Όταν ο εμπρηστής παριστάνει τον … πυροσβέστη!

Παρακολουθώντας με προσοχή την χθεσινή ομιλία στη Βουλή του κ. Ευαγ. Βενιζέλου, ο οποιοσδήποτε αντικειμενικός παρατηρητής θα επικεντρωνόταν στο σημείο όπου ο «νούμερο 2» (μέχρι χθες) του ΠΑΣΟΚ αναφέρθηκε στα αίτια που οδήγησαν τη χώρα μας στις «δαγκάνες» του ΔΝΤ.

Ο κ. Βενιζέλος είπε από το βήμα της Βουλής: «Θεωρεί η Νέα Δημοκρατία ότι ο πυροσβέστης, έστω ένας πυροσβέστης που έχει κάνει λάθη, που έχει καθυστερήσει, που είχε δισταγμούς στην αρχή, που νόμιζε ότι μπορεί με μικρότερα μέσα ή με μικρότερες καταστροφές να διασώσει το αντικείμενό του, τη χώρα, φταίει για τη φωτιά και ο εμπρηστής δεν έχει καμία ευθύνη;» .

Καταρχάς ο κ. Βενιζέλος ως γνώστης όχι μόνο των εμφανών διεργασιών αλλά και των υπογείως σχεδιαζόμενων και συγκεκαλυμμένων δεν θα έπρεπε να αναφερθεί σε … φωτιές! Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλούν για σχοινί. …

Επιπλέον είναι τουλάχιστον περιφρόνηση (για να μη πω βιασμός) της νοημοσύνης των εξαθλιωμένων πολιτών αυτής της χώρας, όταν ο κ. Βενιζέλος διαλέγει αντί μιας τίμιας και ταπεινής συγνώμης , να τοποθετεί τον εαυτό του και το ΠΑΣΟΚ στο ρόλο των … σωτήρων(sic) αυτής της χώρας!

Στην πραγματικότητα ο κ. Βενιζέλος τοποθετεί τον εαυτό του και το υπόλοιπο ΠΑΣΟΚ στο ρόλο των δαιμόνων του σκότους στη διαχρονική «Κόλαση» του Ντάντε. Εκεί όπου σε καζάνια πυρακτωμένα βασανίζονταν οι αμαρτωλοί του κοινωνικού βίου. Εκεί λοιπόν σε μια γωνιά κάγχαζαν οι δαίμονες του σκότους για τη «σωτηρία» τους από το βασανιστήριο των δοκιμαζομένων,ενώ οι ίδιοι, περισσότερο λερωμένοι απ’ τον βούρκο, μένουν εξουσιαστές και ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Δεν υπάρχουν λάθη,καθυστερήσεις ή δισταγμοί όπως αναφέρθηκε ο κ. Βενιζέλος. Υπάρχει μοναχά ΔΟΛΟΣ!

Είναι ήδη ιστορικά καταγεγραμμένο ότι ο κ. Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ (φυσικά και ο νούμερο 2 κ. Βενιζέλος) εξαπάτησαν τον λαό με το «λεφτά υπάρχουν». Αυτή η πράξη σηματοδοτεί ΔΟΛΟ!

Είναι γερά θεμελιωμένο στη συνείδηση αυτού του λαού ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ «μαγείρεψε» τα νούμερα του ελλείμματος του 2009 προκειμένου να οδηγήσει τη χώρα μας στις δαγκάνες του ΔΝΤ. Η «πρεμούρα» άλλωστε με την οποία προσπαθεί σήμερα το ΠΑΣΟΚ να εξαγνίσει την κολασμένη πράξη του μέσω μιας εξεταστικής στην οποία θα μετέχουν …μοναχά βουλευτές του, αποδεικνύουν όχι λάθη,καθυστερήσεις ή δισταγμούς, αλλά (ακόμη και σήμερα) ξεκάθαρο ΔΟΛΟ!

Η ομολογία του Ντ.Στρος-Καν ότι ο κ.Γ. Παπανδρέου είχε ζητήσει τη συνδρομή του Ταμείου από τον Δεκέμβριο του 2009, οριοθετεί τον ΔΟΛΟ όχι μόνο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ , αλλά και των υπολοίπων ….χειροκροτητών του (μη εξαιρουμένου φυσικά του νούμερο 2 Ευαγ. Βενιζέλου)

Το τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας τον Φεβρουάριο του 2009 (που δημοσίευσε το WikiLeaks) και όπου αναφερόταν ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου ήθελε να δει έναν οργανισμό σαν το ΔΝΤ να δραστηριοποιείται περισσότερο στο να θέσει αυστηρούς διεθνείς κανόνες για τη χρηματο-οικονομική ανάπτυξη, «για να δούμε (σ.σ σύμφωνα με τον κ. Γ. Παπανδρέου) τον πλανήτη όπως θέλουμε«, δεν στοιχειοθετεί λάθη, καθυστερήσεις ή δισταγμούς , αλλά ολοκάθαρο ΔΟΛΟ!

Είναι ξεκάθαρο ότι ο ελληνικός λαός πληρώνει σήμερα τις ΔΟΛΙΕΣ και καταδικαστικές , για τη χώρα και τους πολίτες της, «επιλογές» του Γ. Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ.

Η φανταστική λογοτεχνία επινοήθηκε τη μέρα που ο Ιωνάς γύρισε σπίτι του και είπε στην γυναίκα του ότι άργησε τρεις μέρες επειδή …τον είχε καταπιεί μια φάλαινα!
Η φανταστική πολιτική επινοείτε από τη στιγμή που ο «ΕΜΠΡΗΣΤΗΣ» μιας ολόκληρης χώρας και ενός ολόκληρου λαού προσπαθεί να παρουσιαστεί ως … πυροσβέστης!

Μόνο αυτοδύναμη κυβέρνηση και σύμπραξη των πολιτών οδηγεί σε έξοδο από την κρίση

Συνεχίζεται να καλλιεργείται το σενάριο της δήθεν μετεκλογικής συγκυβέρνησης μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, παρότι η τοποθέτηση του κ. Αντώνη Σαμαρά ήταν σαφής και δεν αφήνει κενά: «Η ΝΔ έχει άλλο κώδικα αξιών και άλλο πρόγραμμα» .

Είναι προφανές ότι αυτό το σενάριο εκπορεύεται από τα ίδια κέντρα που επιθυμούν την «ιταλοποίηση» του ελληνικού πολιτικού τοπίου.

Το «πατρονάρισμα» αυτού του σεναρίου έχουν αναλάβει συγκεκριμένοι τηλεοπτικοί σταθμοί και εκδοτικά συγκροτήματα, τα οποία , ως γνωστόν, δεν επιθυμούν αυτοδύναμες κυβερνήσεις, αλλά κυβερνητικούς συνασπισμούς, προκειμένου να έχουν ρόλο, παρέμβαση και επιρροή σ’ ένα ασταθές πολιτικό τοπίο.

Προσπαθούν λοιπόν να παρουσιάσουν τη ΝΔ και τον Αντώνη Σαμαρά ως «Μια από τα ίδια» απέναντι στην κοινωνία και μελλοντικούς συγκυβερνήτες με το διεφθαρμένο ΠΑΣΟΚ.

Από την άλλη πλευρά είναι επίσης προφανές ότι οι δηλώσεις Λοβέρδου περί μετεκλογικής συγκυβέρνησης με αποδοχή από το ΠΑΣΟΚ του Αντώνη Σαμαρά ως πρωθυπουργού, έγιναν υπό την έγκριση του Ευαγ. Βενιζέλου και αποσκοπούσε στο να φανεί το ΠΑΣΟΚ ως διεκδικητής της νομής της εξουσίας, στο μερίδιο που το αναλογεί, άρα να συσπειρώσει ως πόλος ισχύος ομάδες αναποφάσιστων ή να επαναφέρει τις φυγόκεντρες δυνάμεις πολιτικής πελατείας που αυτή τη στιγμή στρέφονται είτε στον Τσίπρα και τον Κουβέλη, είτε στην ΝΔ.

Είναι πασιφανές ότι Κυβερνήσεις συνεργασίας, οι οποίες επιβάλλονται για να εξυπηρετήσουν σκοπιμότητες, είναι καταδικασμένες σε αποτυχία.

Πιστεύω ότι ο ελληνικός λαός, ώριμος με την εμπειρία των όσων υφίσταται τα τελευταία δύο χρόνια από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ,αλλά έχοντας συνειδητοποιήσει και τις δικές του ευθύνες, οι οποίες του αναλογούν για την λανθασμένη πολιτική και εκλογική του εκτίμηση στο παρελθόν , έχει καταλήξει σε συγκεκριμένα συμπεράσματα.

Αυτοδύναμη και ισχυρή κυβέρνηση είναι ΑΝΑΓΚΑΙΑ και ασφαλής προϋπόθεση για την έξοδο από τη δεινή κρίση.

Μόνο μια ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗ και ΙΣΧΥΡΗ κυβέρνηση μπορεί να εφαρμόσει στρατηγική για την ανάκαμψη και την ανάπτυξη της οικονομίας.

Συγχρόνως οι Ελληνες πολίτες έχουν κατανοήσει πλήρως ότι οφείλουν να συμπράξουν και μετά τις εκλογές με τη νέα κυβέρνηση και να αποκρούσει τις συντεχνιακές λογικές, τις ακραίες πρακτικές, τις οποίες καθιέρωσε το ΠΑΣΟΚ, ως κόμμα της αντιπολίτευσης.

Είναι πλέον δεδομένο ότι συμπόρευση αυτοδύναμης και ισχυρής κυβέρνησης και πολιτών είναι η επιβεβλημένη συνθήκη για να αλλάξουν τα πράγματα.

Υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης του ευρώ;

Υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης του ευρώ;
Μπορεί ένα νόμισμα που σήμερα βρίσκεται στην κορυφή και αντιπροσωπεύει μαζί με το δολάριο την δυτική οικονομία, να βρεθεί ξαφνικά στο ναδίρ και να παύσει να υπάρχει ως νόμισμα;

Η απάντηση είναι -δυστυχώς- ότι οι πιθανότητες κατάρρευσης του ευρώ σήμερα και με υπαιτιότητα της Γερμανίας και των δορυφόρων της ,είναι περισσότερες από κάθε άλλη φορά.

Παρατηρούμε ότι τα spreads των κρατικών ομολόγων της Ευρωζώνης – με εξαίρεση την Ελλάδα – υποχωρούν με… βήμα ταχύ. Αυτή η υποχώρηση δεν στηρίζεται στη δημοσιονομική κατάσταση των χωρών της Ευρωζώνης, ούτε στις μεταρρυθμίσεις που ανακοινώθηκαν σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα σε εκείνες που ακαδημαϊκοί οικονομολόγοι… κάνουν τους πρωθυπουργούς! Η υποχώρηση των spreads είναι πλασματική και προϊόν «καταδολίευσης» της σχετικής αγοράς.

Οι πράξεις μακροπρόθεσμης αναχρηματοδότησης (LTRO) που αποφάσισε πρόσφατα η ΕΚΤ είναι το εργαλείο αυτής της «καταδολίευσης» των spreads.

Οι τράπεζες δανείζονται από την ΕΚΤ με πολύ χαμηλά επιτόκια (1%) και αγοράζουν κρατικά ομόλογα των οποίων οι αποδόσεις είναι υψηλότερες, στο γνωστό και ως carry trade.

Τα ποσά είναι τεράστια καθώς μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου είχαν “πέσει” στην αγορά φρέσκο χρήμα της τάξης των 250 δισ. ευρώ. Και στις 29 Φεβρουαρίου οι εκτιμήσεις θέλουν την ΕΚΤ να ρίχνει πολύ περισσότερο χρήμα, σε μια προσπάθεια αντιστροφής του κλίματος.

Πολλοί θα ισχυριστούν ότι η κίνηση αυτή της ΕΚΤ όχι μόνο είναι απόλυτα σωστή , αλλά και ότι έπρεπε να είχε γίνει προ πολλού. Δυστυχώς το μπερδεύουν με την κοπή χρήματος για την εγγύηση των κρατικών ομολόγων, ενός δρόμου που έχει διαλέξει η Fed στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού.

Ο δρόμος που διάλεξε όμως ο Draghi και καθ’ υπόδειξη της γερμανικής οικονομικής ελίτ, είναι στην ουσία ο αντίθετος.

Είναι δεδομένο ότι οι μεγαλύτερες τράπεζες της Ευρώπης βρίσκονται σε επισφαλή κατάσταση. Σοβαρές εκτιμήσεις οικονομολόγων του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, υπολογίζουν ότι η ευρωπαϊκή τραπεζική ελίτ αντιμετωπίζει κίνδυνο 1-1,5 τρισ. δολαρίων.

Με την κίνησή της αυτή η ΕΚΤ διασφαλίζει μεν την πρόσβαση των τραπεζών σε ρευστότητα και τα LTRO στην ουσία μηδενίζουν τον κίνδυνο της έλλειψης ρευστότητας, αλλά …..δεν αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της χρεοκοπίας!

Έχουμε λοιπόν τα εξής δεδομένα: α) Η ΕΚΤ δείχνει να παίρνει ένα ρίσκο αξίας άνω του 1 τρισ. ευρώ.

β)Η Ιταλία η Ισπανία ,το Βέλγιο, η Γαλλία , ακόμη και η Γερμανία είναι οι επόμενες χώρες που θα κληθούν να… τα βάλουν με την κρίση κρατικού χρέους ή με τους διεθνείς κερδοσκόπους αν θέλετε να το βλέπετε κάτω από αυτό το προσδιορισμένο πρίσμα.

Δεν είναι λοιπόν τόσο απλά τα πράγματα. Αν στην γενίκευση αυτού του χρηματοοικονομικού «πόλεμου», που περιλαμβάνει αρκετά στοιχεία υψηλής γεωπολιτικής στρατηγικής και … λοιπών «ενδιαφερόντων», οι αγορές εντοπίσουν «κενά» στις αντιδράσεις της Ευρωζώνης (κάτι που μέχρι σήμερα μας έχει συνηθίσει), τότε οι κρατικές χρεοκοπίες θα εξαπλωθούν σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Κάτω απ’ αυτό το ( όχι κατ’ ανάγκη υποθετικό) πρίσμα τα LTRO κάνουν τα πράγματα πολύ πιο επικίνδυνα, καθώς τα ομόλογα που αγοράζουν σήμερα οι τράπεζες θα γίνουν αυτομάτως τοξικά ,οι τράπεζες θα “πέσουν” και το κόστος για τους φορολογούμενους θα είναι τόσο μεγάλο που ίσως οδηγήσει στην κατάρρευση του ευρώ.

Βλέπουμε λοιπόν ότι η κίνηση της ΕΚΤ -καθ’ υπόδειξη πάντα της γερμανικής οικονομικής ελίτ- να ρίξει χρήμα, στοχεύοντας επιφανειακά στην ρευστότητα των ευρωπαϊκών τραπεζών και υπόγεια στην «καταδολίευση» των spreads των κρατικών ομολόγων των χωρών της Ευρωζώνης και που είναι κάθετα αντίθετη με την οδό που έχουν αποφασίσει τόσο η Fed , όσο και η Bank of England (οι οποίες έχουν αγοράσει απευθείας κρατικά ομόλογα, αναλαμβάνοντας το ρίσκο της χρεοκοπίας και δεν το ρίχνουν στους ισολογισμούς των τραπεζών), είναι μια κίνηση με αρκετό ποσοστό ρίσκου.

Μέσα σε μία φάση με πολλαπλές ισορροπίες, που είναι πραγματικά απρόβλεπτες, το ρίσκο που αναλαμβάνει η ΕΚΤ μέσω της οδού των LTRO, μπορεί να αποδειχθεί ο Δούρειος Ίππος για την κατάρρευση του ευρώ!

Και για όλα θα φταίει η γερμανική αδιαλλαξία . Ούτε τα κράτη , ούτε οι λαοί. Μοναχά η γερμανική εμμονή (σε σημείο ψυχασθένειας) με τον πληθωρισμό!