισσότερο από όλους, παρακολουθεί τις εξελίξεις ως απλός θεατής, χωρίς να δείχνει καμία διάθεση παρέμβασης προς την κατεύθυνση της επίλυσης του προβλήματος. Είναι φανερό από όλη αυτή τη διαδικασία ότι απλώς περιμένει τις αποφάσεις των ισχυρών, ανίκανη ούσα να παρουσιάσει ένα δικό της σχέδιο για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον πρωθυπουργό, αλλά και για το νέο αντιπρόεδρό του και υπουργό των Οικονομικών, είναι ότι, ενώ δεν διαθέτουν αξιόπιστο πρόγραμμα, το οποίο θα συνέβαλε στην εξεύρεση βιώσιμης λύσης για την ανάκαμψη της οικονομίας και την έξοδο από την κρίση, αντιθέτως υποπίπτουν και σε σοβαρά λάθη, τα οποία επιδεινώνουν την κατάσταση.

Είναι χαρακτηριστική η ελαφρότητα την οποία επέδειξαν τις τελευταίες ημέρες, τόσο ο Ε. Βενιζέλος, ο οποίος προσπαθούσε να εξηγήσει ότι η «επιλεκτική χρεοκοπία» δεν είναι πραγματική χρεοκοπία, όσο και ο Γ. Παπανδρέου που μίλησε για το ενδεχόμενο «μερικής αδυναμίας πληρωμών που μπορεί να διαρκέσει από δύο εβδομάδες έως πολύ περισσότερο»

Τα σενάρια για τη Σύνοδο Κορυφής είναι πολλά. Και μπορεί ο Ελληνας πρωθυπουργός να μην έχει δική του πρόταση, είναι, όμως, βέβαιο ότι ετοιμάζεται να πανηγυρίσει για την – όποια – λύση δοθεί. Όπως είχε κάνει, άλλωστε, και τον περασμένο Μάρτιο, όπως κάνει κάθε φορά. Μόνο που οι λύσεις αυτές δεν είναι μαγικές για τη μείωση του χρέους και των ελλειμμάτων, αν δεν έχεις και δική σου αποτελεσματική πολιτική αντιμετώπισης. Προσφέρουν μικρή ανάσα μέχρι να ξαναρχίσουν όλα από την αρχή και να καταλήξουν στο γνωστό αδιέξοδο της κυβερνητικής πολιτικής.
ET




Σάββατο, 16 Ιουλίου 2011

Αυτή είναι η κοινωνική δικαιοσύνη της κυβέρνησης Παπανδρέου – Βενιζέλου


Από τις διατάξεις που έχουν συμπεριληφθεί στο δεύτερο εφαρμοστικό νόμο του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, που κατατέθηκε στη Βουλή, προκύπτει ότι το υπουργείο Οικονομικών, ανεξάρτητα από την αλλαγή προσώπων στην πολιτική ηγεσία, συνεχίζει την υλοποίηση της ίδιας, ακραίας αλλά και αδιέξοδης, φορολογικής και δημοσιονομικής συνταγής, η οποία καταδικάζει τα νοικοκυριά στη φτώχεια, παγιδεύει τις επιχειρήσεις στην ύφεση και παρέχει άφεση αμαρτιών μόνο στους φοροδιαφεύγοντες.

Τι κι αν έφυγε ο κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος με τις γνωστές παλινωδίες του οδήγησε σε αστοχίες του Προϋπολογισμού και δημιούργησε νέες «μαύρες τρύπες».

Τι κι αν ήλθε ο κ. Βενιζέλος με τη φιλολαϊκή ρητορική και την καλλιέργεια φρούδων ελπίδων ότι κάτι μπορεί να άλλαζε προς το καλύτερο, θα ανακουφιζόταν κάπως ο κόσμος και θα αποκαθίστατο κάποια στοιχειώδης φορολογική δικαιοσύνη.

Ολα έμειναν στα λόγια . Η πολιτική παραμένει η ίδια.

Τα μέτρα που επινοούνται από τους «μανδαρίνους» του υπουργείου Οικονομικών και το νέο υπουργό είναι τα ίδια και χειρότερα, ενώ οι φορολογικές αδικίες επιτείνονται.

Στο πλαίσιο αυτό έρχεται από την 1η Αυγούστου μπαράζ μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις, ενώ, από τα ψιλά του νέου νομοσχεδίου αποκαλύπτεται ότι θα επιβληθεί και νέο χαράτσι – σοκ στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίες περικόπτονται άμεσα κατά 10% έως 15%.

Και προς επίρρωση του γεγονότος ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει, ο Ε. Βενιζέλος προχωρά σε αναβίωση της ρύθμισης για την περαίωση των εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων που είχε θεσπίσει ο προκάτοχός του.

Την ίδια στιγμή που εξαπολύει ανελέητο φοροκυνηγητό στους συνεπείς φορολογουμένους, σπεύδει να απαλλάξει από τις ευθύνες όσους απέκρυψαν εισοδήματα ή δεν υπέβαλαν καν φορολογική δήλωση.

Αυτή είναι η κοινωνική δικαιοσύνη της κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και του Ε. Βενιζέλου.

ΕΤ




Παρασκευή, 15 Ιουλίου 2011

Ακόμα … ψάχνουν στο ΥΠΕΞ για τις ΜΚΟ επί της θητείας Παπανδρέου


Η κακόγουστη παράσταση που διαδραματίζετε (και) στο ΥΠΕΞ, προσβάλει βάναυσα τους πολίτες αυτής της χώρας. Μετά διερωτώνται (διαμαρτυρόμενοι) οι κυβερνώντες «Πόθεν η απεχθής βία;»

Βγήκε χθες ο ο εκπρόσωπος του υπουργείου εξωτερικών Γρηγόρης Δελαβέκουρας και διαβεβαίωσε για την ….«αταλάντευτη βούληση του υπουργείου για πλήρη έλεγχο και διαφάνεια όσον αφορά τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ».

Απαντώντας σε ερώτηση για την πορεία της έρευνας που έχει ξεκινήσει σχετικά με τις ΜΚΟ, σημείωσε ότι η διαδικασία ….συνεχίζεται και ΟΤΑΝ ολοκληρωθεί θα δοθούν τα αποτελέσματά της στη Βουλή αλλά και στη δημοσιότητα.

Μα τι ψάχνουν τόσο καιρό και μεταθέτουν την απάντηση συγκεκριμένων και επώνυμων καταγγελιών από τρίμηνο σε τρίμηνο ;

Υπενθυμίζω ότι την τελευταία φορά στις 3/3 το ΥΠΕΞ είχε δεσμευτεί ότι μέχρι το τέλος Μαρτίου θα είχαν δοθεί στη Βουλή και στη δημοσιότητα τα αποτέλεσμα της έρευνας. Σήμερα έχουμε φθάσει αισίως στον Ιούλιο και το ΥΠΕΞ υπόσχεται ξανά τα ίδια και μάλιστα χωρίς να δεσμεύεται πλέον από συγκεκριμένη καταληκτική ημερομηνία.Αόριστα στο …μέλλον θα μας δείξουν την «αταλάντευτη βούληση(?) του υπουργείου για πλήρη έλεγχο(?) και διαφάνεια(?) όσον αφορά τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις »!

Ας δώσουν πρώτα τις απαντήσεις στις συγκεκριμένες καταγγελίες διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και κατόπιν μπορούν να ψάξουν και στα αρχεία του … 1940 !

Υπενθυμίζω ότι οι καταγγελίες του βουλευτή της ΝΔ Αργύρη Ντινόπουλου, που προκάλεσαν και την παρέμβαση της Εισαγγελίας (ακόμα η τυφλή δικαιοσύνη ψάχνει στο …σκοτάδι;) αφορούσαν έναν «κύκλο» χαμένων εκατομμυρίων γύρω από τις ΜΚΟ.

Όπως υποστήριξε ενώπιον της εισαγγελέως ο βουλευτής, από τα στοιχεία πού έδωσε ο ίδιος ο (τότε υπουργός Εξωτερικών) κ. Δρούτσας στην απάντησή του στη Βουλή, η Οικολογική Κίνηση Δράμας εφέρετο να έχει εισπράξει το ποσό των 532.500 ευρώ την χρονική περίοδο 2002-2003.

Όταν αυτό έγινε γνωστό η Οικολογική Κίνηση Δράμας επικοινώνησε με τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας για να εκφράσει την οργή και την αγανάκτησή της λέγοντας ότι το ποσό αυτό ποτέ δεν μπήκε στα ταμεία της!

Ο βουλευτής προσκόμισε επίσης τις δύο συμβάσεις χρηματοδότησης που είχε υπογράψει η Οικολογική Οργάνωση Δράμας το 2002 και το 2003 με το Υπουργείο Εξωτερικών. Από τις συμβάσεις αυτές, σύμφωνα με τον βουλευτή, προκύπτει ότι το συνολικό ποσό της χρηματοδότησης ήταν όχι 532.500 ευρώ, αλλά 105.000 ευρώ!

Η τελευταία δόση της χρηματοδότησης μάλιστα, δεν εκταμιεύτηκε ποτέ. Έτσι η Οικολογική Κίνηση Δράμας φέρεται να έλαβε, τελικά, από το Υπουργείο Εξωτερικών μόνο το ποσό των ...84.000 ευρώ!

Ο Κ. Ντινόπουλος ισχυρίζεται πώς ο Δημήτρης Δρούτσας βεβαίωνε ότι από τα ταμεία του Υπουργείου του βγήκε το ποσό των ...532.500 ευρώ!

Το ζήτημα είναι ότι υπάρχει μια διαφορά 448.500 ευρώ τα οποία έφυγαν προφανώς από τα ταμεία του ΥΠΕΞ αλλά δεν πήγαν στη Δράμα.

Υπενθυμίζω επίσης ότι υπουργός εξωτερικών ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου και τα ποσά αυτά (που χάθηκαν) διαχειρίζονταν στενοί συνεργάτες του σημερινού Πρωθυπουργού.

Αυτός ήταν και ο λόγος που στις 21 Ιανουαρίου 2002 παραιτήθηκε ο τότε υφυπουργός εξωτερικών Γιάννης Ζαφειρόπουλος ο οποίος, στο κείμενο παραίτησής του προς τον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη διατυπώνει «την απόλυτη διαφωνία του με τον Γιώργο Παπανδρέου στον τρόπο άσκησης πολιτικής στον άκρως ευαίσθητο τομέα των διεθνών οικονομικών σχέσεων της χώρας και ειδικότερα στην οικονομική ανασυγκρότηση των Βαλκανίων» (με λεφτά του ελληνικού λαού)

Βλέπετε την περίοδο εκείνη ο Γιώργος Παπανδρέου είχε δώσει … 6 εκατομμύρια ευρώ μόνο για αποναρκοθετήσεις στην Βοσνία με διαχειριστή των κονδυλίων τον μυστικοσύμβουλο του Αλεξ Ρόντο και παρά τις διαφωνίες των τότε ελληνικών διπλωματικών υπηρεσιών στο Βελιγράδι.




Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Ελλειμμα ηγεσίας


Εστω και με μεγάλη καθυστέρηση αρχίζουν σιγά σιγά να καταλαβαίνουν όλοι στην Ευρώπη ότι το πρόβλημα του ελλείμματος και του δημόσιου χρέους δεν είναι μόνο ελληνικό, δεν είναι πορτογαλικό ή ιρλανδικό, ούτε της Ισπανίας ή της Ιταλίας που μπαίνουν κι αυτές, με τη σειρά τους, στο κάδρο των χωρών που πιέζονται από τις αγορές και απειλούνται από την οικονομική κρίση.

Είναι σαφές ότι το πρόβλημα είναι συνολικό και ως τέτοιο επιβάλλεται να αντιμετωπιστεί στη βάση ενός σχεδίου στήριξης των χωρών της Ε.Ε., καθώς υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η χρεοκοπία ενός κράτους της ευρωζώνης να λειτουργήσει ως ντόμινο, συμπαρασύροντας ολόκληρη την Ευρώπη.

Την ώρα που οι Ευρωπαίοι, φοβούμενοι για τις ανεξέλεγκτες διαστάσεις της αναβλητικότητάς τους, αρχίζουν να συζητούν λύσεις για την προστασία των χωρών, όπως είναι η έκδοση ευρωομολόγου, η κυβέρνηση Παπανδρέου επιμένει στην ίδια αδιέξοδη πολιτική που έχουν επιβάλει από κοινού με την Τρόικα.

Είναι πραγματικά ακατανόητο πώς δεν έχουν αντιληφθεί ακόμα στην κυβέρνηση ότι, παρά τις αιματηρές θυσίες στις οποίες υποβάλλουν τα ελληνικά νοικοκυριά και το στραγγαλισμό των επιχειρήσεων, ο στόχος της μείωσης του ελλείμματος όχι μόνο δεν επιτυγχάνεται, αλλά, αντιθέτως, το έλλειμμα αυξάνεται.

Τα ίδια τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών σοκάρουν. Αποδεικνύεται ότι η μείωση των εισοδημάτων, η δυσβάσταχτη φορολογία για φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις και η έλλειψη οποιασδήποτε αναπτυξιακής προοπτικής μπορεί να καταδικάζουν την κοινωνία στη φτώχεια και να καθηλώνουν την οικονομία στην ύφεση, αλλά δεν οδηγούν και σε ανάκαμψη της οικονομίας.

Οπως δείχνει η εκτέλεση του προϋπολογισμού, παρά τα άδικα και επώδυνα μέτρα, η χώρα βρίσκεται σε πορεία πλήρους δημοσιονομικού εκτροχιασμού και εμφανίζονται κάθε τόσο και νέες μαύρες τρύπες, με συνέπεια την εκτίναξη του ελλείμματος.

(σ.σ)Αντί να πέσει κατά 4% όπως υπολόγιζαν, εμφανίζει …άνοδο στο πρώτο εξάμηνο – αν είναι δυνατόν – κατά 28%! Αν μάλιστα δεν έκοβαν το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, θα αυξανόταν κατά 70%!

Ισχυρίζονται ότι οι σκληρές θυσίες στις οποίες υποβάλλονται οι πολίτες αποσκοπούν στην μείωση του ελλείμματος. Όμως,….. το έλλειμμα μεγαλώνει με ρυθμούς εξωπραγματικούς.!

Είχε απόλυτο δίκιο ο πρόεδρος της ΝΔ κ. Αντ. Σαμαράς, όταν προχθές απηύθυνε αγωνιώδες ερώτημα προς όλους τους υπερασπιστές αυτής της Πολιτικής, Έλληνες και ξένους:
«Αν αυτό δεν είναι μάταιες θυσίες σε πολιτικό αδιέξοδο, τότε τι είναι;»

ΕΤ




Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Θετικός στην … υποθήκη της Ελλάδας ο Ε. Βενιζέλος

Φαίνεται πως ο νέος Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών Ε.Βενιζέλος αρέσκεται να επιδίδεται σε λεκτικά παιχνίδια που ισορροπούν επικίνδυνα μεταξύ καθησυχασμού των πολιτών και δημιουργίας πανικού στην κοινή γνώμη σχετικά με το μέλλον της ελληνικής οικονομίας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, η οποία έγινε αμέσως μετά την άφιξή του από τις Βρυξέλλες, όπου συμμετείχε σε κρίσιμη συνεδρίαση του Eurogroup, προσπάθησε να εξηγήσει ότι η «επιλεκτική χρεοκοπία» δεν είναι πραγματική χρεοκοπία!

Μιλώντας από μνήμης, όπως άλλωστε συνηθίζει, χωρίς δηλαδή να έχει κείμενο μπροστά του, ο Ευ. Βενιζέλος υποστήριξε ότι η προαναφερθείσα λέξη τρομάζει χωρίς λόγο, αφού δεν είναι πραγματικό οικονομικό γεγονός και προέρχεται από αξιολόγηση των τριών διεθνών οίκων στα ομόλογα.

Στην ουσία, όμως, ο κ. Βενιζέλος επιδεικνύει χαρακτηριστική ελαφρότητα σε ένα θέμα που σχετίζεται με τη σταθερότητα και την εμπιστοσύνη των πολιτών στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Μάλιστα, δεν έμεινε μόνο εκεί, αλλά εμφανίστηκε θετικός και στην παροχή «εγγυήσεων» από την Ελλάδα ως αντάλλαγμα για τη βοήθεια που μας δίνεται. Οι εγγυήσεις αυτές θα μπορούσαν να λάβουν τη μορφή εμπράγματων εξασφαλίσεων σε περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου.

Με άλλα λόγια, να βάλουμε ως υποθήκη τα νησιά, τις παραλίες ή τον… Παρθενώνα για να μας βοηθήσουν να μη χρεοκοπήσουμε.

Είναι φανερό ότι ο αντιπρόεδρος του Γ. Παπανδρέου και αντ’ αυτού λειτουργεί, παρότι με διαφορετικό τρόπο από τον πρωθυπουργό, με την ίδια αβάσταχτη ελαφρότητα σε κρίσιμα θέματα που αφορούν το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τη δημόσια περιουσία και τη σωτηρία της οικονομίας.

Μια τέτοια αντιμετώπιση είναι, όμως, εθνικά επικίνδυνη και μπορεί να αποβεί επιζήμια για τη χώρα, όπως συνέβη στο πρόσφατο παρελθόν με τους χειρισμούς και τις παλινωδίες των Γ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου.

ΕΤ




Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Το «άρρωστο χθες» αντιδρά! Επέμβαση(;) της αστυνομίας στη πλατεία ζητάει η Ντόρα


Επέμβαση της αστυνομίας στην πλατεία Συντάγματος ζήτησε η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας, Ντόρα Μπακογιάννη, υποστηρίζοντας ότι εκεί δεν υπάρχουν πια «αγανακτισμένοι», αλλά …..«άνθρωποι οι οποίοι δημιουργούν πρόβλημα»!!

Η κ. Μπακογιάννη δήλωσε ότι οι δημοτικοί αστυνομικοί, η ΕΛ.ΑΣ. και οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα του δήμου Αθηναίων, έχουν τη δυνατότητα μέσα σε… μία ώρα να αλλάξουν την εικόνα της πλατείας, εκτιμώντας ότι αυτό το οποίο υπάρχει στην πλατεία Συντάγματος είναι «η πλήρης ανομία».

Το «άρρωστο χθες» αντιδρά! Όσοι με τις υπογραφές τους υποστήριξαν τον εργασιακό «Αρμαγεδδώνα» εις βάρος των Ελλήνων και νομιμοποίησαν τη βίαιη υπαγωγή της κοινωνίας σε καθεστώς φτώχειας, ασκούν …πολιτική (?).

Όσοι με τις υπογραφές τους οδήγησαν την πατρίδα στην ταπείνωση και την αφαίρεση της εθνικής κυριαρχίας,ασκούν το … Εθνικό τους καθήκον(?)

Οταν όμως ο κόσμος αγανακτεί και βγαίνει (ειρηνικά και ΜΑΖΙΚΑ) στις πλατείες για να διαμαρτυρηθεί, τότε για τους ανωτέρω η κοινωνία ….παρεκτρέπεται και ζητούν την επέμβαση (?) της αστυνομίας.

Βλέπετε για το «άρρωστο χθες» και τα πολιτικά του στάνταρ, η κοινωνία θα έπρεπε ως αμνός μπροστά στο μαχαίρι του θύτη, να διαμαρτύρεται κοσμίως με ….βελάσματα!

Α! Και πιασμένη στο δόκανο της πελατειακής εξάρτησης να εκφράζεται …..δημοκρατικά με την ψήφο της στις εκάστοτε εκλογές.

Στη συνείδηση της κοινωνίας το «άρρωστο χθες» έχει πεθάνει και έχει ταφεί. Απλά, αυτό ως «πολιτικό φάντασμα» προσποιείται ότι δεν το ξέρει……




Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

H θητεία του Γ.Παπανδρέου λήγει. Θα τηρήσει το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ;


O Γ. Παπανδρέου εκλέχθηκε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις 11/11/2007 μέσα από εκλογικό σώμα εκατοντάδων χιλιάδων μελών και φίλων του κόμματος του.

Σύμφωνα με το καταστατικό του κόμματος, ο πρόεδρος «εκλέγεται άμεσα από τα μέλη και από τους φίλους του κινήματος κάθε τέσσερα χρόνια».

Άρα σε τέσσερις μήνες από σήμερα λήγει η θητεία του. Το Εθνικό Συμβούλιο πρέπει σύντομα να αποφασίσει για τη διενέργεια της νέας εκλογής.

Και από εδώ ξεκινούν πολλά και μεγάλα ερωτήματα:

Θα τηρήσει o Γ. Παπανδρέου το καταστατικό και θα ζητήσει την επανεκλογή του ή θα το καταπατήσει;

Θα ξανατολμήσει την ίδια διαδικασία που ο ίδιος όρισε;

Όλα δείχνουν ότι αν ο κ. Γ.Παπανδρέου τηρήσει το καταστατικό και τις διαδικασίες που ο ίδιος έθεσε, τότε δεν υπάρχει καμία περίπτωση να επανεκλεγεί.

Θα το θέσουν άραγε όσοι διαφωνούν με την πολιτική που εφαρμόζει ή όλοι μαζί θα καταστήσουν το καταστατικό του ΠΑΣΟΚ ….κουρελόχαρτο;

Προ αυτού του «πολιτικού αδιεξόδου του» μήπως ο κ.Γ. Παπανδρέου επαναλάβει την κίνηση Σημίτη και …. παραδώσει το δακτυλίδι;




YΓ. Επ’ ευκαιρίας.
Νόμιζα ότι η κυβέρνηση έχει δύο αντιπροέδρους; Το ίδιο νομίζατε και εσείς;

Λάθος! Διαθέτει μόνον έναν αντιπρόεδρο και έναν …. αναπληρωτή πρωθυπουργό!

Ναι ! Οπως διαβάζω στις επίσημες ιστοσελίδες του Ευ. Βενιζέλου, στα αγγλικά ο τίτλος του είναι Deputy Prime Minister, δηλαδή ….αναπληρωτής πρωθυπουργός!!

Αντιθέτως, ο Θ. Πάγκαλος αναφέρεται ως Vice President (αντιπρόεδρος).

Είπατε τίποτα;




Κυριακή, 10 Ιουλίου 2011

Το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει διαζύγιο με την κάθαρση


Ακόμη μία μεγάλη αποτυχία εγγράφει στο ενεργητικό του το ΠΑΣΟΚ στο κεφάλαιο κάθαρση της πολιτικής ζωής της χώρας.

Παρά τις βαρύγδουπες περί του αντιθέτου δεσμεύσεις, το τεράστιο σκάνδαλο της Siemens, με τον πακτωλό εισροής μαύρου χρήματος και το χρηματισμό κυβερνητικών και κρατικών αξιωματούχων, φαίνεται τελικώς πως καταλήγει στις καλένδες.

Η κυβερνητική παράταξη επιχειρεί να περιορίσει τις αποδεδειγμένες ευθύνες στελεχών της για το σκάνδαλο Siemens,σε δύο «καμένα χαρτιά» , παραπέμποντας τους στην τακτική δικαιοσύνη, με την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες (ξέπλυμα βρόμικου χρήματος).

Μάλιστα στην πολυσέλιδη πρόταση που κατατέθηκε προχθές και επίσημα με τις υπογραφές 108 βουλευτών, οι δύο πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ βαρύνονται και για το αδίκημα της παθητικής δωροδοκίας, ενώ αυτό έχει αποδεδειγμένα… παραγραφεί με βάση το νόμο περί ευθύνης υπουργών.

Σ’ ό,τι αφορά το πρώτο αδίκημα, αυτό του ξεπλύματος βρόμικος χρήματος, υπενθυμίζεται ότι για τον Τ. Μαντέλη έχει ήδη ασκηθεί ποινική δίωξη, έχει παραγγελθεί η διενέργεια κύριας ανάκρισης και του έχει απαγορευθεί η έξοδος από τη χώρα.

Δηλαδή παραπέμπουν στην δικαιοσύνη κάποιον που ΗΔΗ για το συγκεκριμένο αδίκημα τού έχει ασκηθεί ποινική δίωξη!!!!!

Ο τραγέλαφος όμως της υπόθεσης είναι το αιτιολογικό που επικαλούνται για να παραπέμψουν τον τέως υπουργό Οικονομικών κ. Αλογοσκούφη σε προκαταρκτική επιτροπή.

Ο Γ. Αλογοσκούφης, ως υπουργός Οικονομίας είχε υποχρέωση ελέγχου νομιμότητας και σκοπιμότητας των ενεργειών της Διοίκησης του ΟΤΕ. Έλεγχο όμως που δεν έπραξε, με αποτέλεσμα να υπάρξει ζημία του ελληνικού Δημοσίου -κατά προσέγγιση- στα 286.154.918 ευρώ.

Μα …. ,στο Δ.Σ του ΟΤΕ ,την εποχή που οι μίζες δίνονταν με μορφή πυροβόλου, ήταν ο σημερινός υπουργός και προβεβλημένο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, κ. Παπακωνσταντίνου! Στο ΔΣ! Αυτός δεν είδε ,δεν άκουσε ή δεν κατάλαβε τίποτα;

Φυσικά στο πόρισμά τους οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν αναφέρουν τίποτα και για τα ταμεία του ΠΑΣΟΚ, όπου κατά τον κ. Τσουκάτο εισέρρευσαν οι μίζες της Siemens.

Το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει διαζύγιο με την κάθαρση….




Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

Όχι άλλους Μαυροκορδάτους και Μαυρογιαλούρους


Του Κωνσταντίνου Χολέβα

Όσοι πολιτικοί και πολίτες λένε ΟΧΙ στο Μεσοπρόθεσμο και στο επερχόμενο Μνημόνιο ΙΙ απειλούνται από τους ηττοπαθείς με το γνωστό επιχείρημα: Μα, το ζητούν οι δανειστές μας, το είπε η τρόϊκα. Πρέπει να υπακούσουμε, να ξεπουληθούμε μισοτιμής για αν μη μας μαλώσουν οι δανειστές μας!

Η ιστορία του Νέου Ελληνισμού, όμως, αποδεικνύει, ότι μεγαλύτερο όφελος είχαμε από πολιτικούς, οι οποίοι είπαν ΟΧΙ στα εκβιαστικά διλήμματα, παρά από τους πρόθυμους οσφυοκάμπτες ενώπιον των εκάστοτε ισχυρών.

Κλασικό παράδειγμα οπαδού των εθνικών υποχωρήσεων και αρνητού της εθνικής μας αξιοπρέπειας είναι ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, Φαναριώτης πού έδρασε κατά την περίοδο της Ελληνικής Επαναστάσεως.

Στο αποκορύφωμα του Αγώνος και συγκεκριμένα το 1823 εξέδωσε ένα πολιτικό μανιφέστο υποταγής και ξενοδουλείας, το οποίο έλεγε ότι δεν πρέπει να έχει η νέα Ελλάς ανεξαρτησία γνώμης και διπλωματικών χειρισμών, αλλά να παραχωρήσει όλες αυτές τις αποφάσεις στην Αγγλία.

Ο Μαυροκορδάτος ανήκε στη χορεία εκείνη των ηττημένων μυαλών που ουδέποτε πίστεψαν στις δυνάμεις του Ελληνισμού και προτιμούσαν πάντα την υποτέλεια και τη μετατροπή μας σε προτεκτοράτο.

Έβλαψε ποικιλοτρόπως με τη στάση του. Δίχασε τους αγωνιζόμενους Έλληνες οδηγώντας τους σε εμφύλιες συρράξεις κατά τη διάρκεια των μαχών. Έπαιξε ρόλο στην πρώτη φυλάκιση του Θ. Κολοκοτρώνη. Ίδρυσε το αγγλικό κόμμα αναγκάζοντας τους αντιπάλους του να ιδρύσουν το ρωσικό και το γαλλικό αντιστοίχως καθιστώντας τη μικρή Ελλάδα πλήρες προτεκτοράτο.

Όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση ο έμπειρος Ιωάννης Καποδίστριας ο Αλ. Μαυροκορδάτος για να εξυπηρετήσει τα αγγλικά συμφέροντα παρακίνησε τον Μιαούλη να κάψει τον ελληνικό στόλο!

Η εθελοδουλεία του και η πρόταξη του αγγλικού συμφέροντος πάνω από το ελληνικό τον κατέστησαν ολέθριο παράγοντα της πολιτικής ζωής στα πρώτα βήματα του κρατιδίου.

Αυτόν έχουν ως πρότυπο οι οπαδοί του συνθήματος: «Θα ψηφίσουμε ό, τι μας ζητήσουν οι ξένοι. Θα τα πουλήσουμε όλα αφού το θέλει η τρόϊκα». Αυτή η φιλοσοφία δυστυχώς διέπει τους οπαδούς του Μεσοπροθέσμου Προγράμματος.

Δεν είναι τυχαίο ότι η πρόσφατη τηλεοπτική σειρά, που διαστρέβλωνε την ιστορία του 1821, προέβαλε ως πρότυπο τον Μαυροκορδάτο. Ακριβώς για να μας προτρέψει σε εθνικές και οικονομικές υποχωρήσεις και παραχωρήσεις. Για να μας πείσει να δικαιολογήσουμε μέτρα επιβλαβή και αναξιοπρεπή.

Αντιθέτως ο Ελληνισμός βοηθήθηκε μακροπρόθεσμα και ουσιαστικά από πολιτικούς που αρνήθηκαν να ενδώσουν στους εκβιασμούς των ξένων και είπαν υπερήφανα ΟΧΙ. Το 1893 ο Χαρίλαος Τρικούπης ζήτησε δάνειο από την Αγγλία και εκείνη τού απήντησε ότι θα το δώσει αρκεί αν παραχωρήσουμε την εξωτερική μας πολιτική στα βρετανικά συμφέροντα. Να γίνουμε ένα ετερόφωτο προτεκτοράτο για να βρούμε λεφτά.

Ο Τρικούπης προτίμησε να φωνάξει μέσα στη Βουλή ότι δυστυχώς επτωχεύσαμεν , παρά να καταστήσει την Ελλάδα κολοβωμένη και αναξιοπρεπή.

Η υπερήφανη στάση του ανέβασε το εθνικό φρόνημα. Παρά τον Διεθνή Οικονομικό Έλεγοχο που μας επεβλήθη του 1898 η Ελλάς πέτυχε μετά από λίγα χρόνια ( 1912-13) να απελευθερώσει εκατομμύρια αλυτρώτων αδελφών.

Εξίσου επιτυχής ήταν η στάση του Κυπρίου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου το 2004. Αρνήθηκε τους εκβιασμούς Ελλήνων και ξένων καλοθελητών και είπε ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν. Δικαιώθηκε πλήρως. Η Κύπρος είναι μέλος της Ε.Ε. και οι Κασσάνδρες που προέβλεπαν καταστροφές διαψεύσθηκαν.

Φτάνει πια με τους Μαυροκορδάτους που ηδονίζονται να υποκύπτουν στους έξωθεν εκβιασμούς και με τους Μαυρογιαλούρους, που μας θυμίζουν τον ρουσφετολόγο πολιτικό, τον οποίο ενσάρκωσε στον ελληνικό κινηματογράφο ο Λάμπρος Κωνσταντάρας.

Να τους αποβάλουμε από την πολιτική μας ζωή για να δούμε … άσπρη μέρα!

antibaro




Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Υπέγραψαν για μειώσεις των συντάξεων του ΟΓΑ και τώρα κρύβονται


Μείζον πολιτικό θέμα έχει δημιουργηθεί τις δύο τελευταίες ημέρες σχετικά με τις μειώσεις των συντάξεων του ΟΓΑ και των κατώτατων συντάξεων των υπόλοιπων ταμείων.

Η ΝΔ δια στόματος του εκπροσώπου της κ. Μιχελάκη κατήγγειλε ότι η κυβέρνηση απέκρυψε εντέχνως στο μεσοπρόθεσμο να αναφέρει ότι σχεδιάζει να μειώσει τις συντάξεις του ΟΓΑ που σήμερα ανέρχονται στα ...360 ευρώ το μήνα, καθώς και τις κατώτατες συντάξεις των υπολοίπων Ταμείων.

Στο μεσοπρόθεσμο του κ. Βενιζέλου που ψηφίστηκε πριν δέκα ημέρες από τη Βουλή, υπάρχει απλώς η πρόβλεψη για μείωση των συνταξιοδοτικών δαπανών του ΟΓΑ και άλλων συνταξιοδοτικών ταμείων, χωρίς όμως, να διευκρινίζεται εάν αυτό επηρεάζει τις κατώτατες συντάξεις.

Η κυβέρνηση δια στόματος του Υπουργού Εργασίας κ. Κουτρουμάνη απάντησε ότι δεν υπάρχει θέμα μείωσης των 360 ευρώ των συντάξεων και ότι η μείωση των συνταξιοδοτικών δαπανών του ΟΓΑ που αναφέρεται στο μεσοπρόθεσμο του κ. Βενιζέλου, θα προέλθει από την θέσπιση αυστηρότερων κριτηρίων δικαιούχων με βάση τη θέση της μόνιμης κατοικίας.

Όμως η αλήθεια απέχει παρασάγγας από τα λεγόμενα της κυβέρνησης.

Στην πραγματικότητα τρεις ημέρες μετά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, ο κ. Βενιζέλος υπέγραψε την 4η επικαιροποίηση του μνημονίου, όπου τόσο στο αρχικό κείμενο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όσο και η επίσημη επικαιροποίηση, προβλέπει ΡΗΤΩΣ τη μείωση της βασικής σύνταξης του ΟΓΑ και των κατώτατων συντάξεων των υπόλοιπων ταμείων.

Συγκεκριμένα στα επίσημα έγγραφα της επικαιροποίησης στην Αγγλική (σελ.34) αναφέρεται:» Cuts in social benefits by at least EUR 1 188 million in 2011, and additional EUR 1 230 million in 2012, EUR 1 025 million in 2013, EUR 1 010 million in 2014 and EUR 700 million in 2015, through an adjustment in supplementary pension schemes and subsequent freeze through 2015; a
freeze in the base pensions; the reform of the disability pension system; a census of pensioners and cross-checking of personal data with full implementation of social security number and upper cap on pensions; a rationalization of criteria for pensioners (EKAS); a rationalisation of benefits and beneficiaries of OEE-OEK and OAED; cuts in the lump-sums paid on retirement; the cross-checking of personal data from introduction of ceilings for employers who can join OAED schemes; a reduction in the core pension of OGA and in the lower pension thresholds of other social security funds and tightening of criteria based on the permanent residence;….»

Μετάφραση(όπως την δίνει ανεπίσημα το ΥΠΟΙΚ): «Περικοπές στα κοινωνικά επιδόματα κατά τουλάχιστον 1188 εκ. ευρώ το 2011 και επιπλέον 1230 εκ. ευρώ το 2012, 1025 εκ. ευρώ το 2013, 1010 εκ. ευρώ το 2014 και 700 εκ. ευρώ το 2015 μέσω μίας προσαρμογής στα ταμεία επικουρικής ασφάλισης, μέσω της μεταρρύθμισης στο σύστημα αναπηρικών συντάξεων, μέσω της απογραφής των συνταξιούχων και μέσω διασταυρώσεων των δεδομένων με την πλήρη υλοποίηση του αριθμού κοινωνικής ασφάλισης και του ανώτατου ορίου στις συντάξεις, μέσω του εξορθολογισμού των κριτηρίων για τους συνταξιούχους (ΕΚΑΣ), του εξορθολογισμού των δικαιωμάτων και των δικαιούχων του ΟΕΕ-ΟΕΚ και ΟΑΕΔ, μέσω περικοπών στα εφάπαξ που δίνονται στους συνταξιούχους, μέσω διασταυρώσεων των προσωπικών δεδομένων από την εισαγωγή ανώτατων ορίων για εργοδότες που μπορούν να ενταχθούν στα προγράμματα του ΟΑΕΔ, μέσω της μείωσης στις βασικές συντάξεις του ΟΓΑ ΚΑΙ στα κατώτερα όρια συντάξεων των άλλων ταμείων κοινωνικής ασφάλισης ΚΑΙ αυστηροποίησης των κριτηρίων που βασίζονται στη μόνιμη διαμονή…» (χρησιμοποιώ κεφαλαία γράμματα στα επίμαχα «ΚΑΙ» για να γίνει σαφές ότι πρόκειται για διαφορετικά πράγματα)

Τώρα θα αναρωτηθείτε γιατί αρνούνται από τηλεοράσεων και ραδιοφώνων αυτό που αναφέρεται ΡΗΤΑ μέσα στην επικαιροποίηση του μνημονίου που υπέγραψε ο κ. Βενιζέλος ;

Γιατί προφανώς οι μειώσεις των ….τεράστιων συντάξεων των 360 ευρώ και των(εξίσου …τεράστιων) κατώτατων συντάξεων των άλλων ταμείων , προβλέπονται ΓΙΑ ΜΕΤΑ τις πιθανολογούμενες εκλογές του φθινοπώρου και η κυβέρνηση το …. ποίημα «άλλα λέω πριν και άλλα μετά» το γνωρίζει άπταιστα.

Το ίδιο όμως και ο ελληνικός λαός ,πλέον. Μια φορά εξαπατήθηκε. Δεύτερη δεν …




Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Δεν υπάρχει άλλη λύση πέραν της ανάπτυξης.


Οι εξελίξεις που δρομολογεί η ρήξη των χωρών της ευρωζώνης με τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης είναι, αναμφίβολα, σημαντικές.

Οπως και το ενδεχόμενο να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τους επόμενους μήνες στην έκδοση ευρωομολόγου.

Ωστόσο, η ασαφής στάση των Ευρωπαίων σχετικά με τη νέα στήριξη προς τις χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα δημιουργεί πρόσθετες, σοβαρές ανησυχίες σχετικά με το μέλλον της ελληνικής οικονομίας, καθώς και για ένα πιθανό ντόμινο, όχι μόνο στην Πορτογαλία ή την Ιρλανδία, αλλά και σε χώρες όπως η Ισπανία ή η Ιταλία.

Αν και οι Ευρωπαίοι δεν συμφωνούν μεταξύ τους για τον τρόπο με τον οποίο θα εκφραστεί η νέα βοήθεια, εξακολουθούν, όμως, να επιμένουν στην πλήρη εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου προγράμματος.

Πρόκειται για τη γνωστή αποτυχημένη συνταγή που ακολουθεί η κυβέρνηση Παπανδρέου – Βενιζέλου με τα μέτρα ακραίας λιτότητας, τα οποία δεν οδηγούν πουθενά, αλλά βυθίζουν την αγορά στην ύφεση και καταδικάζουν την κοινωνία στη φτώχεια.

Μέσα σε όλο αυτό το αρνητικό κλίμα, ως μοναδική αξιόπιστη εναλλακτική λύση για την ανάκαμψη της οικονομίας και την έξοδο από την κρίση προβάλλει η πρόταση του Αντώνη Σαμαρά για τη λήψη μέτρων προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης, της δραστικής μείωσης της φορολογίας και της προστασίας των εισοδημάτων.

Ηδη, μια μεγάλη δικαίωση για τον πρόεδρο της Ν.Δ. ήλθε από τη «Wall Street Journal», η οποία του αφιέρωσε το κύριο άρθρο της με τον εύγλωττο τίτλο: «Επιτέλους μια πρόταση υπέρ της ανάπτυξης για την Αθήνα»(το πλήρες κείμενο εδώ) .

Οπως χαρακτηριστικά σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα, φαίνεται πως όλοι, εκτός από τις Βρυξέλλες και το ΔΝΤ, ξέρουν πως ο κ. Σαμαράς έχει δίκιο. ..
ΕΤ




Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2011

Οι καταγγελίες Παπουτσή και οι εύλογες απορίες


Τεράστια έκπληξη και σοβαρό προβληματισμό προκαλεί η χθεσινή αναφορά του υπουργού Προστασίας του Πολίτη στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ότι κάποιοι απειλούν τη γυναίκα και το παιδί του.

Η έκπληξη οφείλεται στο γεγονός ότι ο κ. Παπουτσής ενημερώνει για το θέμα αυτό την εθνική αντιπροσωπεία, χωρίς να ξεκαθαρίζει αν έχει ήδη ενημερώσει τις εισαγγελικές αρχές, οι οποίες διαθέτουν τους μηχανισμούς για να βρουν την άκρη.

Ο προβληματισμός έγκειται στη διαπίστωση ότι εάν έχουμε φτάσει σ’ αυτή τη χώρα στο σημείο να απειλείται η ασφάλεια του υπουργού Προστασίας του Πολίτη, τότε μπορούμε να φανταστούμε σε τι σημείο βρίσκεται η ασφάλεια των απλών πολιτών…

Μετά την έκπληξη και τον προβληματισμό όμως αρχίζουν οι απορίες, οι οποίες σχετίζονται με τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, κατά τη διάρκεια των οποίων παρακολουθούμε βουλευτές και στελέχη του κυβερνώντος κόμματος να περιφέρουν στα τηλεοπτικά παράθυρα την οργή και τον αποτροπιασμό τους, γιατί πέφτουν θύματα αποδοκιμασίας, προπηλακισμού, βίαιων εκδηλώσεων, τις οποίες μάλιστα αποδίδουν με χαρακτηριστική άνεση σε συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους.

Απορία πρώτη: Εάν έχουν στοιχεία ή έστω σοβαρές ενδείξεις γιατί δεν τα στέλνουν στον εισαγγελέα, αλλά τα καταγγέλλουν στα κανάλια;

Απορία δεύτερη: Εφόσον υπάρχουν περιπτώσεις απειλών που μπορούν κάλλιστα να ελεγχθούν, διότι εμπίπτουν στον Ποινικό Κώδικα, γιατί δεν ελέγχονται; Για παράδειγμα, πληροφορούμαστε ότι στην Εύβοια, στα γραφεία τοπικών βουλευτών, κυκλοφορούν φέιγ βολάν με την απειλή «θα σας εκτελέσουμε». Κάπου έχουν τυπωθεί και κάποια αποτυπώματα θα έχουν…

Απορία τρίτη, απορρέουσα από τις δύο προηγούμενες: Μήπως δεν αξιοποιούνται οι υπάρχοντες θεσμοί της δημοκρατίας μας μόνο και μόνο επειδή συμφέρει πολιτικά την κυβέρνηση να «απειλείται» από τους επικριτές της πολιτικής της;

Μήπως δηλαδή έχουμε να κάνουμε με προβοκάτσια ;

ΕΤ.(politis-gr) Επειδή ο κ. Παπουτσής …επαναλαμβάνεται για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες στις γενικές καταγγελίες και ο πολιτικός τσαρλατανισμός ευδοκιμεί επικίνδυνα σήμερα και παραμονεύει στη γωνία παράγοντας ταχυδακτυλουργούς της έκτακτης ανάγκης, καλό θα ήταν απαντήσει και σε μερικές ακόμα απορίες.

Πριν λίγες ημέρες από το βήμα της Βουλής αποκάλυψε σχέδιο ….κατάληψης της Βουλής και κατάλυσης της Δημοκρατίας, για να οδηγηθεί η χώρα σε πτώχευση και να κερδίσουν εκείνοι που έχουν ποντάρει με τα CDS στη χρεοκοπία της Ελλάδας. Αυτά τα ποταπά κίνητρα είχαν- κατά τον κ. Παπουτσή- εκείνοι που ….δημιούργησαν(?) τα επεισόδια στο Σύνταγμα την ημέρα της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου.

Απορία: Για την άκρως σοβαρή αυτή καταγγελία (μιλάμε για κατάλυση της Δημοκρατίας στη χώρα μας) ενημερώσατε, κύριε υπουργέ, τους αρχηγούς των κομμάτων;

Ο πρωθυπουργός, που ασφαλώς θα ήταν ενήμερος, τι έκανε; Eνημέρωσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας;

Αν δεν ενημερώθηκαν λοιπόν όλοι οι ανωτέρω (με τα στοιχεία που θα διαθέτατε) , το συμπέρασμα είναι αυτονόητο και εύλογο.

Ότι δεν υπήρξε τέτοια πληροφορία και προφανώς κατασκευάστηκε και επιστρατεύθηκε για να δικαιολογηθεί η θηριωδία που επέδειξαν τα ΜΑΤ και ο καταιγισμός δακρυγόνων κατά των απλών «αγανακτισμένων» διαδηλωτών …




Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Εκβιαστικά διλήμματα τέλος!


Το κυβερνών κόμμα μπορεί να ψήφισε το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα και τον εφαρμοστικό του νόμο, αλλά η Τρόικα δεν εδέησε να εγκρίνει το νέο δάνειο που θα κάλυπτε τα χρηματοδοτικά κενά της χώρας μας για την περίοδο 2012-2014,γράφει ο Πάνος Αμυράς στον «Ελεύθερο Τύπο» . Οι αποφάσεις μετατέθηκαν για τον Σεπτέμβριο.

Και όμως μόλις πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Οικονομικών κ. Βενιζέλος διαβεβαίωνε τη Βουλή ότι με την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου η χώρα μας θα «κέρδιζε» και το νέο πακέτο δανεισμού, ώστε χωρίς το άγχος των αγορών να προωθήσει τις διαρθρωτικές αλλαγές.

Τελικώς, οι Βρυξέλλες ενέκριναν μόνο την 5η δόση, την οποία θα παίρναμε και χωρίς κυβέρνηση, όπως είχε προαναγγείλει ο επίτροπος Οικονομικών Υποθέσεων, Ολι Ρεν, όταν ο πρωθυπουργός είχε… αυτοπαραιτηθεί για λίγες ώρες.

Οι εκβιασμοί του οικονομικού επιτελείου πέρασαν και αυτό το έλαβαν σοβαρά υπόψη τους οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, που θα θελήσουν να επαναλάβουν την ίδια μέθοδο τον προσεχή Σεπτέμβριο.

Γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Προϋπολογισμός ήδη έχει εκτροχιασθεί. Μέσα στους πρώτους έξι μήνες το έλλειμμα του Δημοσίου θα έχει πιάσει τα όρια όλου του χρόνου. Επομένως, πρέπει να ληφθούν ακόμη πιο σκληρά μέτρα.

Το δίλημμα «Μεσοπρόθεσμο ή χρεοκοπία» θα μετατραπεί το φθινόπωρο σε «απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων ή κατάρρευση». Ηδη από την έκθεση της Κομισιόν για την έγκριση της 5ης δόσης είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση δεσμεύθηκε πως θα εφαρμόσει για χιλιάδες υπαλλήλους το σύστημα της εφεδρείας, με το οποίο επί 12 μήνες θα λαμβάνουν το 60% του βασικού τους μισθού και μετά θα απολύονται.

Μέσα στον Δεκαπενταύγουστο θα ανακοινωθεί το νέο μισθολόγιο στο Δημόσιο, με τις αποδοχές των υπαλλήλων να εξομοιώνονται σταδιακά με τις αντίστοιχες των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, ενώ από τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσει η φορολογική επιδρομή με την αποστολή των ειδοποιητηρίων είσπραξης της έκτακτης εισφοράς ΚΑΙ του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας.

Ουσιαστικά διαμορφώνεται το νέο πεδίο εκβιασμού για την Ελλάδα, με όρους που επιδεινώνονται διαρκώς.

Η κυβέρνηση κρύβεται πίσω από τα διλήμματα τρόμου που θέτει κάθε τρεις μήνες η Τρόικα, και αντί να παρουσιάσει ένα πειστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση εφαρμόζει εντολές στα τυφλά.

Ομως, αυτή τη φορά το δίλημμα που θα τεθεί τον Σεπτέμβριο δεν θα είναι οικονομικό, αλλά βαθιά πολιτικό. Και η κυβέρνηση θα το χάσει…




Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

Επιδίωξη τού Πρωθυπουργού ήταν η "απώλεια της Εθνικής μας κυριαρχίας" ;


Ταχύτατους ρυθμούς στις διαδικασίες υλοποίησης των λεγόμενων «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» επέβαλαν στη χώρα μας η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Tρόικα μέσω της συμφωνίας για την τοποθέτηση ξένων επιθεωρητών – τοποτηρητών.

Οι μέχρι τώρα… επιδόσεις των υπουργείων στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, στην ιδιωτικοποίηση της υγείας και του φοροελεγκτικού μηχανισμού καθώς και στην κατάργηση κεκτημένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων κρίθηκαν… «μη ικανοποιητικές», παρά το γεγονός ότι από τη μέχρι τώρα πορεία των «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» οι Eλληνες πολίτες έχουν τεθεί ήδη σε τροχιά σταδιακής εξαθλίωσης.

Στόχος της συμφωνίας για την τοποθέτηση μόνιμων ελεγκτών από την υπόλοιπη Ευρωπαϊκή Eνωση στα υπουργεία είναι να παρακολουθείται στενά η πορεία υλοποίησης της νέας φάσης του καταστροφικού έργου που προαναγγέλλεται με το νέο αναθεωρημένο για 4η φορά Μνημόνιο και το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής.

Στο εξής όταν σημειώνονται… καθυστερήσεις σε μειώσεις μισθών και συντάξεων, σε καταργήσεις δημοσίων οργανισμών και απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, στην εφαρμογή ρυθμίσεων που ευνοούν τις απολύσεις και τις σημαντικές μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα και σε ξεπούλημα δημοσίων επιχειρήσεων και εκτάσεων, οι ξένοι επιθεωρητές θα επεμβαίνουν για να αποκαταστήσουν άμεσα τα προβλήματα!

Ο ίδιος ο πρωθυπουργός της νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπανδρέου είχε αναγνωρίσει ότι η ελληνική δημόσια διοίκηση δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των δανειστών για την προώθηση όλων των παραπάνω «μεταρρυθμίσεων», οπότε απαιτείται ένα «σπρώξιμο» από ξένους ειδικούς συμβούλους που θα παράσχουν «τεχνική βοήθεια»!

Για το λόγο αυτό, η συμφωνία για την τοποθέτηση των ξένων επιθεωρητών δεν ήταν κάτι το οποίο ήθελε να αποφύγει ο πρωθυπουργός αλλά μάλλον μια επιδίωξή του…

ΕΤ






Κυριακή, 3 Ιουλίου 2011

Οι «Financial Times» δικαιώνουν τον Σαμαρά


Μια πρόταση για την έξοδο από την ελληνική κρίση χρέους, που περιλαμβάνει οκτώ βήματα, δημοσίευσε η οικονομική εφημερίδα «Financial Times Deutschland».

Η πρόταση επί της ουσίας αποτελεί δικαίωση των απόψεων του προέδρου της Ν.Δ. Αντώνη Σαμαρά.

Οχι γιατί συμφωνεί με τις θέσεις του σε όλα τα σημεία, αλλά γιατί αποδεικνύει ότι υπάρχουν εναλλακτικές επιλογές εξόδου και ότι οι διαφορετικές οπτικές μπορούν να ακουστούν τελικά στην Ευρώπη.

Τα οκτώ βήματα, όπως ορίζονται από την εφημερίδα, είναι:

1. Παροχή εγγυήσεων – Καταρχάς να κερδίσουμε χρόνο: Πρέπει να δοθεί ένα τέλος στις υπό όρους εγγυήσεις, που προκαλούν συνεχώς νέο πανικό στις αγορές. Μια σαφής εγγύηση θα σταματούσε τις διαρκείς εικασίες για το αν ή το πότε η Ελλάδα θα χρειαστεί «κούρεμα» χρέους.

2. Τέλος στα τιμωρητικά επιτόκια – Φθηνότερο χρέος: Τα τιμωρητικά επιτόκια δυσκολεύουν τη μείωση χρέους. Θα ήταν καλύτερα να απαιτηθούν από την Ελλάδα το πολύ τα επιτόκια που πληρώνει η Γερμανία για την αναχρηματοδότησή της, συν τα λειτουργικά έξοδα.

3. Επίτευξη δυναμικής – Εξυπνότερες μεταρρυθμίσεις: Το σημαντικό είναι να εφαρμοστούν οι μεταρρυθμίσεις στοχευμένα, εκεί που θα φέρουν το ταχύτερο δυνατόν ανάπτυξη και θα επιβαρύνουν λιγότερο την πραγματική οικονομία. Θα ήταν, επίσης, καλύτερο να μην πραγματοποιηθούν ιδιωτικοποιήσεις βεβιασμένα, αλλά να περιμένει κανείς έως ότου οι επιχειρήσεις γίνουν ανταγωνιστικές, βάσει της συμφωνίας μεταρρυθμίσεων.

4. Φρένο στις πιέσεις για λιτότητα – Το λιγότερο είναι περισσότερο: Για να σπάσει ο κύκλος της καταρρέουσας πραγματικής οικονομίας, των μειωμένων κρατικών εσόδων και των νέων περικοπών πρέπει να ισχύσει το σύνθημα «προτεραιότητα στην ανάπτυξη αντί για βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα λιτότητας».

5. Εξυπνη λιτότητα – Δημοσιονομική προσαρμογή με διορατικότητα: Η Ελλάδα πρέπει να μειώσει τις κρατικές δαπάνες, κυρίως εκεί όπου η πραγματική οικονομία επιβαρύνεται λιγότερο. Η βιομηχανία μεσοπρόθεσμα αναπτύσσεται καλύτερα και αποδίδει περισσότερα έσοδα στο υπουργείο Οικονομικών. Οι φορολογικές αυξήσεις είναι πιο επιβλαβείς για την ανάπτυξη από ό,τι οι περικοπές δαπανών.

6. Περισσότερες επενδύσεις – Ντόπινγκ για την οικονομία: Πυρήνα μιας νέας στρατηγικής για την Ελλάδα πρέπει να αποτελέσει ένα πακέτο επενδύσεων, το οποίο μεριμνά για μια μακροπρόθεσμη προοπτική ανάπτυξης. Υπάρχουν πολλές δυνατότητες στην ελληνική οικονομία, αλλά θα πρέπει να τις εκμεταλλευτούν οι Ελληνες.

7. Η παύση του νεποτισμού – Αγώνας κατά της διαφθοράς: Σε τι ωφελεί το καλύτερο πρόγραμμα επενδύσεων όταν τα χρήματα καταλήγουν σε λάθος τσέπες; Η διαφθορά και η φοροδιαφυγή πρέπει να εκλείψουν από την ελληνική καθημερινότητα. Ενας Ευρωπαίος επίτροπος κατά της διαφθοράς θα μπορούσε να αναλάβει την επιτήρηση.

8. Εντολή διαχείρισης της κρίσης από την Ε.Ε. – Ταχύτερη επέμβαση: Για να αποτραπεί μια επανάληψη του δράματος πρέπει να βελτιωθεί η διαχείριση της κρίσης εκ μέρους της Ε.Ε. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να δημιουργηθεί μια ομάδα ταχείας επέμβασης σε επίπεδο ευρωζώνης.

δημοκρατία




Σάββατο, 2 Ιουλίου 2011

Η κοινωνική αντίδραση κατάφερε, ότι αδυνατεί η κυβέρνηση


Η απόφαση για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης του δανείου θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη κατά τη σημερινή συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ , μετά την ψήφιση από τη Βουλή του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και του εφαρμοστικού νόμου και την ικανοποίηση των όρων που είχαν θέσει οι εταίροι.

Πολύ δυσκολότερα είναι, ωστόσο, τα πράγματα στο θέμα της νέας στήριξης, καθώς η διαπραγματευτική ανυπαρξία της ελληνικής κυβέρνησης είναι πιθανό να οδηγήσει στην περαιτέρω επιβάρυνση της χώρας με δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος.

Γεγονός είναι, πάντως, ότι η κοινωνική έκρηξη που σημειώνεται στην Ελλάδα, έχει θορυβήσει τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, που συνειδητοποιούν πλέον ότι η σκληρή λιτότητα έχει όρια και ότι η κατάσταση μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτη από τη στιγμή που οι πολίτες είναι απελπισμένοι.

Το ενδιαφέρον είναι ότι και οι Ευρωπαίοι πολίτες, βλέποντας την κοινωνική έκρηξη στην Ελλάδα, συνειδητοποιούν πως αύριο μπορεί να έλθει και η δική τους σειρά και αντιδρούν.

Για πρώτη φορά ύστερα από 14 μήνες, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι αρχίζουν να αναγνωρίζουν την ανάγκη για ανάπτυξη, ώστε η Ελλάδα να βγει από το τραγικό αδιέξοδο που έχει προκαλέσει η ύφεση.

Από το «μέτρα, μέτρα, μέτρα» που ήταν η μόνιμη επωδός τους, έφθασαν να ανησυχούν «μήπως η Ελλάδα πεθάνει αναρρώνοντας» και να σκέπτονται να δώσουν ελπίδα στους Ελληνες, τροποποιώντας την αποτυχημένη συνταγή του Μνημονίου.

Είναι φανερό ότι, με την αντίδρασή της, η ίδια η ελληνική κοινωνία ήταν αυτή που άλλαξε το κλίμα για τη χώρα μας στην Ευρώπη και υποχρέωσε την Ε.Ε. να ξεκινήσει τη διαδικασία για την αποδέσμευση των κοινοτικών κονδυλίων των 15 δις. ευρώ που παραμένουν εγκλωβισμένα στα διαρθρωτικά ταμεία γιατί δεν έχουμε να πληρώσουμε τη συμμετοχή μας.

Αυτό που επιτέλους κατάλαβαν οι Ευρωπαίοι από τον ξεσηκωμό της ελληνικής κοινωνίας, δείχνει να μην έχει ακόμα αντιληφθεί η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου, η οποία επιμένει στην ίδια αδιέξοδη πολιτική και δεν τολμά να διαπραγματευθεί αποτελεσματικά με τους ξένους, τη στιγμή που εκείνοι είναι διατεθειμένοι να συζητήσουν.

ΕΤ



Παρασκευή, 1 Ιουλίου 2011

Τα Μνημόνια μάς πάνε τόσο πίσω, που θα είναι αδύνατη ξανά η σύγκληση


Του Μανόλη Γ. Δρεττάκη

Ενας από τους βασικούς στόχους της δημιουργίας της ΕΟΚ και στη συνέχεια της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήταν η οικονομική σύγκλιση των χωρών-μελών της.

Ενα μέτρο της σύγκλισης αυτής είναι η σχέση τού κατά κεφαλήν Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) τους, όχι σε ευρώ, αλλά σε Μονάδες Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ) σε σχέση με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ευρώ του συνόλου των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε.

Οι βασικοί παράγοντες από τους οποίους εξαρτάται η σύγκλιση μιας χώρας είναι η αύξηση του συνολικού ΑΕΠ σε ευρώ, το κόστος ενός «καλαθιού» αγαθών και υπηρεσιών (δηλαδή, χονδρικά, ο πληθωρισμός) και η αύξηση του πληθυσμού της, όλα σε σχέση με τα ίδια στοιχεία της Ε.Ε. ως συνόλου.

Στις 21 Ιουνίου η Στατιστική Υπηρεσία της Ε.Ε., η Eurostat, έδωσε στη δημοσιότητα τις πρώτες εκτιμήσεις της για το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 27 κρατών-μελών της Ε.Ε. σε ΜΑΔ με το μέσο όρο τού κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 27 = 100.

Με βάση το κριτήριο αυτό, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της χώρας μας το 2010 εκτιμάται στο 89, δηλαδή 11 μονάδες κάτω από αυτό το μέσο όρο της Ε.Ε. 27.

Αυτό, όμως, το μέτρο είναι παραπλανητικό, διότι η Ελλάδα είναι πλήρες μέλος της Ε.Ε. από το 1981, ενώ 12 από τα 27 κράτη έγιναν μέλη της τα τελευταία χρόνια και, επιπλέον, με την εξαίρεση της Κύπρου, όλα έχουν κατά κεφαλήν ΑΕΠ χαμηλότερο ή πολύ χαμηλότερο από εκείνο της Ελλάδας.

Το ορθό μέτρο σύγκλισης είναι ο μέσος όρος τού κατά κεφαλήν ΑΕΠ των 15 κρατών – παλαιών μελών της.

Με βάση τα στοιχεία της βάσης δεδομένων της Eurostat, στην 1η στήλη του Πίνακα που παραθέτουμε δίνεται το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ της Ε.Ε. 15, στη 2η της Ελλάδας και στην 3η της Ελλάδας με Ε.Ε. 15 = 100 τα έτη 2000-2012. Σύγκλιση υπάρχει όταν η απόσταση που χωρίζει τα στοιχεία της στήλης αυτής από το 100 μειώνεται και απόκλιση όταν αυξάνεται.

Οπως φαίνεται από την 3η στήλη του Πίνακα, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ΜΑΔ της χώρας μας με την Ε.Ε. 15 = 100, δηλαδή σε σχέση με το μέσο όρο των 15:

- Την περίοδο 2000-2009, με μικρές κάμψεις το 2005 και 2007, αυξανόταν συνεχώς, ακόμα και το 2009.

- Το 2010, εξαιτίας των συνεπειών των εξοντωτικών μέτρων του Μνημονίου Ι (μείωση εισοδημάτων, αύξηση της ανεργίας και κλείσιμο επιχειρήσεων), κατολίσθησε στο επίπεδο μεταξύ 2002-2003.

- Τη διετία 2011-2012, με τα μέτρα που προβλέπει το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα 2012-2015 (Μνημόνιο ΙΙ), θα μειωθεί περισσότερο και θα φτάσει στο επίπεδο του 2001 (!).

Με βάση, επομένως, τις προβλέψεις της Eurostat, η εφαρμογή των μέτρων των Μνημονίων Ι και ΙΙ πάνε πίσω στο 2001 τη σύγκλιση της Ελλάδας με το μέσο όρο της Ε.Ε. 15.

Η σύγκλιση που επιτεύχθηκε την περίοδο 2000-2009 οφειλόταν κυρίως στον πολύ υψηλότερο ρυθμό ανάπτυξης της χώρας μας σε σχέση με τον αντίστοιχο ρυθμό της Ε.Ε. 15 ως συνόλου και αυτό παρά τον υψηλότερο πληθωρισμό στη χώρα μας.

Αντίθετα, η απόκλιση και η οπισθοδρόμηση της χώρας την τριετία 2010-2012 θα οφείλεται στη βαθιά ύφεση, δηλαδή την καθίζηση του ΑΕΠ της χώρας, ενώ το ΑΕΠ της Ε.Ε. 15 ως συνόλου θα αυξάνεται και παρά το ότι ο πληθωρισμός της χώρας μας προβλέπεται να μειωθεί.

Από τα παραπάνω είναι σαφές ότι για να επανέλθει η χώρα στο επίπεδο σύγκλισης που είχε επιτευχθεί το 2009 θα απαιτηθεί, για πολλά χρόνια, ρυθμός ανάπτυξης πολύ υψηλότερος εκείνου της Ε.Ε. 15 ως συνόλου.

Δυστυχώς τα εξοντωτικά μέτρα για την ελληνική οικονομία και κοινωνία, που επιβάλλει η τρόικα των δανειστών μας με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα και τον εφαρμοστικό νόμο, καθιστούν αδύνατη την επίτευξη τέτοιων ρυθμών.