Δευτέρα 3 Αυγούστου 2009

Σήμερα όλοι έγιναν αντιστασιακοί...!


Γιορτάζοντας προ ημερών με αξιοπρόσεκτη λιτότητα τα τριανταπέντε χρόνια Δημοκρατίας στη χώρα μας, αναλογιζόμασταν ότι η χούντα των Συνταγματαρχών έχει μεταμορφωθεί σε ένα μακρινό μα όχι ανώδυνο επεισόδιο της σύγχρονης Ιστορίας της πατρίδας μας.

Σήμερα μπορεί να στεκόμαστε προβληματισμένοι μπροστά σε μια περίοδο καθοριστικής σημασίας για το άμεσο και το απώτερο μέλλον της Πατρίδας μας, ευρισκόμενοι εν μέσω μιας πρωτόγνωρης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, αλλά ΚΑΙ στη δύνη ποικίλων αντιδράσεων απόρροια κάποιων γενναίων αποφάσεων της πολιτικής ηγεσίας που αφορούσαν την εθνική μας ανεξαρτησία (οικονομική, εδαφική και πολιτική), αυτό όμως καθώς φαίνεται δεν ανησυχεί τους πάλαι ποτέ «εθνοσωτήρες» της χούντας.

Απολαμβάνουν την μεγαλοψυχία της Δημοκρατίας παίζοντας τάβλι και κάνοντας τα μπάνια τους κάπου στην Ανάβυσσο.
Αποκαλυπτική είναι η συνέντευξη τους στην χθεσινή «Κ.Ε». Η δημοσιογράφος Έφη Μαρίνου τους συνάντησε στο ξενοδοχείο «Καλυψώ», που ο ιδιοκτήτης του το έχει «εγκαταλείψει», στην αισθητική του 1972 οπότε και το απέκτησε.

Η ρεσεψιόν είναι διακοσμημένη με δεκάδες φωτογραφίες και σύμβολα της επταετίας. Ανάμεσα στο «πουλί» , στον δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλο,τον Λεπέν και τα πορτρέτα του Χίτλερ ωστόσο, ξεφυτρώνουν περήφανα τα εμβλήματα του ΛΑΟΣ και οι φωτογραφίες του κ.Γ. Καρατζαφέρη και του κ.Μ. Βορίδη (φωτο).

Οι μόνιμοι θαμώνες τους ξενοδοχείου Στυλιανός Παττακός, Θεόδωρος Θεοφυλογιαννάκος, και Σπύρος Ζουρνατζής είπαν πολλά και διάφορα.
Μεταξύ αυτών ο αλλοτινός διοικητής του ΕΑΤ-ΕΣΑ Θ. Θεοφιλογιαννάκος -καταδικασμένος για βασανιστήρια- διαβεβαίωσε ότι :«Υπήρξαν πράγματι αντιστασιακοί. Αυτό που δεν θα μάθετε ποτέ, μέσα στο χάος που δημιουργήθηκε, είναι ότι πάμπολλοι αυτοχρίστηκαν αντιστασιακοί, ενώ δεν είχαν περάσει ούτε απέξω...».

Ο Στυλιανός Παττακός δείχνει ο πλέον αμετανόητος εκ των χουντικών. Χαρακτηριστικό είναι ότι στην ερώτηση «Πώς "γιόρτασε" την επέτειο αποκατάστασης της δημοκρατίας;», απαντά «Ως ελεύθερος πολίτης χειροκροτούμενος απ' τον κόσμο!», ξεχνώντας ότι επί ηγεμονίας του δεν κυκλοφορούσε ελεύθερο ούτε κουνούπι.

Δηλώνει «οπαδός» του ΛΑΟΣ αν και διαφωνεί με κάποιες ενέργειες του κ. Καρατζαφέρη που όμως είναι ...πολιτικοί ελιγμοί, όπως παραδέχεται .
Δείχνει την φασιστική και ρατσιστική του νοοτροπία απορώντας πώς ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν πετάει έξω τον Τσίπρα, όταν συνοδεύεται «από μια αραπίνα»...

Θεωρεί ότι επί χούντας όλα πήγαιναν ρολόι... «Υπήρχε τάξις, ασφάλεια, δεν κουνούσε φύλλο. Πήγαινε ο συλλαμβανόμενος εις το ΕΣΑ κι έτρεμε»...Όπως αναφέρει και η δημοσιογράφος προφανώς θα έτρεμε περισσότερο στα βασανιστήρια, τα οποία ο Στ. Παττακός «ούτε διέτασσε, ούτε γνώριζε»...

Αλλά η γλώσσα, λανθάνουσα, προδίδει: «Ρωτούσα τον Ιωαννίδη, τον Ζωιτάκη, τους... βασανιστάς και με διαβεβαίωναν: βασανιστήρια δεν γίνονται. Σε υπουργικό συμβούλιο είπε ο γραμματεύς ότι τα ξένα πρακτορεία μεταδίδουν ότι ο Α. Παπανδρέου βασανίζεται στις φυλακές Αβέρωφ.

Πηγαίνω και μένουμε οι δυο μας. "Ανδρέα, πες μου τίμια: πώς σου συμπεριφέρονται;" "Άψογα..." "Περνάς καλά;" " Φυλακή..." μου απαντά.
"Ελάτε στο παράθυρο". Μου δείχνει μια γυναίκα με τρία παιδιά: "Είναι η οικογένειά μου". "Γιατί δεν μπαίνουν μέσα;" "Γιατί είναι 11 π. μ. και το επισκεπτήριο είναι στις 12".
Φωνάζω τον διευθυντή: "Απ' αυτή τη στιγμή η οικογένεια Παπανδρέου είναι ελεύθερη να μένει μαζί του". Σήμερα όμως όλοι έγιναν αντιστασιακοί ».......

Κυριακή 2 Αυγούστου 2009

Η βαριά αλλά «άκαπνη» βιομηχανία της χώρας μας.


Στα μεταπολεμικά χρόνια, αργά αλλά σταθερά γιγαντώθηκε στην χώρα μας η βιομηχανία του τουρισμού. Όμως η Ελλάδα δεν είναι χώρα μόνο του «ήλιου και της θάλασσας».

Είναι και η χώρα με την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά και τα πολυάριθμα αναξιοποίητα αρχαία μνημεία. Αυτά που χαρακτηρίζονται ως η βαριά αλλά «άκαπνη» βιομηχανία της χώρας μας .

Στην σημερινή εποχή όπου η εξέλιξη της δυναμικής της αγοράς Πολιτισμού σε «βαριά βιομηχανία» δημιουργεί πεδία επενδύσεων, αδιανόητα στο παρελθόν, Θα ήταν παρωχημένη επιλογή αν μέναμε σε μία παλιά αντίληψη περί πολιτισμού.

Ίσως μάλιστα η συγκυρία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης ,όπως έχει κατ` επανάληψη τονίσει ο Πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής, μας βοηθήσει να αναθεωρήσουμε στόχους και σκοπούς των παρελθόντων ετών και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις ώστε το τέλος της κρίσης να μας βρει έτοιμους για μια νέα και ελπιδοφόρα πορεία προς το μέλλον.

Με αφορμή λοιπόν τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου Ακρόπολης, ο Χρύσανθος Λαζαρίδης στο epsilon-net μας προσκαλούσε να μιλήσουμε για το πιο «απαγορευμένο» θέμα της ελληνικής πολιτικής: τα οικονομικά του πολιτισμού.

Ας υποθέσουμε ,έλεγε, ότι η Ελλάδα έχει ή μπορεί να στήσει 15 πολύ μεγάλα μουσεία, 50 μεγάλα (χοντρικά, ένα σε κάθε νομό), 150 μεσαία (χοντρικά, ένα σε κάθε επαρχία) και 300 μικρά (ένα για κάθε σημαντικό μνημείο).

Ας υποθέσουμε ακόμα ότι τα μουσεία λειτουργούν 10 ώρες την ημέρα, χειμώνα καλοκαίρι, 350 μέρες το χρόνο. Υποθέτουμε επίσης ότι τα πολύ μεγάλα τα επισκέπτονται τουλάχιστον 500 άνθρωποι την ημέρα, με ρεαλιστικό στόχο να φτάσουν τους 1.000 επισκέπτες την ημέρα. Δηλαδή 175 με 300 χιλιάδες επισκέπτες ετησίως.

Αν καθένα από τα πολύ μεγάλα μουσεία έχει κόστος λειτουργίας γύρω στα 3,5 εκατομμύρια ετησίως, αυτό σημαίνει ότι για να καλύψουν το λειτουργικό κόστος τους χρειάζονται εισιτήριο από 10 ως 20 ευρώ. Στην πραγματικότητα, μαζί με τις «εκπτώσεις» και τον ΦΠΑ το ελάχιστο εισιτήριο φτάνει τα 15 με 30 ευρώ.

Για να το ρίξουμε σε πολύ πιο λογικά επίπεδα –κάτω από 10 ευρώ– πρέπει να προσελκύουν πάνω από 1.500 επισκέπτες κατά μέσο όρο. Πράγμα που μοιάζει σήμερα πολύ δύσκολο…

Από την άλλη πλευρά, το εισιτήριο δεν είναι το μόνο δυνητικό έσοδο του μουσείου. Το πιο σημαντικό άλλο έσοδο είναι η πώληση αντικειμένων (ομοιωμάτων από εκθέματα κ.λ.π.)
Αν ένας στους 10 επισκέπτες αγοράζει κατά μέσο όρο αντικείμενα αξίας 50 ευρώ, τότε μιλάμε για 35 χιλιάδες αγορές, που αποδίδουν 1 εκατομμύριο 750 χιλιάδες ευρώ.

Το καθαρό κέρδος για το μουσείο μπορεί να φτάνει τις 700 χιλιάδες, με επιπρόσθετο ένα τρίτο ακόμα του ποσού αυτού από παραγγελίες αντικειμένων μέσω Ίντερνετ, από ανθρώπους που δεν επισκέπτονται το μουσείο.
Έτσι, πλησιάζουμε το ένα εκατομμύριο περίπου καθαρά κέρδη για κάθε μεγάλο μουσείο από πωληθέντα αντικείμενα.

Αν εκμεταλλευτεί κανείς τις δυνατότητες των υπαρχουσών υποδομών, μπορεί να φτάσει όλα τα μουσεία να πληρώνουν τα λειτουργικά έξοδά τους από το εισιτήριο, τη μίσθωση χώρων για εστιατόρια, καφετέριες κ.λ.π., ενώ από την πώληση αντικειμένων να βγάζουν γύρω στα 100 εκατομμύρια ετησίως καθαρό κέρδος.

Όσο περίπου και ο ειδικός λογαριασμός του ΥΠΠΟ, που φέτος καταργήθηκε. Σήμερα κανένα μουσείο δεν καλύπτει το λειτουργικό κόστος του. Ενώ τα κέρδη από τα πωληθέντα είναι μικρά.Ένας πρώτος στόχος, λοιπόν, είναι να καταστήσουμε τον πολιτισμό αυτοχρηματοδοτούμενο.

Δεν είναι κακό ο πολιτισμός να φέρνει χρήματα, να δημιουργεί εισοδήματα και κέρδη… Να θυμηθούμε ότι και η Ακρόπολη του Περικλή στηρίχθηκε στην οικονομική ευρωστία της αρχαίας Αθήνας.

ΥΓ. Μια πιο αναλυτική προσέγγιση στο θέμα μπορείτε να διαβάσετε και σε άλλο άρθρο του epsilon-net (εδώ).

Σάββατο 1 Αυγούστου 2009

Αριβισμός, κλαδικές και σημαίες ευκαιρίας !


Λίγες ημέρες μετά τις ευρωεκλογές ( εδώ) σας αποκάλυπτα ότι στην συνεδρίαση του Πολιτικού συμβουλίου του ΠαΣοΚ ,όπου εξετάστηκαν αναλυτικά τα αποτελέσματα ανά νομό και δήμο, δεν έλαβαν υπόψιν το SMS των πολιτών και κατέληξαν στην απόφαση να επενδύσουν στην μαγική λέξη... «αριβισμός».

Αν θυμάστε, σας επεσήμανα ότι αυτή την μαγική λέξη δεν θα την βρείτε σε καμία επίσημη ανακοίνωση του ΠαΣοΚ, διότι πολύ απλά αυτά ποτέ δεν λέγονται , αλλά θα το ανακαλύψετε το επόμενο χρονικό διάστημα ...επί του πρακτέου.

Το διάστημα που μεσολάβησε μέχρι σήμερα το ΠαΣοΚ επιβεβαίωσε πλήρως όσα σας αποκάλυψα. Τελευταίο παράδειγμα μόλις πριν 2-3 ημέρες όπου σε ένα ημιεπίσημο κείμενο το οποίο διανέμει το ΠαΣοΚ στους δημοσιογράφους καθημερινά, έγινε λόγος για ...800.000 δήθεν προσλήψεις, από το 2004 μέχρι σήμερα..

Το νούμερο και ο τρόπος που αυτό «μαγειρεύτηκε» μόνο θυμηδία μπόρεσε να προκαλέσει , ακόμα και στα ίδια τα στελέχη του ΠαΣοΚ.
Γιατί όπως αντιλαμβάνεστε ο αριθμός αυτός υπερβαίνει κατά πολύ το σύνολο ΟΛΩΝ όσων με κάποια μορφή απασχόλησης εργάζονται στο ελληνικό Δημόσιο.
Διαπιστώσατε εσείς ...διπλασιασμό των υπαλλήλων που εργάζονται στο ελληνικό Δημόσιο; Το ίδιο το ΠαΣοΚ μάλιστα δεν κατηγορεί την κυβέρνηση της ΝΔ ότι σε ορισμένους τομείς έχει ψαλιδίσει το δημόσιο και δεν κάνει προσλήψεις;

Οι «φωστήρες» βλέπετε αυτοί, με επικεφαλής τον κ.Ντ. Ρόβλια , κάνουν αυτού του είδους την παραπληροφόρηση, με λογιστικές αλχημείες . Προσθέτουν ακόμη και τρίμηνες συμβάσεις που έχουν ορισμένοι εργαζόμενοι στο ελληνικό Δημόσιο. Δηλαδή, κάποιον ο οποίος έχει τέσσερα τρίμηνα σε ένα χρόνο, τον θεωρούν ότι είναι.... τετραπλή πρόσληψη !

Αυτά, όπως αντιλαμβάνεστε είναι αστειότητες.Όμως δεν είναι καθόλου αστειότητες αυτό που ,κάτω από την πίεση δημοσιογραφικών ερωτήσεων, αποκάλυψε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠαΣοΚ.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, ξύπνησε μνήμες από το παρελθόν όταν είπε ότι εάν το κόμμα του αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας ...θα εξετάσει τις συμβάσεις αυτών των ανθρώπων ...κατά περίπτωση, αναλυτικά και διεξοδικά ( σημειωτέον ότι πολλοί συμβασιούχοι είναι από την εποχή του ΠαΣοΚ και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες).

Με απλά λόγια ...προβλέπω καινούργια και μοντέρνα καταστήματα ....τοπικών κλαδικών. Είναι ντροπή να αντιμετωπίζονται αυτοί οι εργαζόμενοι εσαεί ως ...«ψηφοθηρικοί όμηροι», όπως επί σειρά ετών τους αντιμετώπιζε το ΠαΣοΚ .
Και είναι εθνικά και κοινωνικά επιζήμιο να επιστρέψουν οι πολιτικές διώξεις εργαζομένων και ο χωρισμός σε γαλάζιους, πράσινους και κόκκινους εργαζόμενους !

Συγχρόνως άφησε να εννοηθεί ότι σκοπεύουν στην κατάργηση της αγροφυλακής , όταν οι σημερινές απαιτήσεις στην ασφάλεια των πολιτών της περιφέρειας , των περιουσιών τους και η προστασία του περιβάλλοντος, απαιτεί περαιτέρω ενίσχυση αυτού του σώματος και όχι φυσικά την κατάργηση του.

Υπενθυμίζω ότι οι αρμοδιότητες του Σώματος της αγροφυλακής σύμφωνα με το Νόμο είναι ποικιλόμορφες και ιδιαιτέρως αναγκαίες τόσο για την ασφάλεια της υπαίθρου, όσο και για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και τη συμβολή στη διασφάλιση της αειφόρου ανάπτυξης.

Ενδεικτικά αναφέρω ότι μεταξύ των αρμοδιοτήτων τους είναι η άσκηση αστυνόμευσης για εφαρμογή διατάξεων που αφορούν:Πρόληψη, καταστολή αξιόποινων πράξεων που αφορούν το αγροτικό περιβάλλον, τα κτήματα, τα αρδευτικά ύδατα και την περιουσία του Δημοσίου και των Ο.Τ.Α. που βρίσκονται στο αγροτικό περιβάλλον, όπως επίσης και η πρόληψη πυρκαγιών, λήψη προληπτικών μέτρων αποτροπής τους, μόλυνση, ρύπανση εδάφους και υδάτων,διάθεση αποβλήτων, υλοτόμηση, βόσκηση και αυθαίρετη δόμηση,προστασία φυσικών αγωγών υδάτων, διατήρηση χλωρίδας και Πανίδας.

Είναι λοιπόν πολιτικά υποκριτικό αλλά και κωμικοτραγικό ένα κόμμα το οποίο έχει ως ...δήθεν σημαία την πράσινη ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος, να θεωρεί ότι αυτό το σώμα και με ΑΥΤΕΣ τις αρμοδιότητες δεν ...θα πρέπει να υπάρχει.

Πιθανώς για το ΠαΣοΚ , η προστασία του περιβάλλοντος να αποτελεί ...σημαία ευκαιρίας !