Παιχνίδια με τη Δικαιοσύνη

Οι απαράδεκτες μεθοδεύσεις, οι οποίες εξυφαίνονται τις τελευταίες μέρες από τον αρμόδιο υπουργό Μ. Παπαιωάννου, αναδεικνύουν με με τον πλέον εμφατικό τρόπο ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα στη θητεία της μεταβατικής κυβέρνησης Παπαδήμου είναι οι γνωστές – παλαιοκομματικές πρακτικές που χρησιμοποιεί το Πασοκ.

Με μία , φαινομενικά ακατανόητη, αλλά πολιτικά απόλυτα προσηλωμένη στα στενά κομματικά συμφέροντα συμπεριφορά, τα στελέχη του Πασοκ επιδεικνύουν μια αξιοσημείωτη εμμονή στην επιβολή των αποφάσεων οι οποίες παραπέμπουν σε λογικές Πασοκ προηγουμένων δεκαετιών και μπορούν να θέσουν και σε κίνδυνο ακόμα και τη συνοχή της κυβέρνησης.

Από τη μια σπεύδουν να εκμεταλλευτούν την κοινοβουλευτική τους πλειοψηφία προκειμένου να συστήσουν Εξεταστική Επιτροπή που θα εκδώσει ¨βολικό» πόρισμα για το θέμα της τεχνητής διόγκωσης του ελλείμματος το οποίο θα είναι αθωωτικό για τους κ. Παπανδρέου και Γ. Παπακωνσταντίνου.

Και από την άλλη πλευρά, επιχειρούν να αντικαταστήσουν άρον άρον τα μέλη των Ανεξάρτητων Αρχών με την τοποθέτηση «ημετέρων» για την προσεχή εξαετία.

Είναι ολοφάνερο ότι με τα τερτίπια στο θέμα της Εξεταστικής Επιτροπής επιχειρείται η συγκάλυψη ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών του τέως πρωθυπουργού και του τότε υπουργού Οικονομικών που «φούσκωσαν» τεχνητά το έλλειμμα και καταδίκασαν τη χώρα στην αδιέξοδη και καταστροφική συνταγή του Μνημονίου και της Τρόικας.

Παράλληλα, με την απόπειρα να συμπεριληφθεί στο πόρισμα της Επιτροπής και η περίοδος διακυβέρνησης από τη Νέα Δημοκρατία , είναι προφανές ότι επιδιώκονται η διάχυση ευθυνών και η δημιουργία εντυπώσεων.

Αυτονόητο είναι ότι όλα τα παιχνίδια αυτά του Πασοκ με τους θεσμούς θα πέσουν στο κενό, αφού δεν μπορεί να γίνει δεκτό να περάσουν από την παρούσα βουλή και από την μεταβατική κυβέρνηση.

Οι μεθοδεύσεις αυτές όμως, αποκαλύπτουν αμετανόητους πολιτικούς και νοοτροπίες που δεν έχουν θέση στο σημερινό πολιτικό σκηνικό.
ET

Εκπαιδευτικό Μνημόνιο

Tο σχέδιο για το νέο σύστημα πρόσβασης των μαθητών στα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, που βρίσκεται ήδη στα χέρια της υπουργού Παιδείας , Άννας Διαμαντοπούλου, έχει τα χαρακτηριστικά ενός εκπαιδευτικού «μνημονίου» .

Εντατικοποίηση της μάθησης στα όρια της εξάντλησης, οριζόντια αντιμετώπιση των υποψηφίων, η οποία λειτουργεί σε βάρος των οικονομικά ασθενέστερων οικογενειών, και αναποτελεσματικότητα στη διαχείριση της νέας γενιάς που αποτελεί τη μοναδική ελπίδα για διέξοδο από την κρίση.

Η πρόταση της Επιτροπής του υπουργείου Παιδείας για εισαγωγή των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσα από ένα μαραθώνιο εξετάσεων για όλα τα μαθήματα, που ξεκινά από την Α’ Λυκείου και θα κορυφώνεται στη Γ’ τάξη, εάν τελικά υλοποιηθεί , θα μετατρέψει τους μαθητές σε μηχανές βαθμών και θα διαμορφώσει τις συνθήκες για την περαιτέρω άνθηση της παραπαιδείας.

Είναι βέβαιο ότι ο τριετής Γολγοθάς των εξετάσεων θα έχει ως αποτέλεσμα να διευρυνθεί το χάσμα μεταξύ εκείνων των οικογενειών που θα μπορέσουν να ανταποκριθούν οικονομικά στις φροντιστηριακές ανάγκες του νέου συστήματος και των υπολοίπων , που θα δουν τα παιδιά τους να εισέρχονται στο εκπαιδευτικό περιθώριο αδυνατώντας να παρακολουθήσουν τη βαθμοθηρική κούρσα για όλα τα μαθήματα.

Η Παιδεία σε όλες τις αναπτυγμένες και μη χώρες έχει ένα βασικό σκοπό: να περιορίσει τις κοινωνικές ανισότητες και να δώσει ίσες ευκαιρίες στους μαθητές , δημιουργώντας τις συνθήκες για την ανάπτυξη του τόπου.

Το σύστημα εξετάσεων που παρουσιάστηκε χθες δεν μπορεί να περάσει τη «βάση» των αναγκών της σύγχρονης Ελλάδας, αλλά διευρύνει το κοινωνικό χάσμα σε μια περίοδο κατά την οποία η εκπαιδευτική ύφεση μπορεί να έχει χειρότερες επιπτώσεις από την οικονομική.

ΕΤ

Έγκλημα κατά της κοινωνίας.

Προκαλεί σοβαρά ερωτηματικά η επιμονή του υπουργού Δικαιοσύνης να επιβάλει, με πρόσχημα την αποσυμφόρηση των φυλακών, την ψήφιση μιας περίεργης ρύθμισης που προβλέπει την απελευθέρωση των κρατουμένων οι οποίοι εκτίουν ποινές μέχρι και δέκα ετών, ακόμη και κακουργηματικού χαρακτήρα.

Γεγονός το οποίο προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Νέας Δημοκρατίας αλλά και του ΛΑΟΣ, που αποχώρησαν από τη Βουλή, καταγγέλλοντας ότι τυχόν εφαρμογή μιας τέτοιας ρύθμισης θα είχε ως συνέπεια αν κυκλοφορούν ελεύθεροι επικίνδυνοι κακοποιοί, που σήμερα είναι έγκλειστοι στις φυλακές.

Αξιοσημείωτο είναι ότι μόλις μία μέρα πριν συζητηθεί στη Βουλή το επίμαχο νομοσχέδιο, οι διευθυντές επτά σωφρονιστικών καταστημάτων της χώρας, σε μια συντονισμένη κίνηση, είχαν γνωστοποιήσει ότι κλείνουν τις πόρτες των φυλακών με τον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει χώρος για άλλους κρατουμένους.

Είναι προφανές ότι η συγκεκριμένη ενέργεια αποτέλεσε «βούτυρο στο ψωμί«, του υπουργού Διακιοσύνης, ο οποίος ωστόσο υπό το βάρος των πολιτικών αντιδράσεων υποχρεώθηκε αργά χθες το βράδυ, στην απόσυρση επίμαχων άρθρων.

Το θέμα που δημιουργήθηκε με την πρωτοβουλία του κ. Παπαιωάννου είναι φανερό ότι εκφεύγει από τα όρια της γελοιότητας, υπό το πρίσμα της οποίας θα μπορούσε να προσεγγιστεί σε πρώτη ανάγνωση, εάν δεν είχε σοβαρότατες κοινωνικές διαστάσεις.

Γιατί δεν είναι δυνατόν στο βωμό των περικοπών του Μνημονίου να μη δημιουργούνται φυλακές για την απορρόφηση μιας διαρκώς αυξανόμενης εγκληματικότητας, ούτε να συγχωνεύονται σχολεία και να υποβαθμίζεται δραματικά το επίπεδο εκπαίδευσης των παιδιών μας επειδή πρέπει να περικοπούν πόροι.

Εάν κάποιοι είχαν την φαεινή ιδέα να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της συμφόρησης των φυλακών με την απόλυση εγκληματιών, το βέβαιο είναι ότι με την τυχόν εφαρμογή μιας τέτοιας διάταξης θα διαπραχθεί έγκλημα κατά της κοινωνίας.
ΕΤ