Τρίτη, 5 Αυγούστου 2008

Έξι απαντήσεις έχει το Ιράν.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις είναι πολύ πιθανό το Ισραήλ να επιτεθεί εναντίον του Ιράν την περίοδο ανάμεσα στον ερχόμενο Νοέμβριο και Ιανουάριο, χωρίς να μπορούμε όμως να αποκλείσουμε και μια ξαφνική πιο σύντομη (χρονικά) επίθεση.

Επίσημος …στόχος είναι η εξουδετέρωση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν.

Στην περίπτωση αυτή, αναφέρει η ισραηλινή εφημερίδα Yediot Aharonot, το Ιράν θα μπορούσε να απαντήσει με έξι τρόπους.

1) Να πραγματοποιήσει «χειρουργικές» επιθέσεις στον Κόλπο. Στο πλαίσιο αυτό, ο ιρανικός στρατός θα «κτυπήσει» διάφορα πλοία στον Κόλπο. Σύμφωνα με τους ειδικούς, πίσω από αυτή τη μέθοδο βρίσκονται οι Φρουροί της Επανάστασης, οι οποίοι έχουν δηλώσει επανειλημμένως ότι είναι έτοιμοι να σπείρουν το χάος με επιθέσεις αυτοκτονίας στα στενά του Ορμούζ.

2) Να επιτεθεί σε στόχους αμερικανικών και ισραηλινών συμφερόντων. Ο ιρανικός στρατός έχει προειδοποιήσει ότι θα κτυπήσει 32 στόχους στην ευρύτερη περιοχή .(φώτο 1)

Διαθέτει πυραύλους ικανούς να βυθίσουν ….«μεγάλα πλοία», κι άλλους που μπορούν να πλήξουν στόχους πέρα από τον Κόλπο, όπως για παράδειγμα είναι οι αμερικανικές βάσεις του Κατάρ και του Μπαχρέιν. Επιπλέον, οι Ιρανοί διαθέτουν πυραύλους Shihab-3, με βεληνεκές 2.000 χιλιομέτρων, που μπορούν να πλήξουν το Ισραήλ.(φώτο 2)

3) Να υποθάλψει τη βία στο Ιράκ. Η Ουάσινγκτον έχει ήδη κατηγορήσει το Ιράν ότι υποστηρίζει τις ένοπλες οργανώσεις στο Ιράκ, γεγονός που η Τεχεράνη διαψεύδει. Δυτικοί διπλωμάτες επισημαίνουν ότι το Ιράν θα μπορούσε να διοχετεύσει μεγάλες ποσότητες όπλων στο Ιράκ, περιπλέκοντας την αποστολή του αμερικανικού στρατού. Το Ιράν διατηρεί ιστορικούς δεσμούς με τους Σιίτες του Ιράκ, πολλοί ηγέτες των οποίων είχαν καταφύγει στη χώρα αυτή κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Σαντάμ Χουσεϊν.

4) Να αποσταθεροποιήσει το Αφγανιστάν. Δυτικοί αξιωματούχοι εκφράζουν την πεποίθηση ότι οι Ταλιμπάν έλαβαν ιρανικά όπλα, είτε απ’ ευθείας είτε μέσω εμπόρων ναρκωτικών και όπλων. Το σιιτικό Ιράν είναι αντίθετο με τον σουνιτικό ζήλο των Ταλιμπάν. Όταν οι τελευταίοι κυβερνούσαν το Αφγανιστάν, παρ’ αλίγο να ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ των δύο χωρών. Όμως, σε περίπτωση σύγκρουσης με τους Αμερικανούς, το Ιράν θα μπορούσε να συμμαχήσει και με τον χειρότερο εχθρό του.

5) Να ζητήσει τη βοήθεια των περιφερειακών συμμάχων του, που θα μπορούσαν να πλήξουν το Ισραήλ στη θέση του. Για παράδειγμα, οι Σιίτες του νότιου Λιβάνου δεν θα έμεναν απαθείς σε περίπτωση που δεχόταν επίθεση το Ιράν. Δράση θα μπορούσε να αναλάβει, είτε η Χεζμπολάχ, είτε η Χαμάς, αν όχι και οι δύο οργανώσεις μαζί.

6) Να συλλάβει ομήρους. Η Δύση έχει κατηγορήσει το Ιράν ότι σχεδίασε και στήριξε πολλές απαγωγές Αμερικανών, κι άλλων ξένων στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου. Το κενό που άφησε η αποχώρηση των συριακών δυνάμεων από τον Λίβανο καλύφθηκε σε μεγάλο μέρος από το Ιράν, που υποστηρίζει τη Χεζμπολάχ. Θα μπορούσε λοιπόν κανείς να υποθέσει ότι η Τεχεράνη θα ενθαρρύνει τη σιιτική οργάνωση να απαγάγει και άλλους στρατιώτες της Τσαχάλ, στα βόρεια σύνορα του Ισραήλ.

Αυτά αναφέρει η ισραηλινή εφημερίδα . Εγώ απλώς να σας αναφέρω ότι μια επίθεση στο Ιράν είναι πιθανό να οδηγήσει στην παγκόσμια κατάρρευση του οικονομικού συστήματος , όπως αυτό έχει δημιουργηθεί μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο.

Από την στιγμή που θα έχουμε επιθέσεις και εχθροπραξίες στα στενά του Hormuz, (μέσω των οποίων διακινείτε το 40 % του συνόλου των θαλασσίων μεταφορών αργού πετρελαίου ), θα οδηγηθούμε αυτομάτως σε τιμές πετρελαίου πάνω από 300 δολ./βαρέλι.

Σε σύντομο χρονικό διάστημα οι συνέπειες θα είναι κατακλυσμικές για την παγκόσμια οικονομία και τα χρηματιστήρια.

Βαρύ …φθινόπωρο προβλέπεται .


Πηγή πληροφοριών Yediot Aharonot -ΑΠΕ-ΜΠΕ

9 σχόλια:

  1. Έτσι ακριβώς όπως τα αναλύεις έχουν τα πράγματα.
    Όσο για μας ταιριάζει γάντι το "Εδώ ο κόσμος καίγεται και....."

    Μ.
    Υ.Γ Έχω μια σύκχυση λίγο στο θέμα της κοινής άσκησης με τους Ισραηλινούς. Με παρέπεμπψες σε ένα παλαιότερο άρθρο σου αλλά... δεν έβγαλα άκρη. Τώρα, τι ακριβώς "έπαιξε" αν μπορείς βέβαια και αν πρέπει... γράψε δυο λόγια να βοηθήσεις να βγάλω μια άκρη (όχι μόνο εγώ βέβαια, και πολλοί άλλοι)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. To 3 και το 4 ήδη έχουν μπει σε εφαρμογή.
    Προετοιμάζεται το 5.
    Τα υπόλοιπα σε λίγους μήνες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Tο κακο ειναι, οτι οι ανθρωποι, δεν κυβερνωνται απο τη λογικη, αλλα απο παραληρημα μεγαλειου.
    Και οι Εβραιοι, εχουν προ πολλου μπει σ αυτο το τριπακι,ελεω Αμερικανων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @ Μ
    H τωρινή άσκηση πραγματοποιήθηκε Επίσημα .
    Είχε προηγηθεί πολύ νωρίτερα και άλλη σε μικρότερη κλίμακα και φυσικά έξω από τα φώτα της δημοσιότητας.
    ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ότι η ελληνική εξωτερική πολιτική στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής έχει αλλάξει. Από τις στενότατες σχέσεις τη δεκαετία του '80 με μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη όπως το Ιράν, τη δεκαετία του '90 περάσαμε στις εξάμηνες συστηματικές διαβουλεύσεις.
    Στην διπλωματία και την πολιτική δεν υπάρχει άσπρο-μαύρο.
    Το Ισραήλ πρόκειται για ισχυρότατη περιφερειακή δύναμη, με μεγάλη επιρροή στις ΗΠΑ. Συνεπώς, αν είναι μαζί μας, τόσο το καλύτερο για μας. Από την άλλη υπάρχει το ζήτημα των σχέσεων με τον αραβικό κόσμο.
    Ο πολύς κόσμος νομίζει ότι οι Άραβες μας ανταποδίδουν στο ακέραιο την «φιλία» μας, ενώ δεν είναι καθόλου έτσι. Αυτά τα πίστευε ο Α. Παπανδρέου και δεν άκουγε στον Καραμανλή, που τον παρότρυνε να είναι πιο μαζεμένος.. Θυμάσαι τα πόσα προσφέραμε στον Αραφάτ μετά την εκδίωξη της Αλ Φατάχ από τον Λίβανο και πώς μας το ανταπέδωσε; Πήγε στην Λιβύη και μιλούσε για τους μουσουλμάνους «αδελφούς» του, τους Τούρκους, οι οποίοι όμως δεν του είχαν προσφέρει το παραμικρό στην λιβανέζικη περιπέτειά του. Μάλιστα είχε εκφράσει την προθυμία να αναγνωρίσει το ψευδοκράτος του Ντενκτάς!!!!!
    Με αυτές τις πολιτικές είχαμε προσφέρει μεγάλο πεδίο συνεργασίας Ισραήλ-Τουρκίας.(πράγμα που σε πολλές -στην αφάνεια-περιπτώσεις το πληρώσαμε).
    Αυτό το αγκάλιασμα της Άγκυρας θελήσαμε να σπάσουμε.
    Σε κάθε περίπτωση, νομίζω πάντως ότι η συνεργασία με το Ισραήλ, με δεδομένη την περιφερειακή ισχύ του, αποτελεί επιτυχία της Ελλάδας και ασχέτως των σχέσεων με τον Αραβικό κόσμο. Η περίπτωση της Τουρκίας έχει δείξει ότι μπορείς να έχεις καλές σχέσεις με τον αραβικό κόσμο και να έχεις ταυτόχρονα και καλές σχέσεις με το Ισραήλ.
    Από την πλευρά της πολεμικής αεροπορίας το όφελος από την εμπλοκή θεωρείται κορυφαίο, αφού η ισραηλινή αεροπορία και πολύ σύγχρονη είναι αλλά και η κορυφαία από πλευράς στρατηγικής.
    Αυτό όμως που θα πρέπει όλοι να αναρωτηθούν είναι η δημοσιότητα που δόθηκε από τα αμερικανικά ΜΜΕ .
    Το όλο σκηνικό αυτό έρχεται σε αντίθεση με την πολύ προσεκτική και κεραυνοβόλα στρατιωτική πολιτική του κράτους του Ισραήλ. Πιθανόν να ήθελαν να δώσουν έμφαση στην άσκηση για λόγους αντιπερισπασμού. Για να νομίζουν δηλαδή οι Ιρανοί ...άλλα, και τελικά να τους "έρθουν" άλλα.
    Εκεί που σε παρέπεμψα(ΥΓ) έγραφα κάτι για ..Ομάν ..αν πρόσεξες!!
    Ως τελικό συμπέρασμα θα μπορούσα να σου πω ότι ...επιτέλους η εξωτερική πολιτική έχει ωριμάσει και κινείται πολυεπίπεδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. o βλάξ Μπούς τζούνιορ θέλει να βάλει
    τη σφραγίδα του για να τον θυμούνται
    οι επόμενες γενιές ως παράδειγμα προς αποφυγή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ!!! Τώρα ξεκαθάρισα ορισμένα πράγματα.
    Στους Άραβες είναι γεγονός ότι δεν μπορείς να έχεις και πολύ εμπιστοσύνη, είναι η φύση τους τέτοια. Όσο για την ωριμότητα της εξωτερικής πολιτικής, ο χειρισμός επί Καραμανλή, των εθνικών θεμάτων, είναι εξαιρετικός με αποτέλεσμα να μας υπολογίζουν πλέον (λίγο η αποφασιστικότητα του ιδίου, λίγο οι διεθνείς συγκυρίες, ξεκολήσαμε... επιτέλους και σηκώσαμε κεφάλι) Έτσι κι αλλιώς τα πάντα από τις διεθνείς σχέσεις και συμμαχίες ξεκινάνε...

    M.

    Y.Γ
    Για άλλη μια φορά σε ευχαριστώ πολύ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μποτίλια στο πέλαγος6 Αυγούστου 2008 - 12:44 π.μ.

    Ο R. Gates απαίτησε πρόσφατα να γίνη πλήρης καταγραφή όλων των πυρηνικών όπλων. Αν δεν έβαζε λίγο φρένο, ο Τσένυ θα τα είχε κάνει ήδη όλα λαμπόγυαλο. Γιατί παραιτήθηκε ο Ναύαρχος William Fallon από την ηγεσία του CENTCOM (πριφερειακή διοίκηση Μέσης Ανατολής, ανατολικής Αφρικής και κεντρικής Ασίας) στις 11.03.2008; Που αποσκοπούσε η σχεδιαζόμενη επέκταση των εχθροπραξιών στο νότιο Ιράκ, που είναι η περιοχή των Σιιτών;
    Μετά το ταξίδι του Τσένυ στη Σαουδική Αραβία ξεκίνησαν εκεί πυρετώδεις ασκήσεις για διάσωση από πυρηνική μόλυνση. Και γιατί στην περίπτωση της επίθεσης στο Ιράν να μείνη η Συρία άθικτη, που βρίσκεται πλησιέστερα στην Ελλάδα; Πόσα εκατομμύρια θυμάτων αριθμούν οι ειδικοί από τη διάδοση της ακτινοβολίας; Ποιοι είναι οι κίνδυνοι και ποια μέτρα έχουν παρθεί για την προστασία του πληθυσμού από την ακτινοβολία, πέρα από το λιβάνισμα του εαυτού μας;
    Και μια ερώτηση στον Έξαρχο: Αδελφέ δεν νομίζεις πέραν αυτών ότι ωριμάζει η ώρα για ηρωική έξοδο; Όλοι για μια αξιοπρέπεια ζούμε.

    Μποτίλια, Βερολίνο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αγαπητέ Πολίτη,

    θα ήθελα να σε παρακαλέσω για μια διευκρίνιση στο άρθρο σου: συμφωνώ απολύτως με τα συμπεράσματα για κατάρρευση του διεθνούς τραπεζικο-οοικονομικού συστήματος σε περίπτωση που η εξαγωγές πετρελαίου εμποδιστούν.

    Αυτό είναι δεδομένο, αλλά αυτό που θα ήθελα να καταλάβω είναι κατά πόσο και η σπίθα που θα ανάψει το μπαρούτι, δηλ. η επίθεση κατά του Ιραν, είναι επίσης δεδομένη. Απ΄ότι ακούω η πιθανότητα πλέον μάλλον απομακρύνεται… Τι λες;

    Νικος Π.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Νικο Π.
    Δεν το νομίζω φίλε.
    Πολύ φοβάμαι ότι η δήλωση του Μοάμαρ Καντάφι ότι "Η στάση του Ιράν για τον πυρηνικό του φάκελο, προμηνύει για την χώρα αυτή μια τύχη παρόμοια με εκείνη του Ιράκ του Σαντάμ Χουσέιν." πλησιάζει πολύ την πραγματικότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή