Κυριακή 9 Αυγούστου 2009

Άγκυρα - Σκόπια: βίοι παράλληλοι;


Η πολιτική Ιστορία είναι το καθ` εξοχήν εργαλείο ως προς την αξιολόγηση σφαλμάτων και λανθασμένων αποφάσεων. Είναι λοιπόν απολύτως αναγκαία η μελέτη της πολιτικής Ιστορίας πριν την οποιοσδήποτε λήψη σημαντικής πολιτικής απόφασης.

Ας δούμε ένα παραλληλισμό Άγκυρας και Σκοπίων όπως αναφέρεται σε άρθρο της εφημερίδας «kathimerini». H Τουρκία υπέβαλε αίτηση ένταξης στην ΕΟΚ στις 31 Ιουλίου 1959. Λίγες εβδομάδες νωρίτερα, στις 8 Ιουνίου 1959, είχε προηγηθεί η ελληνική αίτηση.

Η Ελλάδα είναι κράτος–μέλος της ΕΟΚ από το 1981, ενώ η Τουρκία πασχίζει να κρατήσει ζωντανή την ενταξιακή της διαδικασία το 2009, λόγω σωρείας λαθών.
Χρειάστηκαν δέκα γύροι διαπραγματεύσεων μεταξύ Άγκυρας και Βρυξελλών προκειμένου να φτάσουν τα δύο μέρη στην υπογραφή της Συμφωνίας Σύνδεσης στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 και ακολούθως του «Πρόσθετου Πρωτοκόλλου» του 1970.

Εκτός από την Τελωνειακή Ένωση προβλεπόταν και η ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και εργαζομένων στον ορίζοντα της δεκαετίας του 1990. Το χρονοδιάγραμμα της σύνδεσης, όπως και κύριοι όροι της Συμφωνίας δεν τηρήθηκαν.
Οι πολιτικές παλινωδίες στην Τουρκία με τα στρατιωτικά πραξικοπήματα ανά δεκαετία, όπως και η εισβολή της στην Κύπρο το 1974 δεν επέτρεψαν τη χάραξη μιας πορείας όμοιας με αυτήν της Ελλάδας.

Λίγο πριν από την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, η Επιτροπή, διαβλέποντας τις προθέσεις της Ελλάδας λόγω της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, κάλεσε την κυβέρνηση συνασπισμού του Ετσεβίτ να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις για ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ. Αυτός όμως αρνήθηκε. Έτσι χάθηκε μια άλλη ευκαιρία για την Άγκυρα.

Ο πειραματισμός της Άγκυρας στα Ιμια το 1996 οδήγησαν την Τουρκία εκτός Ε.Ε. το 1997. Πράγματι, στις 16 Ιουλίου 1997, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε το «Πρόγραμμα Δράσης 2000», ένα έγγραφο όπου, στο τμήμα που αφορούσε την επόμενη διεύρυνση, εξαιρούσε την Τουρκία.
Με την ένταξη της Κύπρου το 2004, η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας πάλι κόλλησε, λόγω της άρνησής της να αναγνωρίσει στην ουσία ένα κράτος–μέλος.

Τα Σκόπια κινήθηκαν πολύ γρήγορα και αποτελεσματικά. Ήταν η πρώτη χώρα των Δυτικών Βαλκανίων που υπέγραψε τη «Συμφωνία Σταθεροποίησης και Σύνδεσης» στις 9/4/2001. Οι διαδικασίες έναρξης του σχετικού διαλόγου είχαν αρχίσει στις 5/4/2000.

Η Συμφωνία αυτή τέθηκε σε εφαρμογή, με τη συγκατάθεση της Ελλάδας, στις 1/4/2004. Σε όλο το κείμενο της Συμφωνίας χρησιμοποιήθηκε ο όρος FYROM. Η δεύτερη «Συμφωνία» που αφορούσε την Κροατία, τέθηκε σε εφαρμογή στις 1/2/2005.

Η εμμονή των Σκοπίων να μην αποδέχονται τα όσα έχουν συμφωνηθεί στην Ενδιάμεση Συμφωνία αναφορικά με την εξεύρεση μιας κοινά αποδεκτής λύσης στο όνομα, εκτιμάται ότι θα οδηγήσει στην «τουρκοποίηση» της διαδικασίας ένταξης της χώρας αυτής στην Ε.Ε.

Έχουν την ψευδαίσθηση ότι μπορούν προχωρήσουν, κατοχυρώνοντας παράλληλα το όνομα «Μακεδονία». Το ίδιο πίστευαν και οι Τούρκοι το 1980, με υπό κατοχή της μισής Κύπρου. Αν τα Σκόπια ακολουθήσουν τη «στρατηγική της μη ένταξης» της Άγκυρας, θα καταγράψουν απώλειες όπως και η Τουρκία.

Όπως και στην περίπτωση της Τουρκίας (βλέπε Κύπρο), έτσι και εδώ (βλέπε το όνομα) η ένταξη των Σκοπίων θα τελματώσει. Ως αιτία θα φανεί η Ελλάδα.
Αν τα Σκόπια καθυστερήσουν –πειραματιζόμενα όπως η Άγκυρα χάνοντας τις χρυσές ευκαιρίες των δεκαετιών 1970 και 1980– χώρες όπως η Αλβανία, Σερβία, Βοσνία θα βρεθούν μπροστά τους, ενώ είναι σήμερα αρκετά πίσω τους.

Ουδείς γνωρίζει βέβαια πώς θα συμπεριφερθούν, π.χ. η Αλβανία, και ΤΙ ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΣΟΥΝ από τα Σκόπια όταν ως μέλη της Ε.Ε., αντιμετωπίσουν την ώρα της ένταξης της γείτονος χώρας. Επιπλέον κάθε καθυστέρηση ανοίγει όλο και πιο πολύ το «κουτί της Πανδώρας».

Παρόμοια προβλήματα είναι δυνατόν να αναφύονται –και θα αναφύονται– σε όλο το χρόνο της μη ένταξης των Σκοπίων, λόγω του ονόματος, με αποτέλεσμα να φαίνεται ότι τα Σκόπια θα ζήσουν, όπως και η Άγκυρα, μιαν ατέρμονη διαδικασία ένταξης.

Η ιστορία δεν προσφέρει πολλές ευκαιρίες. Η Τουρκία δεν άδραξε τις ευκαιρίες που της προσφέρθηκαν, υπερεκτιμώντας τις δυνάμεις της. Το ίδιο φαίνεται να ακολουθούν μέχρι σήμερα και τα Σκόπια.

Σάββατο 8 Αυγούστου 2009

Ρεβανσιστικό σχέδιο απολύσεων.


«Κρυφή κυβερνητική ατζέντα» με δυσάρεστες εκπλήξεις για όσους έχουν εξασφαλίσει εσχάτως την επαγγελματικής τους αποκατάσταση στον στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, καθώς επίσης και για τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες ή άλλες κοινωνικές κατηγορίες, που έχουν ευνοηθεί από τη λήψη μέτρων ενίσχυσης του εισοδήματός τους, περιλαμβάνει το περίφημο σχέδιο του ΠαΣοΚ για την οικονομία σε περίπτωση που κερδίσει τις εθνικές εκλογές.

Η ηγεσία του ΠαΣοΚ τις τελευταίες ημέρες όχι μόνον έχει χαμηλώσει τον πήχυ των προσδοκιών για «καλύτερες ημέρες», όπως ανέφερε κάποτε ένα σλόγκαν του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά πλέον αρχίζει να εκτοξεύει «απειλές» ρεβανσιστικού χαρακτήρα προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις, καθιστώντας σαφές αφενός μεν ότι θα καταργήσει κάθε μέτρο που έχει χαρακτηρίσει ....«παροχή» αφετέρου δε θα στείλει στο σπίτι τους όλους εκείνους που βρήκαν μία θέση εργασίας.

Σκληρή απάντηση στις απειλές του ΠαΣοΚ για πογκρόμ κατά των εργαζομένων που διορίσθηκαν εσχάτως ,έδωσε η Νέα Δημοκρατία.
«Οι δηλώσεις του πολιτικού εκπροσώπου του ΠαΣοΚ κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη αποτελούν απαράδεκτες απειλές κατά των εργαζόμενων» δήλωσε στην «Α» ο γραμματέας της Ν.Δ. κ.Λ. Ζαγορίτης, απαντώντας στη ρεβανσιστική προαναγγελία του πολιτικού εκπροσώπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Οι αποκαλυπτικές για τις προθέσεις του ΠαΣοΚ προαναγγελίες του κ. Χρυσοχοΐδη αποτελούν, σύμφωνα με τη Ν.Δ., προφανώς επίσημες θέσεις της ηγεσίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η οποία ετοιμάζει μια δυσάρεστη, κρυφή, κυβερνητική ατζέντα. «Σε κάθε περίπτωση πάντως δεν θα βρεθούν σε θέση να πραγματοποιήσουν τις απειλές τους» σχολίασε καυστικά ο κ. Ζαγορίτης, μιλώντας στην «Α».

Το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ έχει ένα γενικευμένο, ρουσφετολογικό και ρεβανσιστικό σχέδιο απολύσεων αποκαλύπτεται, σύμφωνα με τη γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού της Ν.Δ. κα. Φεβρωνία Πατριανάκου, και από τις πρόσφατες δηλώσεις του εκπροσώπου Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ.Γ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος, αρνούμενος να απαντήσει τι σχεδιάζει η Ιπποκράτους για τους αγροφύλακες (που είναι μάλιστα μόνιμοι δημόσιοι υπάλληλοι), ουσιαστικά προανήγγειλε ακόμη και κατάργηση οργανικών θέσεων. Κάτι που σημαίνει ότι κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής.

Να βγει και να πει εάν θα κόψει, εφόσον γίνει κυβέρνηση, αυτές τις έστω μικρές παροχές που δόθηκαν για την αντιμετώπιση της οικονομική κρίσης κάλεσε εν τω μεταξύ το ΠαΣοΚ ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Ν.Κακλαμάνης, ζητώντας από τον κ. Γ. Παπανδρέου να τοποθετηθεί προσωπικά.

Οι δηλώσεις του κ.Χρυσοχοΐδη προκάλεσαν έκδηλη αμηχανία στο ΠαΣοΚ, γεγονός που αποτυπώθηκε περίτρανα στη χθεσινή ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, κατά τη διάρκεια της οποίας η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης κα. Μαρία Καρακλιούμη επιχείρησε να αποφύγει να απαντήσει επί της ουσίας, με ....γενικόλογες αναφορές στην ανεργία. Υπό το βάρος των επίμονων ερωτήσεων, όμως, η κ. Καρακλιούμη προσπάθησε ....να διασκεδάσει τις εντυπώσεις λέγοντας ότι το ΠαΣοΚ ποτέ (?)δεν μίλησε για ....«αντικατάσταση εργαζομένων».

Απλά το ΠαΣοκ είπε ότι.... δεν δεσμεύεται γι’ αυτές! Όχι Γιάννης, .....Γιαννάκης ! Ποιος κοροϊδεύει ...Ποιον;

«apogevmatini»

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2009

Για Κόκκαλη, Λάμπρου απάντησε ο Γεωργίου.


Όπως ανάφερε σε άρθρο της η Αντωνία Ξυνου στην χθεσινή «Ε», ο 4ος ειδικός ανακριτής κ .Ν. Ζαγοριανός φαίνεται να αποζητεί τον ρόλο και άλλων προσώπων, τα οποία δεν έχουν κληθεί ούτε ως μάρτυρες στην υπόθεση των «μαύρων ταμείων» της Siemens.
Αυτό διαφαίνεται και από τα ερωτήματα που τέθηκαν κατά την απολογία του Ηλ. Γεωργίου, πρώην διευθύνοντος συμβούλου της γερμανικής εταιρείας.

Και αυτό γιατί προχθές ο κατηγορούμενος για δωροδοκία και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος χρειάστηκε να απαντήσει για τις σχέσεις της Siemens με τον κ. Σωκρ. Κόκκαλη και την Ιντρακόμ, καθώς και τον κ.Πέτρο Λάμπρου, διευθύνοντα σύμβουλο του ΟΤΕ πριν από την υπογραφή της συμφωνίας 8002/97 για την ψηφιακοποίηση του Οργανισμού.

Στην ερώτηση του ανακριτή αν γνωρίζει τον Πέτρο Λάμπρου, απαντά ότι «επί της εποχής του είχα κάνει διαβήματα για την αναβλητική του στάση στις προγραμματικές συμφωνίες.
Εξαιτίας της στάσης του αυτής κινδύνευσε να κλείσει το εργοστάσιο της Siemens στη Θεσσαλονίκη και δημιουργήθηκαν ....οι αυξημένες ανάγκες του ΟΤΕ, οι οποίες ....καλύφθηκαν με τη συμφωνία. Γι' αυτό ...έγιναν και μεγάλες συμβάσεις στη συνέχεια».
Υπενθυμίζω ότι ο κ. Λάμπρου, ιστορικό στέλεχος του ΠαΣοΚ, υπήρξε ...ταμίας του κόμματος της Αξιωματικής αντιπολίτευσης!

Αναφορά γίνεται και στον συγκατηγορούμενό του και πρώην γενικό διευθυντή του ΟΤΕ, κ.Ηλ. Σκαρπέλη , ο οποίος στην απολογία του ισχυρίστηκε ότι ο Ηλ. Γεωργίου ήταν ο χειριστής του λογαριασμού, με την κωδική ονομασία «Franz», από όπου διακινήθηκαν ύποπτα εμβάσματα περίπου 3,8 εκατομμυρίων ευρώ.

Ο κ.Ηλ.Γεωργίου, που κάνει λόγο και για τις... υψηλόβαθμες γνωριμίες του Γ. Σκαρπέλη στη Siemens, αναφέρει ότι τον επίμαχο λογαριασμό διαχειριζόταν το πρώην στέλεχος του ΟΤΕ και πως «προκύπτει ότι ένα μέρος χρημάτων από τον λογαριασμό του Σκαρπέλη πήγαινε σε εταιρείες που μου υποδείκνυε εκείνος και πιθανολογώ ότι ήταν συμφερόντων του».

Ο κ. Σκαρπέλης ως γνωστόν συνυπήρξε ΣΤΟ ΙΔΙΟ (λαδωμένο κατά τον κ. Μαυρίκη) Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΤΕ με τον Ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ και εκπρόσωπο τύπου κ. Παπακωνσταντίνου! Για την συγκεκριμένη συνύπαρξη, επικρατεί ..σιγή ασυρμάτου!