Έως πότε θα επιτρέπουμε τον ….χουλιγκανισμό στο Κοινοβούλιο;

Ποιοι προσπαθούν να μετατρέψουν το Κοινοβούλιο σε γήπεδο ποδοσφαίρου μεταφέροντας τον “χουλιγκανισμό” από της κερκίδες στα έδρανα;

Ποιοι στερούμενοι του μεστού πολιτικού λόγου των επιχειρημάτων και των προτάσεων αναγάγουν σε πολιτικές κορώνες την καθύβριση προσώπων και θεσμών;

Παρακολουθώντας εχθές το βράδυ την συνεδρίαση στην ολομέλεια του Κοινοβουλίου για το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο , εκεί γύρω στις 10.30 μμ ανέβηκε στο βήμα η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Χριστοφιλοπούλου.

Η εν λόγω βουλευτής θα πρέπει καταρχάς να επισκεφτεί άμεσα ένα ΩΡΛ για να εξετάσει την ακοή της και εμείς όλοι οι υπόλοιποι τον …..παπά της ενορίας μας για να ζητήσουμε συγχώρεση για το…. αμάρτημα μας να την εκλέξουμε βουλευτή.

Φωνασκώντας σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους μου προκάλεσε χείριστη εντύπωση.

Αν δεν ακούει καλά πιθανώς η ίδια δεν φταίμε σε τίποτα όλοι οι υπόλοιποι που ακούμε μια χαρά.

Ο λόγος της “καταγγελτικός“ ( τι άλλο ; ) χωρίς επιχειρήματα και προτάσεις θύμιζε “καφενειακού“ είδους συζήτηση περί του ασφαλιστικού.

Αν είναι ποτέ δυνατόν να προχωρήσουμε έστω και ένα βήμα εμπρός με τέτοιου είδους βουλευτές και αντίστοιχους ….πολιτικούς(…;) λόγους.

Η εντύπωση που αποκόμισα ,τόσο εγώ όσο ( φαντάζομαι ) και η μεγαλύτερη μερίδα συμπολιτών μας , από τον λόγο της και την παρουσία της στο βήμα της Βουλής ,είναι ότι γίνεται προσπάθεια υποτίμησης των θεσμών και περιθωριοποίησης του πολιτικού λόγου .

Έφθασε στο σημείο να αποκαλέσει τον Πρωθυπουργό της χώρας «κουκκί» προσβάλλοντας όχι μόνο το πρόσωπο αλλά και τον Θεσμό.

Ο προεδρεύων εκείνη την στιγμή κ . Σιούρλας ( ένας πολιτικός με τεράστια κοινοβουλευτική πείρα , ήπιου χαρακτήρα και με αποδοχή απ` όλες της πτέρυγες της Βουλής ) προσπάθησε ευγενικά μετά το τέλος της ….ομιλίας της ,να της συστήσει να αποφεύγονται τέτοιου είδους χαρακτηρισμοί που υποβιβάζουν τους θεσμούς αλλά και τον χώρο του κοινοβουλίου.

Άδικος κόπος αφού η κα. βουλευτής συνέχιζε να φωνάζει , αυτή την φορά από τα έδρανα , μετατρέποντας τα σε …κερκίδες.

Κάθισα μετά απ` αυτό και έριξα μια ματιά στο ……τι εστί κα. Χριστοφιλοπούλου ( σύμφωνα με το βιογραφικό της από το vo.pasok.gr)

Καταρχάς πολιτεύεται στην περιφέρεια Αττικής και εκλέχθηκε βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ το 2004.

Είναι Επίκουρος Καθηγήτρια του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και είναι παντρεμένη με τον καθηγητή Νομικής, Δημήτρη Χριστοφιλόπουλο.( μην τολμήσει να μιλήσει κανείς για οικογενειοκρατία στους πανεπιστημιακούς κύκλους).

Η επαγγελματική της δραστηριότητα ξεκίνησε από τον χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Από το 1986 έως το 1991 εργάστηκε στην ΕΕΤΑΑ.

Στη συνέχεια, από το 1992 έως το 1997, συνεργάστηκε με την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και συγχρόνως δίδαξε ως Εντεταλμένη Επίκουρος Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.

Συγχρόνως πάλι το 1993 – 1994, ασχολήθηκε ως Ειδική Σύμβουλος του Γιώργου Γεννηματά στα τότε Υπουργεία Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών .

Τα επόμενα δύο έτη (1998-1999) ανέλαβε διδακτικά καθήκοντα σε μεταπτυχιακά προγράμματα της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.(…;)

Συγχρόνως πάλι από το 1997 ως το 2002 διατέλεσε Γενική Γραμματέας Διαχείρισης Κοινοτικών και άλλων Πόρων στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

Συγχρόνως πάλι καθ’ όλη την περίοδο από το 1986 έως το 1997 διετέλεσε μέλος Υπουργικών και Διυπουργικών Επιτροπών, καθώς και εμπειρογνώμων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Όπως διαπιστώνετε η κα. Χριστοφιλοπούλου στην καριέρα της ,πριν εκλεγεί βουλευτής το 2004 , διετέλεσε συγχρόνως ( αυτό που όλοι ονομάζουμε αποδοκιμαστικά πολυθεσίτης ) σε διάφορες θέσεις , που είχαν όμως μία και μοναδική συνισταμένη.

Ήταν όλες …...κρατικοδίαιτες .

Αυτό κάποιοι μέσα στο ΠΑΣΟΚ το εξέλαβαν ως …… σοσιαλισμό και το επιβράβευσαν με την βουλευτική ιδιότητα.

Περαστικά μας και …….ας προσέχαμε.

Τι είναι τελικά το ασφαλιστικό μωρέ αδέλφια ; ‘Ένα μπάλωμα είναι !

Σήμερα κατά πάσα πιθανότητα θα ψηφιστεί το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και θα γίνει νόμος του κράτους..

Ηθελημένα τόσες ημέρες δεν έχω αναφερθεί επί της ουσίας του θέματος δηλαδή γι`αυτό καθαυτό το νομοσχέδιο γιατί ήθελα πρώτα να το μελετήσω και κατόπιν να τοποθετηθώ.

Το ασφαλιστικό σύστημα στην χώρα μας η αλήθεια είναι ότι νοσεί και όποιος κάνει ότι δεν το βλέπει κινείτε από ευκαιριακά πολιτικά μικροσυμφέροντα και όχι μονό.

Δυστυχώς σταδιακά αναπτύχθηκε απρογραμμάτιστα ,χωρίς υποδομές και το κυριότερο χωρίς μελλοντικές …ματιές και προοπτικές.

Κύριο χαρακτηριστικό του επί δεκαετίες η γραφειοκρατία , η πολυδιάσπαση οι στρεβλώσεις αρμοδιοτήτων και οι ανοικτές …πύλες για την εισφοροδιαφυγή.

Τα συνεχώς αυξανόμενα ελλείμματα των Ταμείων και η συνεχώς μειούμενη αναλογία των εργαζομένων προς τους συνταξιούχους οδηγούν τους σκεπτόμενους πολίτες προς την αναγκαιότητα μιας γενναίας μεταρρύθμισης , ικανής να στηρίξει το ασφαλιστικό οικοδόμημα για τις επόμενες δεκαετίες.

Κάτι τέτοιο εκ των πραγμάτων θα απαιτούσε ισχυρή συγκυβέρνηση κομμάτων , κάτι που προς το παρόν μόνο ορισμένες γενναίες φωνές πολιτικών καταγράφουν και καταθέτουν στην πολιτική ατζέντα.

Συγχρόνως αναγκαία προϋπόθεση για την λύση του προβλήματος θα ήταν η άρνηση της κοινωνίας να περιορίζεται σε τυφλή άμυνα περιοριζόμενη να κοιτά μικροσυντεχνιακά συμφέροντα.

Όποιος μελετήσει καλά το νέο νομοσχέδιο θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι και αυτό , όπως και των Σιούφα και Ρέππα ……αλληθωρίζει και ακροβατεί μεταξύ των αναγκών εκσυγχρονισμού και των αντιστάσεων της κοινωνίας.

Κοιτά σίγουρα προς την σωστή κατεύθυνση αλλά δεν έχει την πολυτέλεια λόγω πολιτικών συγκυριών να αποτολμήσει τίποτε ριζοσπαστικό, τίποτε μακρόπνοο σε βάθος πολλών δεκαετιών.

Θεωρώ πως απλώς είναι ένα καλό συμμάζεμα προς την σωστή κατεύθυνση.

Μια εικονογράφηση της κατάστασης μας δείχνει ότι έχουμε ένα ασφαλιστικό ….μπάλωμα από μια κυβέρνηση θαρραλέα κατά το ήμισυ και αυτό γιατί μιλώντας πολιτικά ,οφείλουμε να ομολογήσουμε όλοι ότι δεν ……κρύφτηκε στην δυσμενή πολιτική και οικονομική συγκυρία μεταθέτοντας το πρόβλημα στο …μέλλον ,αλλά προχώρησε ακολουθώντας την σωστή οδό για την επίλυση του προβλήματος χωρίς όμως την μεγάλη ριζοσπαστική αλλαγή.

Συγχρόνως έχουμε μία αντιπολίτευση που ξέρει μόνο να καταγγέλει και όχι να προτείνει.

Η κομματοκρατία υποκλίνεται μπροστά στην κοινή γνώμη φοβούμενη να αναλάβει τις ευθύνες της έναντι του λαού.

Κάτι που συμβαίνει επί πολλά χρόνια . Χαϊδεύει τα αφτιά των πολιτών αποκρύβοντας την αλήθεια.

Το κομματικό καθεστώς , αφού υποβάθμισε και αδρανοποίησε την κοινωνία , τώρα αδρανοποιείτε από ….αυτήν .

Κοινωνία που ως κακομαθημένο αλλά συγχρόνως και ταλαιπωρημένο παιδί , αισθάνεται την κάθε αλλαγή ως απειλή ,κρυβόμενη πίσω από τις συντεχνίες που η ίδια εξέθρεψε.

Με άλλα λόγια λοιπόν όλοι ……ακροβατούν.

Γιατί λοιπόν ενοχλούν τα …μπαλώματα όσους αρνούνται να πληρώσουν για καινούργια ρούχα;

Το δάγκωμα του Φασισμού και το δηλητήριο που μας απειλεί.

Τα συνεχή black out του ηλεκτρικού ρεύματος έχουν παραλύσει την οικονομική ζωή χώρας μας.

Προσθέστε σ’ αυτά και τους όγκους σκουπιδιών που συσσωρεύονται κάθε μέρα, στην Αθήνα και τότε παίρνουμε ένα αληθινά εκρηκτικό μείγμα.
Η δυσφορία των πολιτών διογκώνεται μέρα με τη μέρα και οργίζονται με την κυβέρνηση, διότι ανέχεται την ασυδοσία των συντεχνιών.

Η χώρα μας βρίσκεται πλέον σε οριακό σημείο κοινωνικής συνοχής.

Όλα όσα συμβαίνουν σήμερα υπερβαίνουν τα όρια αντοχής της κοινωνίας. Και προκαλούν σκέψεις για τα όρια των συνδικαλιστικών διεκδικήσεων.

Το συνδικαλιστικό κίνημα, κατά την ιστορική του διαδρομή, ήταν πρωτοπόρο στην εδραίωση της κοινωνικής συνοχής.

Η παρούσα τροπή των συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων, ωστόσο, στρέφεται πλέον κατά της συνοχής και της ισοπολιτείας, υπονομεύει την κοινωνική αλληλεγγύη, στρέφεται εναντίον των ασθενέστερων στρωμάτων.
Η συντεχνιακή ιδιοτέλεια καταπλακώνει την κοινωνική ευθύνη.

Ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων διεκδικούν τα όποια αιτήματά τους, τιμωρώντας όχι τον εργοδότη τους, αλλά ολόκληρη την υπόλοιπη κοινωνία.
Κανείς δεν έχει το δικαίωμα να διεκδικεί επίδομα ή μονιμοποίηση απειλώντας την υγεία, την ασφάλεια, την ίδια τη ζωή των συμπολιτών του.

Κάποιοι περάσανε ηθελημένα ή αθέλητα την κόκκινη γραμμή του μέτρου.
Την γραμμή που κάνει διακριτά τα όρια των δικών τους δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων του υπόλοιπου κοινωνικού συνόλου.

Ακούμε να συζητιέται δημόσια ότι μας ταλαιπωρούν για …..το καλό μας…

Οι προνομιούχοι, ασφαλισμένοι στα λεγόμενα «ευγενή»Ταμεία του Δημοσίου, αντιδρούν στην ενοποίησή τους με άλλους κλάδους λιγότερο προνομιούχους.

Αυτοί λοιπόν, οι προνομιούχοι ,τα «ρετιρέ της κοινωνίας» που έλεγε κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου, ζητούν τη συμπαράσταση όλων εκείνων με τους οποίους δεν θέλουν να εξομοιωθούν και τους ταλαιπωρούν για να τους….. έχουν συμπαραστάτες στον ….αγώνα τους.

Όχι γιατί νιώθουν ότι άμεσα απειλούνται, αλλά για να αποθαρρύνουν κάθε πιο τολμηρή μεταρρύθμιση στο άμεσο ή απώτερο μέλλον.

Τα μηνύματα αρκετά και με πολλούς αποδέκτες.

Να γνωρίζουν άπαντες ότι ο διακόπτης του ηλεκτρικού είναι δικός τους κι όποτε θέλουνε τον κατεβάζουνε.
Τα απορριμματοφόρα και αυτά επίσης κι όποτε θέλουνε τα κλειδώνουνε.
Φυσικά και οι χωματερές είναι δικές τους(ως κληρονομικό δικαίωμα ) κι όποτε θέλουνε τις κλείνουνε.
Τα μέσα μαζικής μεταφοράς και αυτά δικά τους αφού από τον ιδρώτα τους και μόνο αγοράστηκαν και συντηρούνται κι όποτε θέλουνε τα «κοκαλώνουνε»।
Η πληροφόρηση και τα ΜΜΕ δικά τους είναι και ότι θέλουνε μας …πασάρουνε. Και όποιος κουνηθεί θα τον φάει το …μαύρο φίδι στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Τα τωρινά μηνύματα έρχονται να προστεθούν και σε αυτά μερίδας της νεολαίας που κατά καιρούς έχουν στείλει τα δικά τους μηνύματα ότι τα δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια είναι δικά τους κι όποτε γουστάρουνε τα καταλαμβάνουνε και εάν θέλουν τα καίνε κιόλας.

Αυτά είναι τα μήνυμά τους και δεν τα υπονοούν απλώς αλλά μας τα λένε κατάμουτρα .

Ένας απροσχημάτιστος κοινωνικός «τσαμπουκάς» που παραλύει κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια από τον οποιοδήποτε.

Δυστυχώς έχουμε έναν συνεχώς επιταχυνόμενο κοινωνικό φασισμό που κρατώντας την κοινωνία σε συνθήκες εφιαλτικής ομηρίας καταλύει τα δημόσια αγαθά και τα δημοκρατικά δικαιώματα μας.

Είναι καιρός ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν.

Γιατί το ……δάγκωμα του φασισμού και το δηλητήριο του είναι αργό αλλά ….φοβερά επώδυνο.