Υπαρκτός ο κίνδυνος του καταστροφικού συντονισμού

Ο διάβολος πάντα κρύβεται στις λεπτομέρειες.
Υπάρχει μια ξεκάρφωτη και περίεργη πρόταση μέσα στις χιλιάδες του πολυνομοσχεδίου. «Κυρώνεται νομοθετικά η υπ’ αριθμόν 198/23.12.2011 απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων» . Έτσι απλά χωρίς οτιδήποτε άλλο.

Προκειμένου μάλιστα να μην πολυ-καταλάβουν οι βουλευτές που θα κληθούν να ψηφίσουν, η διάταξη της μιας πρότασης δεν δίνει περαιτέρω εξηγήσεις , όπως κανονικά θα έπρεπε, ούτε στην αιτιολογική έκθεση του πολυνομοσχεδίου.

Η υπ’ αριθμόν 198/23.12.2011 απόφαση που αναφέρει η διάταξη της μιας πρότασης, αφορά την πώληση των τεσσάρων airbus , που ενώ αγοράστηκαν 472 εκατ.ευρώ, πωλήθηκαν μόλις …. 31 εκατ. ευρώ! Δηλαδή στο 5,5% της τιμής αγοράς τους!

Μάλιστα τα συγκεκριμένα αεροσκάφη εξοφλήθησαν μόλις πριν 3 μήνες. Οι τελευταίες δόσεις στην Bank of Scotland και σε άλλες τράπεζες κατεβλήθησαν τον περασμένο Οκτώβριο.

Τα τέσσερα αεροσκάφη πωλήθηκαν απευθείας από την Διυπουργική Επιτροπή χωρίς να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη από τον νόμο διαδικασία . Δηλαδή χωρίς τη μεταβίβασή τους στο Ταμείο Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας.

Την απόφαση είχαν υπογράψει ο Ε. Βενιζέλος, καθώς και οι υπουργοί Μ. Χρυσοχοΐδης, Γ. Παπακωνσταντίνου, Μ. Βορίδης και Γ. Κουτρουμάνης.

Τα όσα συνέβησαν με την συγκεκριμένη πώληση των αεροσκαφών έναντι πινακίου φακής, ο ρόλος της Lazard που είχε αναλάβει την πώληση ως σύμβουλος και τα … παιδαριώδη λάθη (για το μέγεθος και την πείρα της συγκεκριμένης εταιρείας),καθώς και οι διάφορες πολυπλόκαμες διασυνδέσεις που αφορούν το συγκεκριμένο θέμα , είναι δεδομένο ότι θα οδηγούσαν σε Ειδικό Δικαστήριο.

Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε ότι σύμφωνα με στοιχεία μεσιτών που βρίσκονται αναρτημένα στο διαδίκτυο, τα Airbus A340-300 κατασκευής μεταξύ 1993 -1998, όπως τα συγκεκριμένα, πωλούνται ως μεταχειρισμένα σε τιμή μεταξύ 25 εκατ. ευρώ και 35 εκατ. ευρώ .
Μάλιστα το πλεονέκτημα των τεσσάρων δικών μας αεροσκαφών είναι ότι έχουν πολύ λιγότερες ώρες πτήσεις από τα συνηθισμένα που πωλούνται. Δηλαδή η Διυπουργική Επιτροπή δεν πούλησε και τα τέσσερα αεροσκάφη ούτε στην τιμή …. του ενός! Η ζημιά του Δημοσίου ξεπερνά τα 100 εκατ. ευρώ!

Με την διάταξη της μιας πρότασης είναι φανερό ότι κάποιος «τρέμει» τις εξελίξεις και προσπαθεί την απόφασή του να την κάνει …νόμο του κράτους και να μοιραστεί – μεταβιβάσει την ευθύνη σε ολόκληρη την Βουλή.

Αυτό το «τέχνασμα» περί κυρώσεων των αποφάσεων τους ( υπογείως ,είτε σε άσχετα νομοσχέδια , είτε σε πολυνομοσχέδια), που ξεκίνησε ο κ. Παπακωνσταντίνου και συνεχίζει ο κ. Βενιζέλος , πρέπει κάποια στιγμή να λάβει τέλος.

Η Βουλή δεν μπορεί να μετατρέπεται σε «πλυντήριο» . Όλα έχουν ένα όριο…

Δεν πρέπει να διαλανθάνει της προσοχής κανενός εκ των όσων μετέχουν στο πολιτικό μας γίγνεσθαι , ότι η κοινωνία χαρακτηρίζεται μεν από την αναλυτική –αλλά και ταυτόχρονα ουσιαστική- διάκριση μεταξύ του θεσμίζειν και του θεσμισμένου.
Όμως η γραμμικότητα του κοινωνικοπολιτικού χρόνου διαταράσσεται από συμβάντα που δεν αποτελούν απλά παράγωγα προηγούμενων καταστάσεων.
Όσο δε μεγαλύτερη η «ταλάντωση» αυτών των συμβάντων, τόσο μεγαλύτερες και οι επιπτώσεις στην γραμμικότητα.

Είναι πασιφανές ότι η κοινωνία σήμερα θεωρεί ότι το πολιτικό προσωπικό αποτελεί κυρίαρχο μέρος του προβλήματος και ως οργανικά συνδεδεμένο με τις παθογένειες και τις στρεβλώσεις που μας οδήγησαν στην πρωτοφανή οικονομική κατάρρευση.
Καλλιεργείται λοιπόν και υποστηρίζεται εντέχνως από εξωθεσμικά κέντρα, ότι «όλοι είναι ίδιοι»!

Αυτός είναι ο μεγαλύτερος υπαρκτός κίνδυνος που απειλεί να προκαλέσει την μετατροπή της σημερινής ταλάντωσης στην γραμμικότητα του κοινωνικοπολιτικού χρόνου , σε συντονισμό ! Ως γνωστόν κατά το συντονισμό το σύστημα έχει το μέγιστο δυνατό πλάτος και τη μέγιστη δυνατή ενέργεια.

Αν δεν υπάρχουν αποσβεστικές δυνάμεις, τότε το πλάτος της ταλάντωσης γίνεται θεωρητικά άπειρο.

Έτσι, η ταλάντωση μπορεί να γίνει τόσο έντονη, ώστε να καταστραφούν τα πάντα.

«Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν»

Οι «Κλαζομένιοι» είναι διαχρονικοί . Τους συναντάμε από την αρχαιότητα μέχρι τη σημερινή εποχή.

Στην αρχαιότητα όταν οι Κλαζομενές , μια σπουδαία, πλούσια και ισχυρή πόλη κτισμένη επί της ακτής της Ιωνίας, απέστειλε αντιπροσώπους της στην Σπάρτη, δημιουργήθηκε μείζον θέμα.

Κατά την παραμονή τους στη Σπάρτη η συμπεριφορά τους ήταν απρεπής και προκλητική, γεγονός που επέφεραν την δυσφορία των Σπαρτιατών. Κατηγόρησαν μάλιστα και τους εφόρους για την ανοχή τους σ΄ αυτή τη διαγωγή των Κλαζομενίων.

Οι Έφοροι τότε βρέθηκαν σε δύσκολη θέση. Αναγνώριζαν την δικαιολογημένη αγανάκτηση των Σπαρτιατών, αλλά δεν ήθελαν να χαλάσουν τις σχέσεις τους με μια σημαντική συμμαχική πόλη . Συγχρόνως όμως, δεν ήθελαν οι Σπαρτιάτες να συνηθίσουν στην ανοχή της απειθαρχίας και της αυθαιρεσίας απέναντι του νόμου.

Έβαλαν λοιπόν, οι έφοροι, τον κήρυκα να περιφέρεται στην πόλη κεφωνίζοντας «έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν», δηλαδή επιτρέπεται στους Κλαζομένιους να κάνουν απρέπειες.

Με τον τρόπο αυτόν οι έφοροι πετύχαιναν όλους τους στόχους τους:
- «Νομιμοποιούσαν» τη συμπεριφορά των Κλαζομενίων
- «Έκρουαν τον κώδωνα» για τους Κλαζομένιους, ότι η διαγωγή τους ενοχλεί
- «Προειδοποιούσαν» τους Σπαρτιάτες ότι αυτή ήταν μια ειδική «κατ΄εξαίρεσιν» αντιμετώπιση , η οποία δεν θα έβρισκε εφαρμογή στους ιδίους.

Η φράση παρέμεινε έκτοτε παροιμιώδης και χρησιμοποιείται συχνά ως τις μέρες μας. Στην Νεοελληνική ενυπάρχει με την έννοια της επισήμανσης και της διαπίστωσης για το ποιόν και τις «συνήθειες» ενός ανθρώπου.

Όμως εκτός της φράσης, παραμένει μέχρι σήμερα ΚΑΙ η συμπεριφορά των Κλαζομενίων, ως φαινόμενο (γενικευμένο μάλιστα), καθώς και η υποκριτική στάση των «εφόρων» .

Πρόσφατο παράδειγμα ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, που δεν αντιμετωπίζει τον νόμο όπως οι υπόλοιποι. Συγχρόνως όμως δεν αντιμετωπίζεται και από τους «εφόρους» όπως οι υπόλοιποι «πληβείοι».

Λόγω ιδεολογικής «κυτταρίτιδας» τα βάζει με τους πρώην συντρόφους τους , γιατί συνελήφθη επειδή το κόκκινο το έβλεπε …πράσινο.

Μα ανέκαθεν τα «φανάρια» τα έβλεπε όλα … πράσινα. Παραθέτω εν περιλήψει περιστατικό όπως το εξιστορεί αρθρογραφώντας (Βήμα) ο Αρκάς δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώργος Μπράμος.

«Σε μια μακρινή εποχή, σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα του νότου, λίγα χρόνια μετά την πτώση της δικτατορίας, οι πολίτες χαμογελούσαν στους δρόμους και τα ‘παιδιά’ της νέας διακυβέρνησης ήταν όλο υποσχέσεις για νέες, καλύτερες και δικαιότερες μέρες.

Τους είχανε πιστέψει σχεδόν όλοι. Ένα συμβάν όμως, στο αεροδρόμιο κοσμοπολίτικου και αρχοντικού νησιού, μοιάζει να προφητεύει την ανατριχιαστική κατάληξη εκείνης της ευφορίας. Η ουρά, στην μοναδική και κρατική αεροπορική εταιρία, για την νυκτερινή πτήση προς την πρωτεύουσα, ήταν μεγάλη κι ο κόσμος αδημονούσε. Οι διαμαρτυρίες είχαν αρχίσει.

Στην ουρά, μαζί με τους ταλαιπωρημένους πληβείους, ήταν ο πρώην πρωθυπουργός Γ. Ράλλης. Κάποια στιγμή από το βάθος ξεπρόβαλε, μετά συνοδείας βεβαίως, το ‘παιδί’ που ο μέγας τού εμπιστεύτηκε τον χώρο του αθλητισμού.

Παρακάμπτοντας τη ουρά- ποιος νοιάζεται για τις γκρίνιες των μικροαστών- κατευθύνθηκε στο γκισέ. Η κοπέλα στον έλεγχο, μπασμένη στα πράγματα, κάτι ψιθύρισε στο ‘παιδί’ κι αυτό, όλο έκπληξη και γαλαντομία γύρισε κι είδε τον πρώην πρωθυπουργό. Ήρθε προς το μέρος του κι είπε, με το φυσικό ύφος που αποκτούν, όσοι, λόγω θέσης και λαϊκών αγώνων, μπορούν να παραβιάζουν τις ουρές μπροστά στα γκισέ κρατικών αεροπορικών συγκοινωνιών. «Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ, περάστε μπροστά».

Ο άτυχος και ευπατρίδης, πρώην πρωθυπουργός κοίταξε από την κορυφή ως τα νύχια τον νέο λιόντα και του απάντησε: «Κι όλοι αυτοί που περιμένουν τι είναι; Γαϊδούρια;»

Ο λιόντας τα έχασε μεν, έμεινε για λίγα δευτερόλεπτα αμήχανος, αλλά συνήλθε γρήγορα, θυμήθηκε ότι η μοίρα τον έταξε κάπου ψηλά και επέστρεψε στο γκισέ, επιβεβαιώνοντας την προφητεία πως οι έσχατοι έσονται πρώτοι.

Είπαμε! Οι «Κλαζομένιοι» είναι διαχρονικοί ….Όπως άλλωστε και οι «έφοροι» !

Η δικαίωση της ΝΔ δια χειλέων υπουργών του ΠΑΣΟΚ

Η χώρα βιώνει μια πρωτοφανή οικονομική κρίση με δραματικές κοινωνικές επιπτώσεις.

Σήμερα, ομολογείται από όλους ότι η μνημονιακή πολιτική των δύο τελευταίων ετών ήταν απόλυτα καταστροφική. Αντί να επιλύσει τα προβλήματα χρέους και ελλειμμάτων, όπως επαγγέλλονταν οι υπερασπιστές της, βύθισε την ελληνική οικονομία στο χάος.

Τελικά συνέβη αυτό για το οποίο προειδοποιούσε ο Αντώνης Σαμαράς και η Νέα Δημοκρατία από την πρώτη στιγμή:
Ο Αρμαγεδδών της ακολουθούμενης οικονομικής συνταγής διέλυσε τις οικονομικές δομές, αποτελείωσε τον κρατικό μηχανισμό, εξόντωσε την επιχειρηματικότητα, εκτόξευσε τα ποσοστά της ανεργίας, οδήγησε χιλιάδες συμπολίτες μας στην απόγνωση και όλη την κοινωνία να διακατέχεται από αισθήματα κατάθλιψης και οργής.

Μπροστά στο εκρηκτικό αυτό τοπίο, τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, ο ένας μετά τον άλλον επιλέγουν να παίξουν το ρόλο του Ποντίου Πιλάτου.

Αποκηρύττουν, μετά βδελυγμίας, τη μνημονιακή πολιτική, και χρεώνουν το «έγκλημα» αποκλειστικά στον Γ. Παπανδρέου, θεωρώντας ότι οι πολίτες έχουν κοντή μνήμη.

Διότι όλοι τους ανεξαιρέτως ήσαν εξαρχής διαπρύσιοι κήρυκες υπέρ του Μνημονίου σε όλες του τις φάσεις.

Ο Ευ. Βενιζέλος, στις 12.12.11, ομολόγησε λοιπόν ότι«Το DNA του Μνημονίου μάς οδηγεί σε αδιέξοδο. Δυστυχώς, όλες οι θεμελιώδεις μακροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις του αρχικού προγράμματος -του Μνημονίου- δεν επιβεβαιώθηκαν» («ΤΟ ΒΗΜΑ»).

- Ωστόσο, ο ίδιος στις 15.5.11 μας ξεκαθάριζε ότι «Η ουσία του Μνημονίου είναι η πολιτική συμφωνία της Ελλάδας με τους εταίρους και δανειστές της για την προφανή ανάγκη να ανασυγκροτηθεί το κράτος και να καταστήσουμε ανταγωνιστική και βιώσιμη της ελληνική οικονομία» («ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»).

Ο Α. Λοβέρδος,στις 18.12.11, διαπιστώνει ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου απέτυχε: «Υπήρξε φλυαρία περί καινοτομιών, από τις οποίες καμία δεν προωθήθηκε στην πράξη, ως αποτέλεσμα της κυβερνητικής πολιτικής.Η χώρα βυθίστηκε στην ύφεση για το λόγο αυτό» («ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ»).

- Ο ίδιος, όμως, πριν από ένα χρόνο, στις 12.12.10, έλεγε για τους επικριτές τού κυβερνητικού έργου:«Σε αυτούς που ισχυρίζονται πως θα διαμόρφωναν ‘‘καλύτερο μνημόνιο’’, η κυβέρνηση θα μπορούσε να απαντήσει με κείμενα για τις προσπάθειές της» και διαβεβαίωνε: « Νιώθω ήσυχος με τη συνείδησή μου και τα γραπτά αποδεικνύουν τα όσα είπα και λέω.… Εμείς με το έργο μας θα βγάλουμε τη χώρα απ’ όλα αυτά. Δίνουμε τη μάχη της προόδου» («ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»).

Ο Μ. Χρυσοχοΐδης, στις 19.12.11, είπε την πικρή αλήθεια: «Έχουμε μεγάλη ευθύνη για την κατάσταση της οικονομίας. Έπρεπε να είχαμε αποφύγει το μνημόνιο, να εξασφαλίσουμε το γρήγορο δανεισμό της χώρας για να μην οδηγηθούμε σε αυτού του είδους τις εξελίξεις. Από την στιγμή που μπήκαμε στο μνημόνιο δεν διαπραγματευτήκαμε σωστά και βέβαια αποδειχθήκαμε πλήρως ανίκανοι στη διαχείριση των υποχρεώσεων που είχαμε αναλάβει» και «Δεν πρέπει να ξαναγίνει τέτοιο κακό στη χώρα, όπως έγινε τα δύο τελευταία χρόνια» («ΣΚΑΙ», εκπ. ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ).

- Αλλά στις 28.3.11 ο υπουργός Ανάπτυξης μας διαβεβαίωνε ότι «ως κυβέρνηση έχουμε κάνει σημαντικά βήματα, έχουμε γλιτώσει από τη χρεοκοπία, έχουμε εξασφαλίσει τη διάσωση της χώρας» («REAL FM»).

Ο Φ. Σαχινίδης, στις 19.12.11, από το βήμα της Βουλής μας αποκάλυπτε ότι «η κυβέρνηση έχει πέσει έξω σε βασικές υποθέσεις που αφορούν την πορεία δημοσιονομικών μεγεθών» και «μπορεί η απόκλιση να οφείλεται εν μέρει στο οικονομικό πρόγραμμα που ακολουθούμε διότι αφαιρεί χρήματα από τη ζήτηση ενισχύοντας την ύφεση».

- Στις 25.11.11, όμως, σε κείμενό του με τίτλο «Προϋπολογισμός 2012 – Μύθοι και αλήθειες» υποστήριζε ότι η δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας βελτιώθηκε αισθητά και «οι κόποι των ετών 2009-11 δεν πήγαν χαμένοι».

Η ομολογία της αποτυχίας, όμως, δεν απαλλάσσει τα κυβερνητικά στελέχη από τις ευθύνες για τις συνέπειες των επιλογών τους.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που αναδεικνύεται είναι η ορθότητα των προτάσεων της Νέας Δημοκρατίας για ανάπτυξη και επανεκκίνηση της οικονομίας που μπορούν να εφαρμοστούν μόνον από μια ισχυρή κυβέρνηση με νωπή λαϊκή εντολή.

Σημεία Επικαιρότητας