Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009

Οι...πρωταγωνιστές αλλάζουν!


«Μην ανησυχείς που δεν σε δανείζουν οι τράπεζες. Γνωρίζω κάποιον που θα σε διευκολύνει. Δεν υπάρχει πρόβλημα».
Πίσω από αυτές τις λέξεις συνήθως κρύβεται το ...βαποράκι.Αυτό που θα σε οδηγήσει στα σαγόνια του τοκογλύφου.


Ως φαινόμενο η τοκογλυφία είχε υποχωρήσει την τελευταία 15ετία λόγω της εύκολης πρόσβασης των πολιτών στον τραπεζικό δανεισμό.
Όμως τα δεδομένα τους τελευταίους μήνες άλλαξαν. Όχι μόνο εδώ , αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη( στις ΗΠΑ το φαινόμενο «ευδοκιμεί» εδώ και κάποιες δεκαετίες).

Η τοκογλυφία πλέον φωνάζει έντονα παρόν. Βρίσκεται παντού και τα ενεχυροδανειστήρια ξεπετάγονται σαν μανιτάρια, ακόμα και σε συνοικιακά σοκάκια.


Το σλόγκαν τους γνωστό. Είμαστε εδώ δια πάσαν ...«νόσον» .Απολυθήκατε, ξεπέσατε, ξεμείνατε από ρευστό και ελπίδες;
Μην απελπίζεστε, αρκεί να σας έχει μείνει στην μπάντα καμιά κυριλέ Μπεμβέ, καμιά αστραφτερή «τζιπούρα» ή έστω κανένα ρολογάκι Καρτιέ, κάνα χρυσαφικό ή κάποιο χρυσό δοντάκι, δικό σας ή του παππού.


Στις μικρές αγγελίες εφημερίδων έχουν πολλαπλασιαστεί και οι αγγελίες του είδους, που υπόσχονται άμεσα μετρητά από πιστωτικές με ή χωρίς υπόλοιπο, πίσω από τις οποίες κρύβονται τοκογλυφικά κυκλώματα .
Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι τοκογλύφοι είναι έμποροι ή πρόσωπα τα οποία συνεργάζονται με εμπόρους που διατηρούν συμβάσεις με τράπεζες για την πώληση προϊόντων με άτοκες δόσεις μέσω πιστωτικών καρτών.

Η κομπίνα είναι απλή. Οι τοκογλύφοι δανείζουν ζεστό χρήμα (από 1.000 ευρώ έως ποσά που υπερβαίνουν τις 10.000 ευρώ) σε κατόχους καρτών με πρόφαση την εικονική αγορά προϊόντων.
Με τον τρόπο αυτόν ο τοκογλύφος, αφού δανείσει τον πελάτη, εισπράττει κατευθείαν από την τράπεζα το ποσό που δάνεισε (όπως ορίζεται στις σχετικές συμβάσεις) αλλά και τον ΦΠΑ από την εικονική πώληση.

Τώρα, όσον αφορά τον δανειολήπτη που εξαναγκάστηκε να μπει σε αυτήν τη συναλλαγή, εάν έχει χρήματα θα πληρώσει κατά πολύ ακριβότερα την πιστωτική του.
Εάν δεν μπορεί να ανταποκριθεί, θα κυνηγηθεί από την τράπεζα, ενώ την ίδια ώρα ο τοκογλύφος θα τρίβει τα χέρια του καθώς άκοπα, χωρίς «φουσκωτούς» και άλλους, θα εισπράττει νομιμοφανώς τους υπέρογκους τόκους.


Ποιοι είναι όμως οι σημερινοί τοκογλύφοι; Η εικόνα που είχαμε για τον τοκογλύφο του πρόσφατου παρελθόντος έχει αλλάξει.
Πρώτον,στην πλειοψηφία τους δεν είναι Έλληνες. Τοκογλυφικά δουλεύουν οι ξένες μαφίες, η αλβανική κυρίως και ακολούθως η ρωσική που έχουν μαζέψει πολύ χρήμα από παράνομες δραστηριότητες.

Το κέρδος τους είναι διπλό.Τα ενεχυροδανειστήρια και οι συναφείς «νόμιμες» επιχειρήσεις στην ουσία λειτουργούν ως πλυντήρια αυτού του βρώμικου χρήματος.

Αλίμονο σε όποιον λοιπόν πέσει στην ανάγκη τους, είναι αδίστακτοι.
Η ιστορία κάνει κύκλους και μέσα στην πάροδο των ετών επαναλαμβάνεται σαν παλιά ασπρόμαυρη ταινία. Απλά οι ...πρωταγωνιστές αλλάζουν!

«kathimerini»«enet»

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Όταν ο καπιταλισμός αντιγράφει τον Μάο


Κωδικός :«harvest experience» (εμπειρία συγκομιδής). Σκοπός:κατανόηση ορισμένων γραφειοκρατών(eurocrats) στις Βρυξέλλες για το αντικείμενο τους. Την γεωργία.

Το εγχείρημα θυμίζει τον Πρόεδρο Μάο όταν στην πολιτιστική επανάσταση,στη δεκαετία του 60', υποχρέωνε τους Κινέζους σπουδαστές να εργαστούν σε αγρόκτημα.

Όλα άρχισαν όταν η επίτροπος Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κα. Μαριάν Φίσερ-Μπόελ, βρέθηκε μπροστά σε αδιέξοδο. Πολλές φορές ήθελε να κάνει στα στελέχη της την ερώτηση :«Είσαι πιο έξυπνος από ένα δεκάχρονο παιδί αγροτικής οικογένειας;».

Με δυσκολία απέφευγε να θέσει ευθέως την ερώτηση σε στελέχη ,οι περισσότεροι των οποίων είχαν ένα παλμαρέ γεμάτο από διπλώματα, πανεπιστημιακά πτυχία και ένσημα σε υψηλά κρατικά πόστα.
Η επαφή τους, όμως, με το αντικείμενο της δουλειάς τους -τη γεωργία- ήταν από ελάχιστη έως μηδαμινή.
Έτσι η Δανέζα επίτροπος αποφάσισε να φέρει την αγροτική πολιτική εκεί όπου πραγματικά θα έπρεπε να είναι: ...στο έδαφος.

Έδωσε εντολή στα στελέχη της να σηκώσουν τα μανίκια, να εγκαταλείψουν για λίγο την πολυτέλεια των γραφείων τους στο «Μπερλεμόν» και να ζήσουν στην ύπαιθρο, πλάι στους Ευρωπαίους αγρότες.

Η κυρία Φίσερ-Μπόελ παρουσίασε το περασμένο δεκαπενθήμερο στην Επιτροπή το σχέδιό της με την επωνυμία «Εμπειρία Συγκομιδής» και, σύμφωνα με τις πληροφορίες βρετανικών ΜΜΕ, έλαβε το «πράσινο φως» για να το εφαρμόσει από το 2010!

Οι «ευρωκράτες», όπως αποκαλούν σαρκαστικά τους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, θα μαζέψουν καρπούς, θα οργώσουν τη γη, θα φυτέψουν, θα κλαδέψουν, θα λερώσουν τα χέρια τους.
Καψώνι;
«Όχι, απλά μια ευκαιρία να δουν τι γίνεται εκεί έξω!», υποστηρίζει η 56χρονη κεντροδεξιά πολιτικός.
«Ποιος καλύτερος τρόπος υπάρχει για να διασφαλίσουμε ότι οι άνθρωποι που διαχειρίζονται την αγροτική πολιτική γνωρίζουν από πρώτο χέρι τις ανάγκες των αγροτών;», διερωτάται.

Η ίδια έχει μεγαλώσει σε αγρόκτημα της Κεντρικής Δανίας. Διαχειρίζεται μαζί με τους συνεργάτες της το 40% του προϋπολογισμού της Ε.Ε., αυτό που καταλήγει -κυρίως με τη μορφή επιδοτήσεων- στους αγρότες των κρατών-μελών.

Οι τελευταίοι παραπονούνται συχνά ότι ξοδεύουν περισσότερο χρόνο συμπληρώνοντας τις μακροσκελείς φόρμες και τις πολύπλοκες αιτήσεις που απαιτούν οι Βρυξέλλες παρά καλλιεργώντας τα κτήματά τους ή φροντίζοντας τα ζώα τους.
Η ίδια καταβάλλει σημαντικές προσπάθειες για να καταστήσει την Κοινή Αγροτική Πολιτική πιο απλή, κατανοητή και φιλική προς τους άμεσους αποδέκτες τις, καταργώντας τις περιττές γραφειοκρατικές διαδικασίες.


ΥΓ. Μήπως
... και στου Μαξίμου θα έπρεπε να μελετήσουν λίγο ...Μάο. Πολύ θα ήθελα να δω την κα. Μπακογιάννη να ζει (άνευ συνοδείας) για 15 ημέρες στο Αγαθονήσι, με τα τουρκικά αεροσκάφη να ίπτανται καθημερινά σε χαμηλές πτήσεις πάνω από το κεφάλι της.

Θα ήθελα να δω εάν μετά είχε την ....όρεξη να τρώει υπό το φως των (ειδοποιημένων) φλας στο “Βυζαντινό” σε ...επικοινωνιακά γεύματα;


θα ήθελα να δω τον κ. Παυλόπουλο να ζει (άνευ συνοδείας) στον Άγιο Παντελεήμονα, στην πλατεία Βικτωρίας, στον Κολωνό, στην Κυψέλη και σε τόσες άλλες περιοχές της πρωτεύουσας που ...«στρατοκρατούνται» από ορδές λαθρομεταναστών.


Θα ήθελα να δω τον ...υπογείως λαλίστατο ανά την Ελλάδα ,κ. Κιλτίδη ,που έχει ειδικευτεί στο ...«χαράκι» , να καθαρίζει επί 15ημερο ...βουστάσια .
Μετά θα είχε την ίδια διάθεση να ...σκάβει (συνεχώς και υπογείως);


Πολλούς θα ήθελα να δω, έστω και μεταφορικά. To ίδιο και «κάποια» εκατ. Ελλήνων. Ακούει κανείς;

«etipos»«Guardian»

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2009

Ηλεκτρονικό βιβλιάριο υγείας.


Σημαντικές αλλαγές αναμένεται να φέρει στην καθημερινή ζωή όλων των πολιτών η χρήση του ηλεκτρονικού βιβλιαρίου υγείας και ασφάλισης, το οποίο φέρνει στη Βουλή το επόμενο διάστημα , με νέο «επικαιροποιημένο» σχέδιο νόμου , το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Το σχέδιο νόμου «εγκαινιάζει» το ηλεκτρονικό βιβλιάριο υγείας με. πιστωτικό όριο χρήσης των υπηρεσιών, ενώ προβλέπει τη δημιουργία Γενικού Συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ) στο οποίο θα συμμετέχουν όχι μόνον οι φορείς του Δημοσίου αλλά -με ειδικές προϋποθέσεις- και ιδιωτικοί φορείς.

Το ηλεκτρονικό βιβλιάριο υγείας και ασφάλισης έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να αντικαταστήσει όλα τα τρέχοντα έντυπα που αφορούν την υγειονομική περίθαλψη και ταυτόχρονα να διευκολύνει τους πολίτες, τους φορείς παροχής υπηρεσιών περίθαλψης (π.χ. γιατρούς, νοσοκομεία) και τους οργανισμούς Κοινωνικής ασφάλισης.
Ο καθένας από εμάς θα το φέρει συνέχεια μαζί του, όπου και όποτε χρειαστεί.

Το ηλεκτρονικό βιβλιάριο υγείας και ασφάλισης μπορεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο να λύσει τα προβλήματα γραφειοκρατίας στον τομέα της υγείας.
Όπως είναι γνωστό, σε κάθε επίσκεψη του ασθενή σε γιατρό, νοσηλευτικό ίδρυμα, διαγνωστικό κέντρο δημιουργείται ένα μικρό ιατρικό ιστορικό.

Αυτό έχει ως συνέπεια τα ιατρικά δεδομένα να βρίσκονται σε πολλαπλά σημεία, να μη συσχετίζονται μεταξύ τους, να παρατηρείται πολύ μεγάλο ποσοστό απωλειών και καταστροφών ή απλώς το άτομο κατά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή της επίσκεψης του να μην έχει μαζί του τα αναγκαία έντυπα και βιβλιάρια (βιβλιάριο ασθενείας, συνταγολόγιο κ.λπ.)

Επίσης σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται εγγενής αδυναμία αξιόπιστης προφορικής παράθεσης του ιατρικού ιστορικού, είτε αμέσως από τον ασθενή, είτε από το συγγενικό του περιβάλλον.
Και δυστυχώς η έλλειψη του ιατρικού ιστορικού έχει πολλές φορές αποβεί μοιραία για την ζωή αρκετών συνανθρώπων μας.

Με το ηλεκτρονικό βιβλιάριο υγείας και ασφάλισης σημαίνει ότι θα έχουμε α) εξάλειψη των εντύπων και όλων των ....επακόλουθων στις ιατρικές συναλλαγές, β)εξοικονόμηση και εξορθολογισμός δαπανών από τους Ιατρικούς Οργανισμούς και το Κράτος μέσα από τη μείωση των εξόδων συντήρησης εντύπων/ αρχείων , γ)εξάλειψη της αναμονής του πολίτη, τη στιγμή μάλιστα που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και δ)λύνει ένα χρόνιο σημαντικό πρόβλημα που αφορά την πλαστογράφηση ιατρικών βεβαιώσεων και δεδομένων με σκοπό την απάτη (π.χ. συντάξεις, επιδόματα).

Μέσα σε 5 χρόνια κάθε βιβλιάριο θα έχει μετατραπεί σε έναν πλήρη ιατρικό φάκελο για κάθε ασφαλισμένο, που θα περιλαμβάνει:Προσωπικά στοιχεία κατόχου ,πρόσωπα επικοινωνίας σε περιπτώσεις ανάγκης ,Ασφαλιστικές καλύψεις, ποσοστά συμμετοχής στην περίθαλψη, ατομικό - οικογενειακό ιστορικό, Εμβολιασμοί, αλλεργίες, επισκέψεις και διαγνώσεις, Φαρμακευτική αγωγή,νοσηλείες,παραπεμπτικά σημειώματα,αποτελέσματα εξετάσεων.

Βέβαια η χρήση του ηλεκτρονικού βιβλιαρίου προϋποθέτει ενιαίο σύστημα μηχανοργάνωσης σε όλες τις υπηρεσίες υγείας (για να μπορεί να «διαβάζεται» το βιβλιάριο).
Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Υγείας το ενιαίο σύστημα πληροφορικής έχει εγκατασταθεί σε περίπου 80 από τα 120 νοσοκομεία για τα οποία προορίζεται, ενώ σταδιακά θα επεκταθεί και σε άλλους φορείς.

«etipos» «medtrion»

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2009

Επιτέλους σοβαρευτείτε.


Τον λαϊκισμό που είχε επικρατήσει στον πολιτικό βίο την αλήστου μνήμης περίοδο 80'-90' τον πληρώσαμε ακριβά. Ίσως τον πληρώνουμε και μέχρι σήμερα.

Τον λαϊκισμό του ζιβάγκο, τον διαδέχτηκε ο λαϊκισμός της γραβάτας, μετεξελίχθηκε και φόρεσε διανοουμενίστικο αμπέχονο , έφθασε δε να εισβάλει και στα μέχρι τότε καλά κλειδωμένα ερμάρια που φιλοξενούσαν τις ακαδημαϊκές τηβέννους.

Το χειρότερο όλων είναι ότι πέρασε και στον λαό. Φυτεύτηκε, ποτίστηκε ,καλλιεργήθηκε εντέχνως και εκτρέφοντας στερεότυπα κρατά σε διαρκή νάρκωση τους πολίτες.

Φτάσαμε στο σημείο η αλήθεια να είναι κάτι σαν μεταφυσική έννοια και όχι το σύνολο των υπαρκτών δεδομένων.

Πάρτε παράδειγμα την πρόσφατη καταδικαστική απόφαση του Eυρωδικαστηρίου για εξίσωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στο Δημόσιο.
Το θέμα εξίσωσης ορίων ηλικίας μεταξύ αντρών και γυναικών είχε τεθεί και στην έκθεση της επιτροπής Σπράου, που είχε ορισθεί από τις κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ.

Πολλά στελέχη των κυβερνήσεων του ΠαΣοΚ εκείνη την εποχή είχαν στηρίξει αυτές τις απόψεις της Επιτροπής .
Μεταξύ αυτών και η σημερινή ηγεσία του κόμματος υπό τον κ. Γ.Παπανδρέου, αλλά και η αυριανή ηγεσία του κόμματος. Η κα. Άννα Διαμαντοπούλου.

Και όμως, .... ενώ γνωρίζουν πολύ καλά πως έχουν τα πράγματα και ποια είναι η αλήθεια, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν κομματικά την καταδικαστική απόφαση του Eυρωδικαστηρίου.

Ανέβηκαν στα κεραμίδια και άρχισαν να επικρίνουν την κυβέρνηση γιατί..... «δεν επιχειρηματολόγησε όσο εξελισσόταν η υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έτσι ώστε να .....μην καταδικαστεί η χώρα», και ανεβάζοντας σε υπερμεγέθη τόνους τον λαϊκισμό απαντούν στο ερώτημα εάν πρέπει το ΠαΣοκ να κάνει αυτοκριτική , ότι :«λέμε καθαρά πως πρέπει να προστατευθεί η εργαζόμενη γυναίκα ελλείψει ενός σοβαρού κοινωνικού κράτους». Τρία πουλάκια κάθονταν....

Δηλαδή για να καταλάβουμε, ...το ΠαΣοΚ επικρίνει την κυβέρνηση ότι δεν είναι ικανή να κοροϊδέψει τους «κουτόφραγκους» και να διεκδικήσει την ...«διαφορετικότητα» μέσα στους κόλπους της Ε.Ε .
Δεν είναι ικανή να διεκδικήσει τα ... «δικά μας , δικά μας και τα δικά σας ....και αυτά δικά μας».

Ίσως να κάνω λάθος , ίσως να ζω σε παράλληλο σύμπαν , ίσως κάτι να μου διέφυγε και να μην το κατάλαβα, αλλά έχω την εντύπωση ότι κανείς δεν μας πίεσε να μπούμε στην Ε.Ε.
Με την θέληση μας μπήκαμε στην Ε.Ε. Με την θέληση μας...εισπράττουμε επιχορηγήσεις, ευρωπαϊκά προγράμματα και «πακέτα» δισεκατομμυρίων ευρώ.
Με την θέληση μας τα πρώτα παραδείγματα και τα μυστικά μονοπάτια, στρωμένα με ...καλαμπόκια, τα αποδεχτήκαμε από την τότε ...επίσημη πολιτεία.
Με την θέληση μας, σαν καλοί μαθητές που είμαστε και τα ...«αρπάζουμε» αμέσως, τα μετατρέψαμε σε εξοχικά, ακριβά αυτοκίνητα, μεγάλη ζωή , πανάκριβα γούστα.
Με την θέληση τους υπέγραψαν ,όλοι αυτοί που έχουν ανέβει τώρα στα κεραμίδια και ...λαϊκίζουν, τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και όλες τις σχετικές ευρωπαϊκές συνθήκες. Με την θέληση μας μπήκαμε και στην ΟΝΕ αξιοποιώντας όλες της συνταγές των Αλχημιστών αφού μέχρι τότε οι «κουτόφραγκοι» δεν ....τις γνώριζαν.

Όμως.... όλα έχουν μια αρχή και ένα τέλος. Μια του κλέφτη , δύο του κλέφτη , τρεις και το κακό συναπάντημα .... με τα αρμόδια Ευρωπαϊκά όργανα.

Ας καταλάβουμε επιτέλους δύο πράγματα: α) Ως μέλη της Ε.Ε έχουμε μια σειρά υποχρεώσεις. Με σημαντικότερη από όλες την εφαρμογή των κανόνων της Ένωσης.
Αυτή η ιστορία με το συνταξιοδοτικό των γυναικών πηγαινοέρχεται στις Βρυξέλλες επί μια 10ετια. Όλες οι γνωμοδοτήσεις ήταν αρνητικές. 'Όλοι συμφωνούσαν στις μεταξύ τους συζητήσεις (και η λαϊκίζουσα, ανεβασμένη τώρα στα κεραμίδια, ηγεσία του ΠαΣοΚ) ότι πρόκειται για καραμπινάτη παραβίαση των κοινοτικών κανόνων.

β)
Δεν μπορεί να υπάρξει Δημοκρατία και επιλογές, χωρίς ορθή κρίση. Αυτή πάλι βασίζεται στην σωστή πληροφορία. Ο λαϊκισμός όμως καταλύει την ορθή πληροφόρηση.Καλλιεργεί εφήμερες ψευδαισθήσεις και απάτες. Ας μην ξεχνάμε ότι πολλές δικτατορίες στηρίχτηκαν περισσότερο ....στο λαϊκισμό παρά στα όπλα.

Τα υπόλοιπα είναι ......«ιστορίες για αγρίους». Επιτέλους σοβαρευτείτε!

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

Ορατοί πλέον οι στόχοι...


«Μεγάλη αναταραχή , θαυμάσια κατάσταση» έλεγε ο ηγέτης της κινέζικης επανάστασης Μάο Τσε Τουνγκ και αυτό βρίσκει την πλήρη εφαρμογή του στην διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα.

Αυτή η αναταραχή που επικρατεί τους τελευταίους μήνες στην χώρα μας , «κοπής και ραφής» ξένων σκοτεινών και υπόγειων κύκλων, είναι βέβαιο ότι θα την πληρώσουμε τόσο στον κοινωνικό ιστό, (ήδη τα ρήγματα είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού) όσο και στα εθνικά μας θέματα. Αυτά αποτελούν άλλωστε τον τελικό στόχο !


Μόνον τυφλοί στα πνευματικά όμματα και οι κωφοί στην πολιτική ακοή δεν μπορούν να συλλάβουν τα όσα συμβαίνουν στο πολιτικό επίπεδο με την συνεχή «δημοσκοπηλαγνεία», εκλογολογία και συνεχή προσπάθεια υπονόμευσης της σταθερότητας του πολιτικού μας βίου.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου ενώ διακηρύσσει σε όλους τους τόνους ότι η ... δημοσκοπική θέληση του λαού δείχνει... ΠαΣοΚ,ζητά επιτακτικά και σε καθημερινή βάση εκλογές, αγνοώντας (με τρόπο και ύφος που παραπέμπει σε μη δημοκρατικές ιδεολογίες) την άλλη παράμετρο των ... δημοσκοπήσεων , όπου η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν εκλογές.

Τον λαό τον ακούμε στο σύνολο των απαιτήσεων του και δεν λαμβάνουμε υπόψη μόνο αυτό που ευκαιριακά μας συμφέρει την δεδομένη χρονική στιγμή, αγνοώντας , επαναλαμβάνω ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ , όλες τις υπόλοιπες απαιτήσεις του.

Και οι καθολικές απαιτήσεις του λαού καταγράφονται σε τρεις παραμέτρους των δημοσκοπήσεων. Ο λαός α) δεν επιθυμεί εκλογές, β) απαιτεί συναίνεση προκειμένου να βγούμε με όσο το δυνατόν λιγότερες πληγές από την διεθνή οικονομική κρίση και γ) επιθυμεί να διωχθούν οι λαθρομετανάστες από την χώρα μας.
Και στις τρεις αυτές απαιτήσεις του ελληνικού λαού ο κ. Γ. Παπανδρέου είναι κάθετα αντίθετος.


Εάν αυτή η συμπεριφορά δεν εμπεριέχει ψήγματα αντιδημοκρατικής νοοτροπίας , υπέρμετρου λαϊκισμού και πολιτικού καιροσκοπισμού, τότε οι λέξεις και οι πολιτικές νόρμες έχουν απολέσει το νόημα τους.

Μέσα λοιπόν από την ...«Μεγάλη αναταραχή , θαυμάσια κατάσταση», τα πρώτα (ορατά πλέον ) δείγματα έκαναν την εμφάνιση τους.
Μιλώντας χθες στη γερμανική Βουλή εν όψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, η κυρία Μέρκελ εξέφρασε μεταξύ άλλων την ελπίδα «να επιτευχθεί στο άμεσο μέλλον η ένταξη της «Μακεδονίας» και να μη σκοντάφτει άλλο στη διαμάχη για το όνομα . Η θέση μας είναι σαφής: Πρέπει να επιτρέπουμε την ένταξη σε ευρωπαϊκές Δημοκρατίες που έχουν τη βούληση και τις ικανότητες να προχωρήσουν».

Κατέληξε δε στο ότι : «
Η ελευθερία της Συμμαχίας να επιλέγει αποτελεί ύψιστο αγαθό. Δεν πρέπει, λοιπόν, να επιτρέψουμε σε άλλους να επιχειρούν με ένα βέτο ή με αναχρονιστικές αντιλήψεις σε σφαίρες επιρροής τους (σ.σ.: εννοεί τη Ρωσία) να υψώνουν ανάχωμα»......

Είχα ανοίξει το παράθυρο και σας είχα προϊδεάσει περί όλων τούτων , πριν δεκαπέντε περίπου ημέρες στο άρθρο «Διπλωματία και παρασκήνιο».
Οι πρωταγωνιστές ανεβαίνουν ένας -ένας στην σκηνή ,αφού ο «αθέατος σκηνοθέτης» που κατοικοεδρεύει στο πυκνό σκοτάδι του παρασκηνίου έχει κρίνει ότι το έργο μπορεί να ξεκινήσει.

Έχετε ακόμα αμφιβολίες ; Είπαμε .....«Μεγάλη αναταραχή , θαυμάσια κατάσταση».


Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

Η πραγματική εξυγίανση


Η μερική και προσωρινή κρατικοποίηση των τραπεζών δεν είναι «αντικαπιταλιστική ιδεοληψία»…έγραφε τις προάλλες στον ΕΤ ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, βαθύς γνώστης της επιστήμης της οικονομίας και ένα από τα παιδιά του Πολυτεχνείου που ένοιωσε στο πετσί του τι εστί ...«μπουντρούμι της ΕΣΑ».

Δεν είναι «αντικαπιταλιστική ιδεοληψία» ..... Είναι απαραίτητο και αναπόφευκτο μέτρο χρηματοοικονομικής εξυγίανσης.
Η «υγεία» των τραπεζών αντανακλάται στο Δείκτη Κεφαλαιακής τους Επάρκειας (ΔΚΕ), δηλαδή το πηλίκο στον αριθμητή του οποίου βρίσκονται (χονδρικά) τα Ιδια Κεφάλαια και στον παρονομαστή τα στοιχεία του Ενεργητικού, «σταθμισμένα» με το ρίσκο του.

Όσο μεγαλύτερος είναι ο ΔΚΕ τόσο υγιέστερη είναι μια τράπεζα… Η πρόσφατη κρίση επέφερε τη χρεοκοπία πολλών κλάδων της οικονομίας, γεγονός που μεγιστοποίησε το ρίσκο των τραπεζών, δηλαδή αύξησε τον παρονομαστή του ΔΚΕ.

Τα ποικίλα «προγράμματα σωτηρίας» των τραπεζών τους προσέφεραν ρευστότητα (με τη μορφή προνομιούχων μετοχών, κυρίως), με αποτέλεσμα να αυξήσουν τον αριθμητή του Δείκτη Κεφαλαιακής τους Επάρκειας…

Όμως, η ρευστότητα αυτή δεν επιστρέφει στην πραγματική οικονομία, γιατί ελάχιστοι δανείζονται σε συνθήκες ύφεσης. Κι έτσι η κρίση βαθαίνει.
Κι όσο βαθαίνει η κρίση, πολλαπλασιάζονται οι επισφάλειες των τραπεζών. Δηλαδή, αυξάνεται το ρίσκο τους και μεγαλώνει (ξανά) ο παρονομαστής του Δείκτη Κεφαλαιακής Επάρκειας…

Ο μόνος τρόπος να σπάσει αυτός ο «φαύλος κύκλος» είναι να χτυπηθεί το πρόβλημα στη ρίζα του: Αντί να ενισχύουμε (συνεχώς) τον αριθμητή, να μειώσουμε απευθείας τον παρονομαστή του κλάσματος, δηλαδή να μειώσουμε το ρίσκο του Ενεργητικού τους.

Μ’ άλλα λόγια, να μειωθούν τα επιτόκια στα ήδη υφιστάμενα δάνειά τους. Γιατί όσο μικραίνουν οι τοκοχρεολυτικές δόσεις των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων τόσο ευκολότερα τα ξεπληρώνουν, τόσο μικραίνουν οι επισφάλειες των τραπεζών, τόσο μικραίνει ο παρονομαστής του ΔΚΕ, τόσο βελτιώνεται η χρηματοοικονομική υγεία τους.

Κι όσο διευκολύνονται οι δανειολήπτες να πληρώσουν τα δάνειά τους τόσο αποταμιεύουν περισσότερο ή καταναλώνουν περισσότερο.
Σε κάθε περίπτωση, μαζί με την εξυγίανση των τραπεζών, προκύπτουν σταδιακή εξομάλυνση της αγοράς και αναζωογόνηση της οικονομίας.

Όμως, η «δεσπόζουσα θέση» των τραπεζών τις καθιστά «ανελαστικές προς τα κάτω»: το τραπεζικό καρτέλ δεν μπορεί να αποφασίσει μόνο του μείωση των τοκοχρεολυτικών δόσεων (δηλαδή προσωρινή μείωση των κερδών του).

Οπότε πρέπει το κράτος να ελέγξει προσωρινά (με μερική κρατικοποίηση) τις ισχυρότερες, ώστε να υποχρεωθούν όλες να ρίξουν το κόστος εξυπηρέτησης των δανείων τους.

Πρόκειται για λύση απλή, και ριζοσπαστική ταυτόχρονα. Που σταματά και αντιστρέφει τη δυναμική της κρίσης, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα και τα «γενεσιουργά» αίτιά της και τα «δευτερογενή» αίτια που την ανατροφοδοτούν…

Αυτά, περίπου, υποστηρίζουν σήμερα επιφανείς οικονομολόγοι διεθνώς - ανάμεσά τους και βραβευμένοι με βραβεία Νόμπελ, όπως ο Πολ Κρούγκμαν.
Ακούει κανείς;

Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009

Η μετα- Κουφοντίνα τρομοκρατία.


Στην μετά Κουφοντίνα εποχή η τρομοκρατία δεν έχει περάσει μόνο στην εξτρεμιστική δράση της στο πεζοδρόμιο, όπου εύκολα « βρίσκουν έδαφος» οι διάφοροι μηχανισμοί των ξένων μυστικών υπηρεσιών.
Έχει περάσει μέσω των ΜΜΕ και έχει εισβάλει στα σπίτια μας , στις δουλειές μας , στο ....μυαλό μας.

Αυτή η τρομοκρατία που επιτίθεται συνεχώς ,καθημερινά και σε 24ωρη βάση , αποτελεί τον Νο1 κίνδυνο για την κοινωνία. Η άλλη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αντιμετωπίζεται.

Η τρομοκρατία όμως των ΜΜΕ , που με βόμβες αποχαύνωσης, εκρηκτικούς μηχανισμούς παραπληροφόρησης και γκαζάκια εναντίων κάθε υγιούς εγκεφαλικού κυττάρου, είναι η πλέον επικίνδυνη.
Αυτή , που τα δελτία ειδήσεων από μέσο πληροφόρησης των πολιτών, τα έχει μετατρέψει σε μέσο παραπληροφόρησης τους.

Έχετε αναρωτηθεί
γιατί τα ΜΜΕ της πατρίδας μας δεν έχουν προβάλει ΠΟΤΕ (οι απειροελάχιστες εξαιρέσεις επιβεβαιώνουν τον κανόνα) τα εκατομμύρια αστέγων στις ΗΠΑ , που μένουν σε σκηνές και σε τροχόσπιτα ή στα ... παγκάκια; Έχετε αναρωτηθεί ποιος είναι ο λόγος και η σκοπιμότητα της πράξεως;


Έχετε αναρωτηθεί πως είναι δυνατόν εν μέσω αυτής της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που εξελίσσεται όχι απλά σε τσουνάμι όπως την ονομάζουμε τελευταία , αλλά σε πραγματική λαίλαπα που θα επιφέρει αλλαγές στον τρόπο ζωής των ανθρώπων, που ούτε ο πιο ευφάνταστος σεναριογράφος του Χόλιγουντ έχει καταγράψει στο γυαλί,τα ΜΜΕ στον τόπο μας να ασχολούνται με τη λέξη ... «κουρασμένος» του κ. Καραμανλή, σε αμφιλεγόμενη απόδοση της από δημοσιογράφο;

Έχετε αναρωτηθεί
γιατί ΚΑΝΕΙΣ από τα ΜΜΕ δεν ασχολήθηκαν με σημεία της συνέντευξης του Αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ.Γ. Παπανδρέου, που δημοσιεύτηκε ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΗΜΕΡΑ σε άλλη εφημερίδα, όπου μεταξύ άλλων ανέφερε ότι για την εξεύρεση οικονομικών πόρων ΘΑ προβεί (...όταν έλθει εν τη βασιλεία του!) στη φορολόγηση της Εκκλησίας και στη φορολόγηση των offshores ;


Μα την άρση της φορολόγησης των... κερδών (!) της Εκκλησίας από 35% που ήταν και που αυτή την στιγμή δεν υπάρχει , ο ΙΔΙΟΣ
δεν υπέγραψε ως υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων ,αλλά και αργότερα ως μέλος του υπουργικού συμβουλίου του κ. Σημίτη ;

Δεν γνωρίζει, ως Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ότι η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας γίνεται μέσω του ΕΤΑΚ ; (άσχετα εάν καμιά 20 δεσποτάδες δεν έχουν υποβάλει την αντίστοιχη δήλωση. Ούτε οι πρώτοι είναι σε αυτό το ταλαίπωρο κράτος , ούτε οι τελευταίοι. Άλλωστε για αυτό υπάρχει ο νόμος με τις αντίστοιχες προσαυξήσεις που προβλέπει για αυτές τις περιπτώσεις).

Έχετε αναρωτηθεί
γιατί στα λεγόμενα του κ. Γ. Παπανδρέου περί φορολόγησης των offshores δεν βρέθηκε ούτε ένας δημοσιογράφος να του απαντήσει ότι:
«Αυτό, αγαπητέ κύριε, δεν εξαρτάται από την θέλησή σας , αλλά από την θέληση των G20 καθώς επίσης και από ομόφωνη απόφαση (άρα και ...θέληση )των 192 κρατών του ΟΗΕ. Πως ισχυρίζεστε θέσπιση μέτρων, όταν αυτό δεν είναι δυνατόν να το πραγματοποιήσετε; Πως ισχυρίζεστε ότι προτείνετε ....ρεαλιστικές, ...μελετημένες και ...στοχευμένες πολιτικές»;

Έχετε αναρωτηθεί
πότε άλλοτε, μέσα σε ενάμιση χρόνο από την εκδήλωση της θέλησης του Ελληνικού λαού μέσω των εκλογών,υπήρξαν εκατοντάδες ...
«δημοσκοπήσεις» , και μάλιστα από ΜΜΕ τα οποία είναι στα πρόθυρα της χρεωκοπίας;

Ας καταλάβουμε όλοι ότι η Ελλάδα διατελεί σε κατάσταση εκτάκτου κινδύνου από εχθρό, ορατά άρτια οργανωμένου, καθοδηγούμενου και εξοπλισμένου.


Για να πω την αλήθεια έχω
«κουραστεί» να περιμένω να ξυπνήσει αυτός ο λαός και να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ πολιτική και κοινωνική ευθύνη, συναίνεση, πολιτικό λόγο με θέσεις ....ρεαλιστικές, μελετημένες και στοχευμένες .

Θα είναι ομολογουμένως τραγικό εάν η ...
«πρόκληση» δεν μας αφυπνίζει απέναντι σε έναν εχθρό , που αποτελεί τον ορισμό της νέας τρομοκρατίας, που αδυσώπητα βυσσοδομεί για την επίτευξη των (εγχώριων και ..γνωστών ξένων) στόχων του.

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Άλλοι στα κελιά και άλλοι στα ...χαλιά


«Ποιον θα πιστέψετε; Έναν από τους χειρότερους κατά συρροή δολοφόνους στην ιστορία ή την αμερικανική κυβέρνηση; Μία τέτοια συμφωνία θα ήταν ανήθικη και δεν υπήρξε».
Τάδε έφη ο Αμερικανός πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ σε συνέντευξή του που μεταδόθηκε από το CNN το καλοκαίρι που μας πέρασε αναφερόμενος στον Ράντοβαν Κάρατζιτς (εδώ).


Τόσο ο κ. Χόλμπρουκ όσο και η Αμερικανική κυβέρνηση έκαναν ότι δεν άκουγαν την διεθνή απάντηση στο ερώτημα τους. Τον .... «κατά συρροή δολοφόνο» απαντούσαν οι λαοί ανά την γη, αποκρούοντας την ... δήλωση του κ.Χόλμπρουκ , που αποσκοπούσε περισσότερο για κατανάλωση εντός των τειχών των ΗΠΑ.

Όμως σταδιακά και εκεί υπάρχουν ...ρήγματα. Καλά πληροφορημένες αμερικανικές πηγές -εκ των οποίων τρεις ανώτατοι αξιωματούχοι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ- επιβεβαιώνουν την εκδοχή του Ράντοβαν Κάρατζιτς ότι ο Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ του είχε προτείνει ασυλία αντί δίωξης, αν εγκατέλειπε την εξουσία στη Σερβοβοσνιακή Δημοκρατία.

Ο Αμερικανός, νυν ειδικός απεσταλμένος της κυβέρνησης Ομπάμα (γεγονός που επιβεβαιώνει την άποψη μου ότι .. ο λύκος την τρίχα αλλάζει όχι τα χούγια του) για Πακιστάν και Αφγανιστάν, εξακολουθεί να διαψεύδει τον κατηγορούμενο για εγκλήματα πολέμου.


Οκτώ χρόνια διήρκεσε η έρευνα ιστορικών, νομομαθών και κοινωνικών επιστημόνων του Πανεπιστημίου Περντιού της Ιντιάνα, που στόχο είχε να καταγράψει μαρτυρίες όλων των πλευρών του γιουγκοσλαβικού πολέμου και να βρει μια σύγκλιση σε αυτές.

Το δήλωσε ο εκ των συγγραφέων της ιστορικής μελέτης, Τσαρλς Ινγκράο, αποκαλύπτοντας ότι τρεις ανώτατοι αξιωματούχοι του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών -ένας έχει αποσυρθεί- και πολλοί ακόμα που γνώριζαν τις δραστηριότητες του κ. Χόλμπρουκ του είπαν ότι ο Αμερικανός είχε διαβεβαιώσει τον Κάρατζιτς, τον Ιούλιο του 1996, ότι δεν θα διωχθεί από τη Χάγη αν εγκαταλείψει την πολιτική.


Δύο από τις πηγές μίλησαν και στους «Νιου Γιορκ Τάιμς». Η μία είπε ότι άνθρωποι που ήταν κοντά στον κ.Χόλμπρουκ τότε του μετέφεραν τα της προσφοράς και η άλλη, αξιωματούχος που είχε εμπλοκή στις ειρηνευτικές επιχειρήσεις, ότι του το είπε ο ίδιος ο κ.Χόλμπρουκ και μάλιστα δύο φορές.

Η μία φορά ήταν την παραμονή των εκλογών στη Βοσνία, το Νοέμβριο του 2000. Ο κ.Χόλμπρουκ ανησυχούσε γιατί ήταν βέβαιος ότι ο Ράντοβαν Κάρατζιτς μυστικά καθοδηγούσε το κόμμα του.
«Ο Χόλμπρουκ ήταν έξαλλος», θυμάται ο Αμερικανός και μεταφέρει τα λόγια του: «Το κάθαρμα ο Κάρατζιτς... Συμφώνησα μαζί του ότι αν εγκατέλειπε την πολιτική, δεν θα τον διώκαμε. Εσπασε τη συμφωνία και τώρα θα τον πιάσουμε».

Κάθε φορά που εμφανίζεται στη Χάγη ο Ράντοβαν Κάρατζιτς επικαλείται αυτή τη συμφωνία και έχει κινήσει γη και ουρανό, για να αποδείξει ότι έγινε.
Οι αποκαλύψεις δίνουν νέα διάσταση στους ισχυρισμούς του, τους οποίους πάντως ο Χόλμπρουκ εξακολουθεί να διαψεύδει.
«Ουδείς στην αμερικανική κυβέρνηση, ουδέποτε, υποσχέθηκε οτιδήποτε ή συνήψε οποιαδήποτε συμφωνία με τον Κάρατζιτς» ανέφερε σε γραπτή ανακοίνωσή του ο κ.Χόλμπρουκ.

Εξέφρασε τη χαρά του που ο Σερβοβόσνιος «τελικά προσήχθη σε δίκη, παρόλο που χρησιμοποιεί το δημόσιο βήμα για να διασπείρει μυθεύματα».


Σύμφωνα με τους Τάιμς της Νέας Υόρκης, ο κ.Χόλμπρουκ αρνήθηκε να ...δεχτεί ερωτήσεις ή να μιλήσει επί της ουσίας των νέων ευρημάτων.

«enet»«nytimes»

Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2009

Μπίλντερμπεργκ εν Αθήναις


Στις 14-16 Μαΐου οι πόρτες του Αστέρα Βουλιαγμένης θα είναι κλειστές για τους πάντες, εκτός των μελών της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και των προσκεκλημένων της. Βλέπετε το «πάρτι» είναι ...«πριβέ».

Το «ριμέικ» της συνάντησης της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ στην Αθήνα ελάχιστα θυμίζει εκείνη του 1993. Οι συνθήκες και τα πρόσωπα έχουν αλλάξει. Όχι όμως και η «συνταγή».

Ορισμένες από τις πιο ισχυρές προσωπικότητες του πλανήτη θα «καταλάβουν» για τρεις ημέρες το συνεδριακό κέντρο του Αστέρα και -σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή- θα ανταλλάξουν απόψεις για τις διεθνείς εξελίξεις με φόντο τα νερά του Σαρωνικού.

Η ατζέντα είναι -και θα παραμείνει- κρυφή. Ο «νόμος της σιωπής» είναι άλλωστε ο πρώτος όρος που αποδέχονται όσοι μυούνται στον κόσμο των Μπιλντερμπέργκερς. Η επικαιρότητα πάντως δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας. Κύριο θέμα συζήτησης θα είναι η αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο οι Μπιλντερμπέργκερς συνεδριάζουν επί τρεις ημέρες, οκτώ το πρωί με οκτώ το βράδυ, με ένα buffet – lunch break.
Σε κάθε θέμα, οι βασικοί ομιλητές έχουν μόλις πέντε λεπτά για να αναπτύξουν την άποψή τους και οι παρεμβάσεις των υπολοίπων δεν ξεπερνούν τα δύο λεπτά.

Οι συμμετέχοντες τρώνε σε ροτόντες των δέκα ατόμων, χωρίς καθορισμένη σύνθεση, ώστε να γνωρίζονται όσο το δυνατόν περισσότεροι μεταξύ τους.
Μόνο το 2007, στην Κωνσταντινούπολη, η τουρκική κυβέρνηση έσπασε την παράδοση της «λιτότητας» και παρέθεσε πολυτελή δεξίωση για τα μέλη της Λέσχης.

Οι πόρτες του ξενοδοχείου παραμένουν κλειστές για τους -μη προσκεκλημένους- δημοσιογράφους, πρακτικά από τις συνεδριάσεις δεν υπάρχουν και κανείς δεν επιτρέπεται να αποκαλύψει το περιεχόμενο των συζητήσεων του τριημέρου.

Η πρώτη συνεδρίαση της «Λέσχης των Ισχυρών» πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 1954 στο ξενοδοχείο Μπίλντερμπεργκ -από το οποίο πήρε και το όνομά της- στην ολλανδική πόλη Οστερμπικ.
Πρόσωπο – κλειδί για τη δημιουργία της Λέσχης θεωρείται ο Τζόζεφ Ρέτινγκερ. «Οπαδός» της ιδέας της οικονομικής και στρατιωτικής ένωσης της Ευρώπης και άνθρωπος με ισχυρές διασυνδέσεις, ο Ρέτινγκερ προώθησε το σχηματισμό μιας μυστικής συνδιάσκεψης, όπου οι συζητήσεις θα γίνονταν κεκλεισμένων των θυρών.

Ο πρίγκιπας Μπέρχαρντ της Ολλανδίας ήταν από τους πρώτους που ανταποκρίθηκαν. Και για 22 χρόνια, ως το 1976 που ενεπλάκη σε σκάνδαλο δωροδοκίας για προμήθεια στρατιωτικού υλικού (σκάνδαλο Lockheed), διετέλεσε πρόεδρος της Λέσχης.
Στην ιδρυτική ομάδα συμμετείχαν επίσης ο τότε επικεφαλής της CIA Γουόλτερ Σμιθ και σύμφωνα με όσα αναφέρει σε βιβλίο του ο καθηγητής Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Γιορκ του Τορόντο, Στέφεν Γκιλ, η πρώτη διάσκεψη της Λέσχης χρηματοδοτήθηκε από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.

Από Ελληνικής πλευράς στις συνεδριάσεις της Λέσχης έχουν πάρει μέρος κατά καιρούς διάφορα πρόσωπα του πολιτικού και επιχειρηματικού χώρου.
Την πρωτοκαθεδρία κατέχει από τον πολιτικό χώρο ο Πρόεδρος του ΠαΣοΚ κ. Γ. Παπανδρέου και η βουλευτής του ΠαΣοΚ κα. Α. Διαμαντοπούλου.

Αμφότεροι «μετρούν» ήδη τέσσερις παρουσίες. Ο κ. Γ. Παπανδρέου το 1995 στη Ζυρίχη ως υπουργός Παιδείας, το 1998 στη Σκοτία ως αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, το 2000 στις Βρυξέλλες ως επικεφαλής του ίδιου υπουργείου και το 2005 στο Μόναχο με τη σημερινή ιδιότητά του.

Η κυρία Διαμαντοπούλου κλήθηκε για πρώτη φορά το 2004 και έκτοτε δίνει συνεχώς το «παρών» στις συναντήσεις των Μπιλντερμπέργκερς, με ένα «διάλειμμα» το 2006.

Από την πλευρά του επιχειρηματικού χώρου ο πρόεδρος της 3ΕCoca Cola κ. Γ. Δαυίδ, που θεωρείται «εκπρόσωπος» της Λέσχης στην Ελλάδα και μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής της.

Για την Λέσχη Μπίλντερμπεργκ έχουν γραφεί στον διεθνή τύπου πληθώρα δημοσιευμάτων.Θα σταθώ σε δύο από τα πιο μετριοπαθή. Σ` αυτό του BBC :«Αν οι συμμετέχοντες πραγματικά συζητούν για τον καλό της ανθρωπότητας, γιατί δεν το δημοσιοποιούν;» ,
και σ` αυτό των Financial Times:«Αν δεν αποτελεί κάποιου είδους συνωμοσία, η λέσχη Μπίλντερμπεργκ κάνει ότι μπορεί για να δώσει αυτή την εντύπωση»
.

ΥΓ. Προς αποκατάσταση και μετά υπόδειξη φίλου του blog , από ελληνικής πλευράς συμπληρώνεται και ο κ. Αλογοσκούφης με τέσσερα έτη συνεχούς παρουσίας(2005-2008)

«etipos» «BBC» «Financial Times»

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Στη μέγκενη ο Σκαραμαγκάς.


Ένα χθεσινό δημοσίευμα των «Financial Τimes» που αναφέρεται στην Γερμανική εταιρεία ΤhyssenΚrupp έχει προκαλέσει εύλογους προβληματισμούς στο εσωτερικό της χώρας μας.
Σύμφωνα με αυτό η εταιρεία εγκαταλείπει θυγατρικές, προχωρεί σε συγχωνεύσεις και μειώνει προσωπικό.
Εύλογοι λοιπόν οι προβληματισμοί μας αφού η ΤhyssenΚrupp στην χώρα μας κατέχει τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά.

Πίσω όμως από την επίκληση της κρίσης κρύβεται ο ... «Παπανικολής» . Το υποβρύχιο που ..«γέρνει» .

Ας δούμε πως έχει η υπόθεση.Τον Φεβρουάριο του 2000 επί Ακη Τσοχατζόπουλου στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπογράφεται μια σύμβαση ύψους 1,9 δισ. ευρώ με τη γερμανική εταιρεία HDW για την αγορά τεσσάρων υπερσύγχρονων υποβρυχίων τύπου 214.
Όπως .....συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, κατεβλήθη ....προκαταβολικά (!) άνω του 70%, περίπου 1,4 δις ευρώ. Μεσάζων σε εκείνη την περίπτωση ήταν ο μετέπειτα διευθύνων σύμβουλος στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά κ. Γιώργος Πατεράκης.

Αναλαμβάνοντας την κυβέρνηση του τόπου η ΝΔ το 2004, ανέλαβε και ... τα υπογεγραμμένα γραμμάτια. Όμως το 2005 οι Έλληνες αξιωματικοί που είχαν ταξιδέψει ως το Κίελο της Γερμανίας για να επιθεωρήσουν και εν τέλει να παραλάβουν το πρώτο υποβρύχιο με την ιστορική ονομασία «Παπανικολής», παρατηρούν ότι –ως μη όφειλε– το σκάφος παρουσίαζε κλίση άνω των 45 μοιρών όταν έπλεε στην επιφάνεια.

Φυσικά αρνήθηκαν να το παραλάβουν.
Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε έκτοτε, τόσο η HDW όσο και τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά στα οποία κατασκευάζονταν τα υπόλοιπα τρία υποβρύχια εξαγοράστηκαν από τη γερμανική εταιρεία Thyssen.

Σήμερα, τα υποβρύχια υφίστανται διαρκείς διορθώσεις προκειμένου να ανταποκριθούν στις προδιαγραφές, παραμένει όμως άγνωστο πότε θα γίνει η παραλαβή τους από το Ελληνικό Δημόσιο αφού η στάση του Π.Ν ...σκλήρυνε με την υποστήριξη της κυβέρνησης που δεν είναι διατεθειμένη να .... πληρώσει «τον κούκο για αηδόνι».


Μπροστά σε αυτή την σθεναρή στάση οι Γερμανοί κατέφυγαν σε μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια δυσφήμησης, απαξίωσης και σπίλωσης της ελληνικής κυβέρνησης και της χώρας μας.

Συγκεκριμένα ξεκίνησαν έναν πόλεμο δημοσιευμάτων στον διεθνή τύπο με αποκορύφωμα δημοσίευμα της πολωνικής εφημερίδας «Gazeta Wyborcza» όπου ανέφερε ότι : «Υποβρύχιο για την Πολωνία; Το υποβρύχιο U 214, που δεν θέλουν να αγοράσουν οι Έλληνες, η γερμανική εταιρεία το προτείνει στην Πολωνία» .
Παράλληλα προβάλλονταν δηλώσεις του Robert Rochowicz, εκπροσώπου του πολωνικού υπουργείου Άμυνας, ο οποίος επιβεβαίωνε ότι κατατέθηκε στο υπουργείο πρόταση αγοράς του υποβρυχίου και ότι η γερμανική πλευρά ισχυρίζεται ότι «το πλοίο είναι άρτια κατασκευασμένο και ότι οι Έλληνες δεν θέλουν να το παραλάβουν διότι .....δεν διαθέτουν χρήματα.... Πτώχευσαν »
.

Βλέπετε οι Γερμανοί που είχαν μάθει να πληρώνονται υπερτιμημένα και ...προκαταβολικά είχαν και άλλα παράπονα, καθώς η αμαρτωλή σχέση ΠΑΣΟΚ,Γερμανικής εταιρείας και Ναυπηγείων Σκαραμαγκά είχε και άλλες αμαρτωλές παραμέτρους.

Εκτός από τα υποβρύχια που γέρνουν (όπως έχουν πλέον περάσει στην ιστορία), το 2002 είχε υπογραφεί ακόμη μια υπερτιμημένη σύμβαση για τρία ήδη υπάρχοντα υποβρύχια.
Τότε, επί υπουργίας κ. Γιάννου Παπαντωνίου συμφωνήθηκε με τους Γερμανούς να γίνει αναβάθμιση τριών υποβρυχίων τύπου 209 του Πολεμικού Ναυτικού, έναντι 900 εκατ. ευρώ.

Και σε αυτή την περίπτωση το Ελληνικό Δημόσιο είχε ...προπληρώσει (!) το μεγαλύτερο ποσοστό της σύμβασης, εκτός από 110 εκατ. ευρώ τα οποία εξακολουθεί να χρωστά.

Το σκάνδαλο ήταν ότι με αυτά τα χρήματα αγοράζαμε δύο νέα υποβρύχια του ίδιου τύπου αντί να αναβαθμίσουμε τρία παλαιά υποβρύχια πολλών ετών.
Το 2002 φυσικά ....ουδείς είχε παρατηρήσει το γεγονός.
Έπειτα από διαπραγματεύσεις οι οποίες ξεκίνησαν στις αρχές του 2008, τελικά οι Γερμανοί δέχθηκαν να μη γίνει ο εκσυγχρονισμός δύο εκ των τριών υποβρυχίων (το ένα βρισκόταν ήδη υπό μετασκευή στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά).

Αντιθέτως συμφώνησαν να κατασκευάσουν δύο νέα υποβρύχια τύπου 209 και να τα παραχωρήσουν στο Πολεμικό Ναυτικό, με μοναδικό όρο την εξόφληση του χρέους των 110 εκατομμυρίων ευρώ.

Καλό θα είναι λοιπόν να τα θυμόμαστε γιατί ορισμένων το θράσος προβλέπω να ξεπερνά κάθε όριο και να σηκώνουν θέμα .... Σκαραμαγκά.

«kathimerini»«tovima»«Gazeta Wyborcza»

Σάββατο, 21 Μαρτίου 2009

Με colpo grosso στο casus belli


Η πρώτη συμφωνία για οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με γειτονική χώρα οριστικοποιήθηκε προχθές μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με την Αλβανία.
Το κείμενο μονογραφήθηκε και
αν όλα εξελιχθούν βάσει του υπάρχοντος σχεδιασμού, τότε η Ελλάδα, η Αλβανία και η Ιταλία θα συνυπογράψουν νέα (τριμερή) συμφωνία για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στην περιοχή.

Η μονογραφή συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη λόγω των επιπτώσεων που θα έχει για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες η Αλβανία αποδέχθηκε τις προβλέψεις του Διεθνούς Δικαίου για επήρεια των νησιών στη χάραξη θαλάσσιων ζωνών και έτσι η γραμμή οριοθέτησης διέρχεται βορείως των νησιών Ερεικούσσα και Οθωνιοί και καταλήγει στο λεγόμενο Τριεθνές σημείο (με Ιταλία).

Η συμφωνία εμπεριέχει συγκεκριμένες προβλέψεις, ευνοϊκές για τις ελληνικές θέσεις. Κατ΄ αρχάς λαμβάνεται υπόψη η μέση γραμμή για τον καθορισμό της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), αρχή που παγίως υποστηρίζει η Αθήνα έναντι της Άγκυρας.


Παράλληλα στη συμφωνία Αθήνας- Τιράνων γίνεται ρητή αναφορά στο δικαίωμα επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων (η ελληνική αιγιαλίτιδα ζώνη στην περιοχή είναι έξι ναυτικά μίλια, όπως και στο Αιγαίο).

Πρόκειται για ένα δικαίωμα της ελληνικής πλευράς που, αν και στηρίζεται στο Δίκαιο της Θάλασσας, δεν αναγνωρίζεται από την Τουρκία η οποία διατηρεί για τον λόγο αυτόν εν ισχύι το casus belli.

Η μονογραφή αυτή αποδεικνύει ότι στις διμερείς σχέσεις Ελλάδος – Αλβανίας τα τελευταία έτη έχουν γίνει θετικά βήματα προς την κατεύθυνση της οικοδομήσεως κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης.

Ας μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι ο μεγαλύτερος ξένος επενδυτής στην Αλβανία και ο δεύτερος σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της. Οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία διήρκεσαν περίπου έναν χρόνο και έγιναν υπό συνθήκες μυστικότητας.

Έγκυροι διπλωματικοί κύκλοι, που επικαλείται Το Βήμα, αναφέρουν πως η Αθήνα ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια μια συστηματική προσπάθεια να κλείσει τα μέτωπα οριοθέτησης των θαλάσσιων ζωνών της με όμορα κράτη, προκειμένου στη συνέχεια να επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση του προβλήματος με την Τουρκία.

Στο πλαίσιο αυτό είχαν ξεκινήσει συνομιλίες και με την Αίγυπτο , όπως είχα αναφέρει σε παλαιότερο άρθρο μου ,για την οριοθέτηση της ΑΟΖ. Από ένα σημείο και μετά, όμως, αυτές πάγωσαν έπειτα από παρέμβαση της Τουρκίας η οποία ήθελε να έχει λόγο στον καθορισμό της ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο και είχε προηγουμένως ενοχληθεί σφόδρα από την υπογραφή ανάλογης συμφωνίας μεταξύ Αιγύπτου και Κύπρου.

Για το άλλο θέμα αυτό της Λιβύης ,σύμφωνα πάντα με πληροφορίες ,τα πράγματα βαίνουν προς την σωστή κατεύθυνση καθώς στις επαφές έχει σημαντική συμβολή ένας εκ των τριών της..... τριανδρίας.

Η ΑΟΖ λοιπόν που επί σειρά ετών ,για λόγους που δεν μας έχει εξηγήσει ποτέ κανείς από τους τότε κυβερνώντες, αποτελούσε αιτία ....«τιμωρίας» για όποιον έκανε το λάθος και ανέφερε αυτή την λέξη, φαίνεται ότι αποτελεί τον ... «άσσο» στα χέρια του κ. Καραμανλή .
Εκμεταλλεύεται άριστα το λάθος της Τουρκίας που ενώ δεν έχει υπογράψει και δεν έχει επικυρώσει το Δίκαιο για την Σύμβαση της Θάλασσας (από το 1982), έχει φτιάξει μια ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα με την Ρουμανία, την Βουλγαρία και την τότε Σοβιετική Ένωση, χωρίς να έχει υπογράψει και να επικυρώσει αυτή την Σύμβαση .Έτσι δημιούργησε ένα προηγούμενο δεχόμενη αυτή την έννοια της ΑΟΖ.

Τα αποτελέσματα του colpo grosso ήδη είναι ορατά.Κινήσεις με μυστικότητα, χωρίς πολιτικές κορόνες και προσωπικούς κομπασμούς, κινήσεις με σκοπό την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, είναι μονόδρομος για όποιον σέβεται ότι ο όρος πολιτικός και ο όρος πατριώτης είναι βαθιά συνδεδεμένες έννοιες που δεν μπορούν να μπαίνουν στο τραπέζι της.... μικροπολιτικής και του λαϊκισμού.

«imerisia»«Express»«tovima»

Παρασκευή, 20 Μαρτίου 2009

Συνδικαλισμός και στο Στρατό ;


Θα το δούμε και αυτό. Συναγερμός για παραβίαση του εναέριου χώρου και οι πιλότοι να ....απεργούν.
Ασκήσεις στο Αιγαίο που τα πλοία δεν θα μετέχουν γιατί οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί ηλεκτρονικού πολέμου θα ... απεργούν.


Όλα τα πράγματα έχουν μια αρχή. Από κάπου γεννιούνται και με την πάροδο του χρόνου ... ενηλικιώνονται.
Έτσι και ο συνδικαλισμός στον Στρατό. Πριν τέσσερα χρόνια είχε γίνει η πρώτη προσπάθεια μιας ομάδας μόνιμων αξιωματικών για την ίδρυση συνδικαλιστικού σωματείου στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Συγκεκριμένα το 2005 το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την 5265/2005 απόφασή του είχε κάνει δεκτή την αίτηση ίδρυσης της Ένωσης Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Όμως, τον Ιανουάριο του 2006 ο τότε εισαγγελέας Ιωάννης Διώτης υπέβαλε έφεση στο Εφετείο Αθηνών και πέτυχε αναστολή της απόφασης, υποστηρίζοντας ότι έγινε κακή ερμηνεία του Συντάγματος, που επιτρέπει το συνδικαλισμό στα σώματα ασφαλείας.


Παρόλο που και η παράγραφος 2 του άρθρου 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου περιορίζει το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι όταν πρόκειται για την εθνική και τη δημόσια ασφάλεια, οι πρωτεργάτες του εγχειρήματος δεν ... πτοήθηκαν.

Έτσι πέτυχαν με την υπ' αριθμόν 1575/2008 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, να ... επανέλθουν.

Με την ονομασία «Σύνδεσμος Συνεργασίας Μελών Ενόπλων Δυνάμεων» πέτυχαν να θεωρηθεί νομότυπη η δημιουργία τους και να εγκριθεί το καταστατικό τους.
Το μυστικό είναι ότι πουθενά στο καταστατικό λειτουργίας του σωματείου δεν αναφέρεται η λέξη «συνδικαλισμός» ή κάποια έννοια που να μπορεί να ερμηνευτεί ως απόπειρα παρέμβασης στις συνθήκες εργασίας!

Αυτά ως προς το ...καταστατικό.Στην πράξη όμως ; Διάβασα μια δήλωση του εκ των ιδρυτών του ΣΥΣΜΕΔ, συνταγματάρχης κ. Σπύρου Σταματόπουλου.«Ο Σύνδεσμος δεν αποτελεί συνδικαλιστικό φορέα και δεν έχει πολιτικά κίνητρα. Ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα των στελεχών, τον τρόπο προώθησης των προβλημάτων τους και την επίλυσή τους. Μέλη του είναι όλοι οι αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και απόστρατοι, ανεξαρτήτως κομματικών “πιστεύω”, σώματος και βαθμού…».

Όμως....τα ίδια αναφέρει και το καταστατικό της ΓΣΕΕ! Δεν αναφέρει ότι έχουν πολιτικά κίνητρα αλλά ότι ενδιαφέρονται για τα δικαιώματα των εργατών και την βελτίωση των συνθηκών εργασία τους. Που διαφέρουν; Ποιος κοροϊδεύει ποιόν;
Η κα. Βάσω Παπανδρέου , μια πολιτικός με πείρα, πριν φωτογραφηθεί περιχαρής με τα μέλη του ... «σωματείου», μήπως θα έπρεπε να αναλογισθεί τι ... γεννιέται και σε τι θα μετεξελιχθεί ;


Σημεία των καιρών . Κάποτε ,ενώ τα είχα προβλέψει, πίστευα ότι δεν θα προλάβω να τα ζήσω εγώ, αλλά σίγουρα τα παιδιά μου. Έκανα λάθος ! Οι καιροί τρέχουν με ... μεγαλύτερη ταχύτητα απ` ότι πίστευα !

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Επιχείρηση-«σκούπα» κατά παράνομων αλλοδαπών


Τον τελευταίο χρόνο καταβάλλονταν προσπάθειες επικοινωνιακής απάτης από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δυο ήταν τα μηνύματα που εκπορεύονταν με στόχο την ελληνική κοινωνία.

Το πρώτο παρουσιαζόταν ευθέως από τον κ. Αλαβάνο που εμφάνιζε το κόμμα του ως εν δυνάμει εκπορθητή του δικομματισμού.

Τα αποτελέσματα προς στιγμήν ήταν θετικά, συσσωρεύοντας στην ...«δημοκοπική του δεξαμενή» δυσαρεστημένους από όλους τους χώρους. Από άλλους λιγότερους, από άλλους περισσότερους.

Όμως το ... «δημοσκοπικό του άλμα» ήταν άλμα στο κενό και σ` αυτό την βασική ευθύνη έχουν οι άνθρωποι της Κουμουνδούρου , λόγω των ακραίων θέσεων που υιοθέτησαν σε μια σειρά ζητημάτων.

Αυτές οι ακραίες θέσεις «έκαψαν» και το χαρτί της δεύτερης επικοινωνιακής απάτης που επιχείρησαν. Σύμφωνα με αυτή (διοχετεύοντας έμμεσα στα ΜΜΕ)εμφάνιζαν τον ΣΥΡΙΖΑ να έχει ως δήθεν «μοντέλο» του το ΑΚΕΛ υπό την ηγεσία του κ. Χριστόφια.

Τα δύο μηνύματα συνδέονταν μεταξύ τους και επιδίωκαν να πείσουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει ισχυρή δυναμική «τύπου ΑΚΕΛ».
Φυσικά δεν υπάρχει καμία απολύτως συγγένεια μεταξύ ΑΚΕΛ και ΣΥΡΙΖΑ. Τα δύο αυτά αριστερά κόμματα ακολουθούν διαφορετικές και καθόλου παρεμφερείς στρατηγικές σε πολλούς τομείς.

Το παρακάτω παράδειγμα που παραθέτω αποδεικνύει του λόγου το αληθές και ας το μελετήσουν πολύ καλά τόσο στην Κουμουνδούρου , όσο και στον Περισσό.

Μια δυσάρεστη έκπληξη ανέμενε χθες το πρωί τους μαζεμένους αλλοδαπούς που κατοικούν σε υποστατικά εντός των τειχών της Λευκωσίας. Κυριολεκτικά, η εν λόγω περιοχή έμοιαζε για περίπου τρεις ώρες χθες με αστυνομικοκρατούμενη πολιτεία, με δεδομένο ότι οι αλλοδαποί που κατοικούν κυρίως στις οδούς Ομήρου, Λήδρας, Ονασαγόρου, στην περιοχή Φανερωμένης και αλλού βρέθηκαν περικυκλωμένοι από αστυνομικές δυνάμεις.

Οι αστυνομικοί είχαν στα χέρια τους εντάλματα έρευνας διάφορων υποστατικών που είχαν μπει στη
«μαύρη λίστα» και στις 3.30 την αυγή άρχισαν τη διαδικασία των ερευνών.

Οι αστυνομικοί βρέθηκαν συνολικά σε 25 υποστατικά, στα οποία προέβησαν σε ενδελεχείς έρευνες με συνέπεια τον έλεγχο 200 αλλοδαπών που διέμεναν στις εν λόγω κατοικίες.
Μετά από τρεις περίπου ώρες ερευνών και αφού οι αστυνομικοί έκαναν στην κυριολεξία φύλλο και φτερό τα υποστατικά, οι αστυνομικοί οδήγησαν με χειροπέδες στα αστυνομικά κρατητήρια όλους τους υπό έλεγχο αλλοδαπούς.

Κατά τη διάρκεια των ερευνών βρέθηκαν στην κατοχή των αλλοδαπών διάφορα αντικείμενα και έγγραφα, τα οποία αξιολογούνται.

Η επιχείρηση-«σκούπα» της Αστυνομίας είχε σκοπό να προκαλέσει γερό πλήγμα στην γκετοποίηση της παλιάς Λευκωσίας και όπως δήλωσαν κυβερνητικοί και αστυνομικοί παράγοντες δεν είναι διατεθειμένοι να επιτρέψουν κάτι τέτοιο. . Κουμουνδούρου κατά πρώτον, Περισσός κατά δεύτερον.... ακούει κανείς;

Παραδειγματίζεται κανείς από την μόνη Αριστερή κυβέρνηση στην Ευρώπη; Αφουγκράζονται και αναλύουν οι υπόλοιποι πολιτικοί σχηματισμοί ότι το δεύτερο κατά σειρά πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας, μετά το οικονομικό, είναι αυτό της λαθρομετανάστευσης και των προβλημάτων που συνακόλουθα επιφέρει;


Όποιος από τους πολιτικούς χώρους δεν το αντιλαμβάνεται, προσκρούοντας σε διάφορες ιδεολογικές ακαμψίες και τυφλώσεις, μικροπολιτικές σκοπιμότητες και επικίνδυνους
«νεοτερισμούς» ή φοβικά σύνδρομα και ατολμίες , έχω την εντύπωση ότι θα βρεθεί προ ...εκλογικών εκπλήξεων.

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2009

«Το κόμμα των ... γυρολόγων»


Η κυρίαρχη παράμετρος στην περίπτωση δημιουργίας ενός νέου κόμματος συνίσταται στην απάντηση τεσσαρων υποπαραμέτρων. «Ποιοι» ,«Τι»,«Γιατί» ,...« Χρηματοδοτική πηγή».
Εχθές το απόγευμα, στο Μουσείο Μπενάκη, ανακοινωθηκε η ιδρυτική διακήρυξη του νέου πολιτικού σχηματισμού, με την ονομασία "Δράση". Ας δούμε αναλυτικά τις τέσσερις υποπαραμέτρους .

«Ποιοι»; Πρωτεργάτες του οι κ.κ. Στέφανος Μάνος, Βασίλης Κοντογιαννόπουλος και Γιάννης Μπουτάρης.
οι δύο πρώτοι συναγωνίζονται στήθος - στήθος για την πρωτιά στο βιβλίο Γκίνες στην κατηγορία ....«Γυρολόγοι της πολιτικής».
Μέχρι στιγμής προηγείται ελάχιστα ο κ. Μάνος καθώς στα 30 και πλέον χρόνια που βρίσκεται στην πολιτική έχει περάσει κατά σειρά από τη Νέα Δημοκρατία, τους «Φιλελεύθερους», το ΠΑΣΟΚ και τώρα ετοιμάζεται να προσθέσει στο βιογραφικό του και την ....«Δράση».

Ο κ. Κοντογιαννόπουλος υστερεί κατά τι , αφού έχει περάσει μόνο από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ωστόσο εξακολουθεί να έχει… φιλοδοξίες μέσω της...«Δράσης». Τέσσερα- τρία υπέρ του κ. Μάνου.


Ο τρίτος της… παρέας, ο επιχειρηματίας Γ. Μπουτάρης, προσπαθεί απεγνωσμένα την τελευταία δεκαετία να εκλεγεί δήμαρχος Θεσσαλονίκης, αλλά τώρα κάνει πιο μεγαλεπήβολα σχέδια.
Και οι τρεις έχουν μηδαμινή απήχηση στην ελληνική κοινωνία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα έχουν αποδοκιμαστεί σκληρά, όπως συνέβη το 1996...

«Τι» ; Σύμφωνα με την διακήρυξη τους ...ευαγγελίζονται αλήθειες, προοπτικές και δημιουργίες. Αναγνωρίζουν ότι ένα καλύτερο μέλλον είναι συνδεδεμένο με μεταρρυθμίσεις.
Σύνθημα τους τα .... τρία «Π». Περιβάλλον, Πολιτισμός, Παιδεία.Όλως τυχαίως η θητεία τους στην πολιτική σκηνή ,(καθώς τους δόθηκαν οι ευκαιρίες στους αντίστοιχους τομείς) έχει χαρακτηριστεί από παταγώδη αποτυχία .Η θητεία τους ξυπνάει «κακές μνήμες» στους Έλληνες.

Κρατούν το δόρυ τους σαν σύγχρονοι «Δον Κιχώτες» κυνηγώντας όχι ανεμόμυλους αλλά τους ίδιους τους εαυτούς τους.
Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει ο οποιοσδήποτε έλλογος πολίτης όταν ακούει ότι βασική αρχή τους είναι να έρθουν σε ρήξη με τα γρανάζια και τις πολιτικές του στείρου εγκλωβισμού στο σύστημα.
Μα γρανάζια και μάλιστα ... λιπαινόμενα δεν υπήρξαν επί σειρά ετών και οι ίδιοι;


«Γιατί»; Σύμφωνα με την γλώσσα του ...άσπρου κολάρου, θα είναι κόμμα-καταλύτης για την πραγματοποίηση του αυτονόητα «σωστού».Για να είναι εφικτό κάτι τέτοιο, το νέο αυτό κόμμα θα πρέπει να διαθέτει έναν κρίσιμο μοχλό.
Αυτός ο μοχλός δεν μπορεί παρά να είναι η συμπλήρωση της κοινοβουλευτικής δύναμης του πρώτου κόμματος, ώστε να έχει την πλειοψηφία στη Βουλή.


Σύμφωνα
όμως με την γλώσσα της ....αλήθειας , το κόμμα αυτό δημιουργείται εξ ολοκλήρου από «νταβατζή» του Μεσαίου χώρου, που μετά την έντονη προσπάθεια του να καθιερώσει στην συνείδηση μας ένα κόμμα που δεν ξέρουμε ακόμα τις θέσεις τους ή και από ποιους αποτελείται και το οποίο παρουσιάζει ότι απολαμβάνει την προτίμηση του 3-5% των Ελλήνων ψηφοφόρων (εδώ), μετά την αναίσχυντη προσπάθεια του να παρουσιάσει γκάλοπ σύμφωνα με το οποίο ο κ. Παπανδρέου είναι ο καταλληλότερος Πρωθυπουργός,πράγμα για το οποίο ως ....σύγχρονος μάντης σας είχα αποκαλύψει ένα μήνα ΠΡΙΝ αυτό πραγματοποιηθεί , ξεντροπιάζοντάς τους (εδώ), επιχειρεί μια «άλωση» δυσαρεστημένων του μεσαίου χώρου , προσβλέποντας στην «ιταλοποίηση» του πολιτικού μας συστήματος.

Προς τούτο δουλεύουν πυρετωδώς και τα ΜΜΕ που διαθέτει. Με απλά λόγια , ο εν λόγω «νταβατζής» του Μεσαίου χώρου, αφού έμεινε δυσαρεστημένος από την κυβέρνηση του κ. Καραμανλή , η οποία δεν υπέκυψε στις πιέσεις του , προσπαθεί να γίνει ο βασικός ρυθμιστής του συστήματος μέσω των μικρών κομμάτων-πατερίτσες στο πρώτο κόμμα, και να κάνει το colpo grosso στους υπολοίπους νταβατζήδες που προετοιμάζουν και ορέγονται το επόμενο πολιτικό σκηνικό.

«Χρηματοδοτική πηγή»; Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Άλλωστε νομίζω ότι έχω
ήδη απαντήσει.

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2009

Ό «όγκος» ενάντια στην βία .


Παρακολουθώντας το οπτικό υλικό που πρόβαλαν τα τηλεοπτικά κανάλια από την «εξόρμηση» των κουκουλοφόρων στο Κολωνάκι, αυτό που μου έκανε τεράστια εντύπωση είναι ότι δεν υπήρξε η παραμικρή αντίδραση από την πλευρά των καταστημαρχών στην καταστροφική μανία των 20-25 κατευθυνόμενων και εξαρτημένων (ξέρω πολύ καλά τι γράφω) νεαρών.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η δράση των κουκουλοφόρων εξελίσσεται και περιορίζεται αυστηρά στο κέντρο των Αθηνών . Από την μια πλευρά υπάρχει το ορμητήριο , η αποθήκη και το ...καθαρτήριο των Πανεπιστημιακών σχολών και του παρεξηγημένου ασύλου.

Από την άλλη η ψυχοσύνθεση του κοινωνικού ιστού είναι δυσανάλογη και πολλές φορές αντιστρόφως ανάλογη με την απόσταση που μπορεί να χωρίζει τις διάφορες κοινωνικές ομάδες.


Τα επεισόδια και η δράση των κουκουλοφόρων π.χ στα δυτικά προάστια (μόλις λίγα χιλιόμετρα από το Κολωνάκι και το ιστορικό κέντρο) δεν θα μπορούσε να έχει την οποιαδήποτε ευκαιρία δράσης. Η αντίδραση των καταστηματαρχών και των συνδημοτών θα ήταν αντιστρόφως ανάλογη με αυτή των αντίστοιχων του Κολωνακίου.


Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά τόσο οι κουκουλοφόροι όσο και ο καθοδηγητικός σκοτεινός πυρήνας τους.
Προς αυτή την πλευρά έχει στραφεί τελευταίως η προπαγανδιστική πλύση εγκεφάλου μέσω τηλεοπτικών μαϊντανών, μεγαλοσχημόνων κεραμιδόγατων της δημοσιογραφίας και .....«προοδευτικών» πολιτικάντηδων.

Ομιλούν και αφορίζουν συνεχώς την οποιαδήποτε αντίδραση των θυμάτων αλλά και των απλών πολιτών ,που άλλοι εξ αυτών παρακινούμενοι από την ευθύνη και το χρέος του ως πολίτες αυτής της χώρας και άλλοι γιατί γνωρίζουν ότι όταν καίγεται το σπίτι του γείτονα η φωτιά θα έρθει και στο δικό σου, αντιπαραθέτουν την μαζικότητα τους έναντι αυτής της εστίας ανωμαλίας.

Δεν πράττουν τίποτα λιγότερο ή τίποτα περισσότερο από την θεμελιώδη αρχή των Φυσικών νόμων. Η δράση εξισορροπείται μόνο με την ισόποση αντίδραση. Όταν δε η δύναμη της αντίδρασης είναι θετικώς δυσανάλογη με αυτή της δράσης, τότε η τελευταία μηδενίζεται.

Δεν χρειάζεται η αντίδραση να διέπεται από τα αντίστοιχα φαινόμενα της βίας. Είναι τόσο θετικώς δυσανάλογη που μοναχά η ενεργή και όχι παθητική παρουσία τους, ο ....«όγκος τους», ακινητοποιούν τους οποιουσδήποτε κουκουλοφόρους.


Αυτός είναι κανόνας των φυσικών αρχών που διέπουν τα πάντα στον πλανήτη μας. Σ` αυτόν τον κανόνα στηρίχθηκε και η κοινωνιολογική εξέλιξη του ανθρώπου.


Στην προπαγανδιστική αυτή προσπάθεια που εξελίσσεται , θύματα πέφτουν και πολλοί από τους πολιτικούς μας . Ομιλούν περί φαινομένων ... αυτοδικίας. Τα ...αφορίζουν. Ψευδώς αναφέρονται και επικαλούνται το κράτος δικαίου.

Γιατί ψευδώς ; Ας δούμε τι αναφέρει το άρθρο 282 περί αυτοδικίας: «Η ικανοποίηση της αξίωσης από το δικαιούχο αυτοδύναμα και χωρίς τη βοήθεια της αρχής (αυτοδικία) επιτρέπεται μόνο όταν η βοήθεια της αρχής δεν μπορεί να φτάσει έγκαιρα και υπάρχει κίνδυνος από την αναβολή να ματαιωθεί ή να δυσκολευτεί σημαντικά η πραγμάτωση της αξίωσης».

Δεν νομίζω να υπάρχει έστω και ένας νοήμων πολίτης που να πιστεύει ότι σε κάθε οικοδομικό τετράγωνο είναι δυνατόν να υπάρχει και μια διμοιρία των ΜΑΤ.

Ας αφήσουν λοιπόν τα αποχαυνωτικά και προπαγανδιστικά περί αυτοδικίας γιατί εάν κοιτάξουν δύο άρθρα παρακάτω του Αστικού Κώδικα , συγκεκριμένα στο 284 (περί Άμυνας) θα διαβάσουν ότι: «Δεν αποτελεί παράνομη πράξη η υπεράσπιση που επιβάλλεται σε κάποιον για να αποτρέψει παρούσα και άδικη επίθεση εναντίον του ίδιου ή τρίτου.»

Όσο για εμάς ας καταλάβουμε αυτό που ανέφερα και ανωτέρω.Είμαστε τόσο θετικώς δυσανάλογη ποσότητα που και ΜΟΝΟ ο ...«όγκος μας», ακινητοποιεί την οποιαδήποτε δράση κουκουλοφόρων.

Δεν χρειάζεται η χρήση ανάλογης βίας. ΜΟΝΟ...ο τεράστιος «όγκος μας».

Δευτέρα, 16 Μαρτίου 2009

Πνευματική ζωή ...«κρότου λάμψης»


Κρίση ; Ποια κρίση ; Η οικονομική που ως λαίλαπα απειλεί τα θεμέλια του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος;
Η κοινωνική
που ριζώνει όλο και πιο βαθιά σε όλους τους τομείς, δημιουργώντας ρωγμές στις κοινωνικές δομές;
Η ηθική κατά την οποία θεσμοί και δεσμοί έχουν χαλαρώσει, καθιερωμένες αξίες, αρχές, πρότυπα, έχουν χάσει την παγιότητά τους και αντιμετωπίζουν μιαν ιδιάζουσα ρευστότητα ;
Η πολιτιστική όπου η έννοια και η εφαρμογή της ...πολυπολιτισμικότητας παράγει έναν αχταρμά μηδενικού πολιτισμού ;
Η πολιτική
κρίση όπου πολλοί δεν μιλάνε για κρίση, αλλά για σήψη ;
Η κρίση της Παιδείας όπου ο πολιτικός κανιβαλισμός έχει μεταφερθεί και στη νεολαία , σε ένα Πανεπιστήμιο όπου δίδονται μεν «γνώσεις» αλλά όχι Παιδεία ; Σε ένα Πανεπιστήμιο όπου δεν προσφέρει φως και δεν ανοίγει πνευματικούς ορίζοντες δράσης;


Τα παραλέω; Ρίξτε μια ματιά στη σύνοδο των πρυτάνεων των ελληνικών πανεπιστημίων. Αυτή διεξήχθη επί τριήμερο σε «χάι-κλας» πέντε αστέρων ξενοδοχείο της περιοχής του ....Καρπενησίου, το οποίο διαθέτει εκτός από απλά δωμάτια και 28 σουίτες.
Συνολικό κόστος μερικές χιλιάδες ευρώ, αφού πέραν των άλλων κάλυψαν και τα έξοδα 10-15 παρατρεχάμενων ....δημοσιογράφων.Οι πρυτάνεις βλέπετε ήθελαν να έχουν θέα στο Βελούχι, προκειμένου να εμπνευστούν και να πάρουν αποφάσεις.

Είχαν δεσμευτεί ότι θα κατέθεταν και τις εισηγήσεις τους στα πλαίσια του διαλόγου για την Παιδεία.
Προς τούτο είχαν ορίσει μια 7μελή επιτροπή.
Όμως ......κατά την σύνοδο «απέσυραν» τις προτάσεις της επιτροπής που οι ίδιοι είχαν συστήσει , αφού διαφώνησαν μεταξύ τους στη διατήρηση της βαθμολογικής βάσης του 10.

Ισχυρίστηκαν ότι οι θέσεις τους σε ορισμένα περιφερειακά Πανεπιστημιακά Ιδρύματα καθίσταται επισφαλής αφού ελλείψει «φοιτητών» (όσο θα μπορούσε να ονομαστεί έτσι κάποιος με εισαγωγικό βαθμό...3 και 4) θα κινδυνεύουν με κλείσιμο.

Απέσυραν λοιπόν ....δημοκρατικά την επιτροπή και τις προτάσεις της και αντ` αυτής ...διόρισαν άλλη η οποία προφανώς θα καταθέσει, (στην ...επόμενη σύνοδο) τις επιθυμητές προς την συντεχνία προτάσεις.


Όμως μεταξύ spa και χιονοδρομικών εξορμήσεων συμφώνησαν ...ομόφωνα και σε κάτι. Έτσι έδωσαν στον υπουργό Παιδείας....«λίστα αλλαγών» που επιθυμούν να γίνουν στον νέο νόμο-πλαίσιο για τα ΑΕΙ.
Αυτές αφορούν την διάταξη για την καθολική συμμετοχή των φοιτητών στις πρυτανικές εκλογές,τις διατάξεις για τον 4ετη προγραμματισμό τους με την Πολιτεία και τις μεταπτυχιακές σπουδές.

Πολλοί πρυτάνεις έθεσαν και το θέμα της διάταξης που απαγορεύει στους εν ενεργεία πρυτάνεις ή αντιπρυτάνεις να εκλεγούν ξανά πριν περάσει μια τετραετία απομάκρυνσης τους από τη διοίκηση των ΑΕΙ.


Τα δικά μας ,δικά μας και τα δικά σας ...πάλι δικά μας.Στο «σανίδι» του θεάτρου της Παιδείας παίζονται «α-ποιοτικά έργα». Παίζεται μόνο ότι βγάζει χρήμα –ανεξάρτητα από την δυσοσμία.Ιδανικά ...«μιας χρήσης». Πνευματική ζωή «κρότου λάμψης».

Κρίση ; Ποια κρίση; Δεν ξέρω για εσάς , αλλά εγώ μια ... «κρίση απόγνωσης» την περνώ.

ΥΓ. Παρεμπιπτόντως τις ίδιες ημέρες διεξήχθησαν οι εκλογές για την ανάδειξη της νέας Διοικούσας Επιτροπής στην ομοσπονδία των Πανεπιστημιακών (ΠΟΣΔΕΠ). Πρώτη δύναμη, με 9 από τις 33 έδρες, αναδείχτηκε η Κίνηση Πανεπιστημιακής Αναβάθμισης που πρόσκειται στο ΠαΣοΚ και στη δεύτερη θέση με 8 έδρες η Συσπείρωση που πρόσκειται στο Συνασπισμό.

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009

Κοντά σου για πάντα.


Επειδή δεν είναι όλα πολιτική, δημόσιος βίος και ιδεολογικές τοποθετήσεις και καθώς η Κυριακή ανέκαθεν ήταν... «γιορτή και σχόλη» (άσχετα αν για μερικούς συμπατριώτες μας αυτό ισχύει καθημερινά τουλάχιστον στο ...πνευματικό επίπεδο) στο σημερινό άρθρο θα αποστασιοποιηθώ από τα πολιτικά δρώμενα και θα αναφερθώ σε μια Είδηση που ,όχι κατ` ανάγκη λιγότερο σημαντική, θα περάσει στα ....ψιλά της ειδησιογραφίας.

Στη νεκρόπολη της Ορθής Πέτρας στην Ελεύθερνα της Κρήτης όπου διεξάγεται η ανασκαφή από το Πανεπιστήμιο Κρήτης υπήρξε ένα συγκινητικό εύρημα.


Πρόκειται για τον σκελετό ενός σκύλου και την επαλήθευση μιας τεράστιας σχέσης. Αυτής του ανθρώπου με τον σκύλο.

Κατά την ανασκαφή ήρθε στο φως μια πιθοταφή ανάμεσα σε τεφροδόχους και χάλκινες φιάλες.Το στόμιο αυτού του πίθου είναι στραμμένο προς Βορρά και ακουμπάει σε μια μεγάλη όρθια πέτρα η οποία δεν αποτελούσε μόνο τη φραγή του πίθου,αλλά και το σήμα του.

Ο πίθος περιείχε έναν σκελετό,σε συνεσταλμένη στάση,του οποίου τα οστά πιθανότατα ήταν ενός αγοριού εφηβικής ηλικίας 15 ίσως ετών.
Όταν όμως οι υπεύθυνοι της ανασκαφής θέλησαν να διαμορφώσουν τον χώρο,προκειμένου να παραμείνει το πιθάρι in situ για τους επισκέπτες της νεκρόπολης,αφαιρώντας τα χώματα ακριβώς δίπλα και στο ίδιο βάθος όπου “πατούσε” ο πίθος,βρήκαν τον σκελετό ενός σκύλου.

Ο σκελετός είναι ακέραιος χωρίς ίχνη βίαιου θανάτου.Δεν υπάρχουν δηλαδή δείγματα ότι τον θυσίασαν. Είναι απλώς ένας κρητικός ιχνηλάτης σκύλος. Η πιθανότερη εξήγηση σύμφωνα με τον καθηγητή κ. Ν.Σταμπολίδη είναι ότι ίσως πέθανε από τη λύπη του.


Δεν είναι η πρώτη φορά που οι διάφορες ανασκαφικές ή και ιστορικές μαρτυρίες αποδεικνύουν τον δεσμό που ανέπτυξαν οι άνθρωποι με ένα ζώο που πολλοί από εμάς δεν το θεωρούμε απλά ..«ζώο», αλλά ισότιμο μέλος της οικογένειας μας.

Παραδείγματα σαν του σκύλου της Ορθής Πέτρας υπάρχουν πάμπολλα στην εποχή μας.Καθημερινά! Απλά μέσα στην .... «εξέλιξη» (;) της κοινωνίας , περνάνε απαρατήρητα .


Στην εποχή που ο άνθρωπος στην προσπάθεια του να πορευθεί όλο και ποιο έντονα προς τα βάθη της .....οπισθοδρομικής βαρβαρότητας, με χαρακτηριστικά την έλλειψη ανθρωπιάς, ευγένειας, λεπτότητας και πολιτισμικής κουλτούρας, ας ρωτήσουμε τους σημερινούς νέους εάν γνωρίζουν ότι ο σκύλος του Οδυσσέα τον περίμενε 20 χρόνια να επιστρέψει στην Ιθάκη και όταν τον μυρίστηκε να πλησιάζει το ανάκτορο πήγε να τον προϋπαντήσει και ξεψύχησε στα πόδια του.


Αμφιβάλω εάν γνωρίζουν και τον ... Οδυσσέα !

YΓ. Στην φωτο ο JD (συντροφεύει έναν φίλο του blog). Μπορείτε χαρακτηριστικά να διακρίνετε από τα μάτια του, τα αισθήματα που τρέφει προς τον ...άνθρωπό του.

Σάββατο, 14 Μαρτίου 2009

Διπλωματία και παρασκήνιο.


Χαρακτηριστικό της καθιερωμένης διπλωματίας είναι ο κυνισμός ( τις συνέπειες του οποίου έθετα προχθές στο άρθρο πως φτάσαμε ώς εδώ), που περιβάλλεται όμως με επιτηδευμένη φρασεολογία, φραστική «ευγένεια» , στην ανταλλαγή των απόψεων και η διαμόρφωση μιας πράγματι ιδιαίτερης γλώσσας πολιτισμένης «διακόσμησης» με άκρως προσεκτική διατύπωση προφορικού λόγου και έγγραφων κειμένων.

Στη διαδικασία της «διπλωματικής προσέγγισης» εντάσσονται και οι διάφορες ορατές στο προσκήνιο κινήσεις στην στρατιωτική και οικονομική σκακιέρα με σκοπό την θωράκιση και την ωραιοποίηση αυτής της κυνικής ωμότητας των διπλωματών.

Όμως ...( γιατί πάντα υπάρχει ένα όμως) πίσω από αυτούς , στο σκοτάδι του παρασκηνίου και ως «αθέατη όψη»της διπλωματικής προσπάθειας , διαμορφώνεται , πολλές φορές ερήμην των πολιτικών και διπλωματικών πρωταγωνιστών, η λυσσαλέα προσπάθεια δημιουργίας προϋποθέσεων , δυναμικών και ακαθάρτων, εξαναγκασμού ή πειθαναγκασμού του ... «διπλωματικά αντιδιαλεγόμενου» για αποδοχή των προτάσεων , και των (άνομων και λεηλατικών πολλές φορές) συμφερόντων τους.


Αυτή την «αθέατη» πλευρά της διπλωματίας, στο πυκνό σκοτάδι του παρασκηνίου , εκτελούν οι μυστικές υπηρεσίες.
Η σημερινή Ελλάδα , είτε εκ πεποιθήσεως φιλειρηνική είτε εξ αναγκαιότητας,καλείται στον «διάλογο της διπλωματίας» έχοντας μπροστά στο τραπέζι του διπλωματικού διαλόγου και στο έρεβος του σκοτεινού παρασκηνίου,την χυδαιότητα της ανελέητης εκβιαστικής βίας, με την μεθολογία της πολιτικής αποσταθεροποίησης των τρομοκρατικών χτυπημάτων και την αποσάθρωση της κρατικής μηχανής με τεχνάσματα και μεθοδεύσεις του γενικευμένου παραλυτικού φόβου.

Το ατύχημα είναι ότι αυτός ο «παραλυτικός φόβος» δεν περιορίζεται στην ψυχολογία τω Ελλήνων, ούτε και σηματοδοτείται εννοιολογικά από την αντίστοιχη στοχαστική προσέγγιση της επιστήμης της ψυχολογίας, αλλά επεκτείνεται σε πρωτοφανείς υλικές ενέργειες.

Τέτοιες «ενέργειες» μόνον οι τυφλοί στα πνευματικά όμματα και οι κωφοί στην πολιτική ακοή δεν μπορούν να συλλάβουν στα όσα συμβαίνουν από το Δεκέμβριο του 2008 στους δρόμους της Αθήνας και εξακολουθούν , σε μια κλιμακούμενη ανοδική πορεία σκοτεινής βίας, να μας απειλούν ευθέως και κατ` αντικείμενο.

Η απάντηση που οφείλουν τα πολιτικά κόμματα , είναι η σφυρηλάτηση αρραγούς κοινού εθνικού μετώπου και η χωρίς δισταγμούς , κομματικούς υπολογισμούς και δεύτερες σκέψεις ανασυγκρότηση των υλικών και ηθικών δυνάμεων του τόπου.

Αλλά ακόμα και στην περίπτωση που οι «κομματικοί εγκεφαλικοί
τους κακοήθεις όγκοι » έχουν υπερισχύσει των κυττάρων της λογικής και της ευθύνης ας μελετήσουν με προσοχή την χθεσινή ανακοίνωση του (ταλαιπωρημένου) Εμπορικού Συλλόγου Αθηνών, ο οποίος ... κραυγάζει ότι :«Το περιβάλλον κρίσης και καταστροφής που εκτρέφεται συστηματικά στη χώρα μας τους τελευταίους μήνες δίνει πρόσφορο έδαφος στην οποιαδήποτε προβοκάτσια.
Μέχρι στιγμής, η "ραχοκοκαλιά" της οικονομίας είναι εκείνη που καθημερινά βάλλεται και καθημερινά καλείται να πληρώσει το δυσβάσταχτο τίμημα. Οι βολεμένοι και αρτευόμενοι από τον προϋπολογισμό, κάθε κατηγορίας, κλίμακας, χρώματος, ειδικότητας και αξιώματος, ας περιμένουν σύντομα το λογαριασμό της βιαζόμενης υπόστασης και αξιοπρέπειας του Έλληνα επαγγελματία και φορολογούμενου».


Μοναχά ας μελετήσουν την κραυγή τους. Τίποτα άλλο. Θα βγάλουν ...χρήσιμα συμπεράσματα.

politika themata

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Πολιτικά μετεξεταστέοι


Στην Ελλάδα υπάρχει μια ανισορροπία κεντροδεξιάς-κεντροαριστεράς με ό,τι σημαίνει αυτό σήμερα. Η κεντροδεξιά είναι 46%-48%, η κεντροαριστερά 52%-54%.

Το ΠαΣοΚ έχει λοιπόν μεγαλύτερες «δεξαμενές». Μπορεί να παίξει με συμμαχίες και με τον εκλογικό νόμο.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το ΠαΣοΚ απέρριψε την πρόταση της Ν.Δ. για άμεση εφαρμογή του νόμου Παυλόπουλου, ο οποίος απαγορεύει τις προεκλογικές συμπράξεις.


Για τους γνώστες του πολιτικού παρασκηνίου δεν ήταν απλά μια από τις πολλές αρνήσεις του ΠαΣοκ , τεχνική στην οποία έχει πολιτικά (αλλά ανεύθυνα) επενδύσει.
Ο κ.Γ.Παπανδρέου θέλει να κάνει χρήση της δυνατότητας του εκλογικού νόμου Σκανδαλίδη περί εκλογικής καθόδου συνασπισμού κομμάτων και να αθροίσει στο ποσοστό του «αριστερά ρετάλια» προκειμένου να διασφαλίσει την τωρινή πρωτιά του.


Ο εμφύλιος που έχει ξεσπάσει στο Συνασπισμό όχι μόνο δεν είναι άσχετος με αυτούς τους σχεδιασμούς, είναι ίσως και ....«προπαρασκευαστικός».
Οι παρασκηνιακές επαφές μεταξύ του ΠαΣοΚ και της ανανεωτικής πτέρυγας του Συνασπισμού έχουν προχωρήσει σε ....«βάθος» και σε υψηλό επίπεδο στα «έγκατα» του Συνασπισμού.

Όμως, από το «κρησφύγετο των ερευνών» που λειτουργεί τον τελευταίο μήνα σε διαμέρισμα της οδό Βαλτετσίου, τα μηνύματα που έρχονταν στο στρατηγείο της Ιπποκράτους και την επιτελική ηγετική ομάδα, ήταν ανησυχητικά. Δεν έβγαιναν τα κουκιά.

Όλες οι ...«μυστικές»(αλλά συγχρόνως και παράνομες αφού παραβιάζουν μια ντουζίνα άρθρων του νόμου περί δημοσκοπήσεων και αυτού περί προσωπικών δεδομένων, πράγμα για το οποίο σύντομα θα έχουμε δικαστικές και πολιτικές παρεμβάσεις αφού ήδη υπάρχουν καταγγελίες πολιτών για ... «μεταμοντέρνο φακέλωμα») έδειχναν ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη της προσπόρισης μερίδας του Μεσαίου χώρου.


Υπό το βάρος λοιπόν των πρώτων αποτελεσμάτων της Βαλτετσίου ο κ. Γ.Παπανδρέου που πριν ούτε καν ένα μήνα είχε κλείσει οριστικά το θέμα Σημίτη στο Ζάππειο, αναγκάστηκε σε μια μεγαλειώδη «πολιτική κολοτούμπα».

Το μήνυμα ξεκάθαρο. Έχουμε επιτακτική ανάγκη τον Μεσαίο χώρο. Όμως στην βουλιμία τους για την εξουσία «βραχυκυκλώνονται» να προσεγγίσουν και να καταλάβουν τον Μεσαίο χώρο. Συνεχίζουν να τον μπερδεύουν με την Μεσαία τάξη .

Το έχω πει και θα το ξαναπώ , μήπως επιτέλους οι ...μετεξεταστέοι στο συγκεκριμένο μάθημα της πολιτικής διαστρωμάτωσης καταλάβουν την πολιτική και κοινωνική διαφορά των εντελώς άσχετων μεταξύ των εννοιών Μεσαία τάξη και Μεσαίος χώρος.


Ο Μεσαίος χώρος, κύριοι της Ιπποκράτους, καθορίζεται και αντιπροσωπεύεται ιδεολογικά από τους λεγόμενους συντηρητικούς ψηφοφόρους,ενώ η Μεσαία Τάξη οριοθετείτε με οικονομικό κριτήριο.
Το τμήμα της Μεσαίας τάξης που σας αναλογεί( καθώς αυτή είναι οριζόντια τοποθετημένη δηλ. Δεξιά-Κεντροδεξιά-Κέντρο-Κεντροαριστερά-Αριστερά) ήδη το έχετε στην «δεξαμενή» σας.

Ο Μεσαίος χώρος και οικονομικά ασθενέστερος από την Μεσαία Τάξη, κύριοι της Ιπποκράτους, ζητά μια οικονομική πολιτική μακριά από στενές οριοθετημένες ιδεολογίες.

Απαιτεί «μείγματα» αποτελεσματικής πολιτικής .Δεν πιστεύει στις «καθαρά» φιλελεύθερες ή σοσιαλιστικές συνταγές.
Αυτά τα μείγματα αξιολογούνται , επανατοποθετούνται σύμφωνα με τις επικρατούσες συνθήκες και κρίνονται διαρκώς.

Κύριο όμως χαρακτηριστικό των ψηφοφόρων του Μεσαίου χώρου, κύριοι της Ιπποκράτους, είναι η αποστροφή τους από την παραπολιτική , τις πολιτικές κορώνες και την εξαπάτηση.


Ζυγίζουν τα πάντα βάσει πολιτικών αρχών και πολιτικών αποτελεσμάτων.Απαιτούν συναίνεση ,κυρίαρχη εθνική αντίληψη στην θεώρηση των πραγμάτων και ...αξιοπιστία.

Ελπίζω να καταλάβατε, κύριοι της Ιπποκράτους, την πολιτική ψυχοσύνθεση αυτού του χώρου και να πάψετε να τον μπερδεύετε με την Μεσαία Τάξη.


Εάν δεν το καταλάβατε και τώρα , σας βλέπω του ....χρόνου στην ίδια τάξη....

Πέμπτη, 12 Μαρτίου 2009

Πως φτάσαμε ως εδώ...


Στην αλυσίδα της κοινωνιολογικής δέσμης,επακολούθημα του άκρατου κυνισμού είναι κοινωνική κρίση. Οι επόμενοι κρίκοι της αλυσίδας είναι η οικονομική κρίση και η ανασφάλεια ..
Η αλληλουχία αυτών των κρίκων από μόνη της αποτελεί ένα εκρηκτικό μείγμα για όλες τις κοινωνίες. Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή .

Η οικονομική κρίση που ξεκίνησε από τις ΗΠΑ είναι φανερό πλέον πως έχει, παγκοσμίως, δραματικές επιπτώσεις έγραφε πριν λίγες ημέρες στον ΕΤ ο κ. Γ. Λούλης. Ο οικονομικός κλονισμός της υπερδύναμης έρχεται σε συνέχεια ενός παγκόσμιου αξιακού κλυδωνισμού.

Έτσι κλείνει ένας κύκλος, ο οποίος άνοιξε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Η περίοδος αυτή ξεκίνησε με πομπώδεις ισχυρισμούς ότι φθάνουμε στο «τέλος της Ιστορίας» (όπως έγραψε ο Fukuyama).
Υποτίθεται λοιπόν πως οδηγούμασταν στην παγκόσμια κυριαρχία του δίπτυχου: Επέλαση της οικονομίας της αγοράς καθώς και της Δημοκρατίας. Που θα επιβεβαίωνε την απόλυτη κυριαρχία του «αμερικανικού μοντέλου» σε έναν κόσμο ευμάρειας, ελευθεριών και παγκόσμιας ευνομίας.

Τριάντα περίπου χρόνια αργότερα, οι εκτιμήσεις αυτές έχουν γίνει στάχτη. Η σχετική κατάληξη κατέστη εν τέλει αναπόφευκτη.
Όλα ξεκίνησαν από την αλαζονεία και το μεσσιανισμό της υπερδύναμης, «το απόλυτα αναγκαίο έθνος», όπως θα το ονόμαζε (στη διάσημη πλέον αποστροφή της) η Μαντλίν Ολμπράιτ, επί προεδρίας Κλίντον.

Όμως τα χειρότερα θα εμφανίζονταν με τον Μπους, για να οδηγηθούμε σε έναν κόσμο ανομίας και αυθαιρεσίας. Υιοθετήθηκε το δόγμα του «προληπτικού» πολέμου.
Έγινε η εισβολή στο Ιράκ, με ψεύτικες δικαιολογίες. Ευτελίσθηκε ο ΟΗΕ. Νομιμοποιήθηκαν οι βασανισμοί. Φθάσαμε στο Αμπού Γκρέιμπ. Στις φυλακές-«μαύρες τρύπες» ανά τον κόσμο, όπου εξαφανίζονται απαχθέντες «ύποπτοι» που βασανίζονται από αυταρχικά καθεστώτα, «πελάτες» των ΗΠΑ.

Το Ισραήλ, ο πιο χαϊδεμένος σύμμαχος των ΗΠΑ, είχε το πράσινο φως για τυφλή βία στη γειτονιά του. Η έννοια της «δημοκρατίας» ευτελίσθηκε και μαζί της ο υποτιθέμενος «φάρος» της, δηλαδή οι ΗΠΑ.

Η Αμερική, δημοκρατική στο εσωτερικό της, έγινε στυλοβάτης στυγνών δικτατοριών από την Αίγυπτο έως τη Σαουδική Αραβία, καθώς και υποκινητής των χειρότερων αυθαιρεσιών άλλων κρατών (Ισραήλ).
Μια από τις ελάχιστες εκλεγμένες κυβερνήσεις( με τα όποια λάθη της) στη Μέση Ανατολή, η παλαιστινιακή Χαμάς, επιδιώκεται συστηματικά να εξοντωθεί.

Στην πορεία αυτή, η Ευρώπη σύρεται, με ελάχιστες αντιστάσεις, ως θλιβερός κομπάρσος της υπερδύναμης, από τη Γάζα, το Ιράκ έως το Αφγανιστάν.
Όμως στην απαξίωση των δημοκρατικών δυτικών κοινωνιών προστέθηκε και η κατάρρευση του «πούρου» καπιταλισμού της Αμερικής, με μηχανοδηγούς τους Γκρίνσπαν, Κλίντον και τον ακραίο φιλελεύθερο Τζορτζ Μπους.

Έτσι η κατάρρευση του σοσιαλιστικού κρατισμού και τα αδιέξοδα της σοσιαλδημοκρατίας συνοδεύθηκαν και από την απαξίωση των θιασωτών ακραίων μορφών της οικονομίας της αγοράς.
Οι ιδέες των «φονταμενταλιστών της αγοράς» (όπως τους ονομάζει ο φιλελεύθερος φιλόσοφος John Gray) έχουν πλέον πανηγυρικά χρεοκοπήσει. Και ήταν καιρός.

Φυσικά, όλα αυτά έχουν αφήσει πίσω τους ένα τεράστιο κενό, καθώς οι κοινωνίες βλέπουν ιδεολογήματα να καταρρέουν χωρίς να αντικαθίστανται από κάποια άλλα. Αξίες αμφισβητούνται. Πρακτικές δεν πείθουν. .

Έτσι προκαλούνται έντονα συναισθήματα ανασφάλειας . Οι πραγματιστικές προσεγγίσεις, μπορεί να είναι πιο ευπρόσδεκτες από τις ιδεολογικές στην οικονομία, όμως επειδή κρίνονται μέσα από τη δίνη μιας πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, δεν καθησυχάζουν.

Το άθροισμα λοιπόν κυνισμού , οικονομικής κρίσης και ανασφάλειας αποτελεί εύφλεκτο υλικό.Ένα επικίνδυνο μείγμα για όλες τις κοινωνίες. Και.... η έκρηξη παραμονεύει.

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

Περίεργος αγγλικός δάκτυλος στην Κύπρο .


Σφοδρές αντιδράσεις και έκπληξη προκάλεσε η δήλωση του Βρετανού βουλευτή κ.Andrew Dismore, σχετικά με την προσπάθεια δημιουργίας μιας περιεκτικής κυπριακής εθνικής ταυτότητας.
Ο υποτιθέμενος «φίλος της Κύπρου» κ.Andrew Dismore, δήλωσε, προσφάτως,από το βήμα της Βουλής των Κοινοτήτων μεταξύ πολλών άλλων ότι:
«Η εκπαίδευση είναι, επίσης, σημαντική στο νησί. Είμαι ευχαριστημένος που είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με την κ. Ολυμπία Στυλιανού, τη μόνιμη υφυπουργό στο Υπ. Παιδείας και Πολιτισμού της Δημοκρατίας. Η έμφαση τώρα είναι στη δημιουργία κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης και προσπάθειας να δημιουργηθεί μια περιεκτική κυπριακή εθνική ταυτότητα.
Τα ιστορικά βιβλία στο βορρά έχουν αναθεωρηθεί και οι Ελληνοκύπριοι αναθεωρούν επίσης τα δικά τους τώρα, με μια επιτροπή ειδικών, που πρόκειται να παραδώσει το πρώτο δείγμα (draft) του νέου εκπαιδευτικού προγράμματος το καλοκαίρι. Υπάρχει πρόοδος στην εκμάθηση της Τουρκικής στο νότο, παρ' όλον ότι ακόμα χρειάζεται να γίνει περισσότερη παρόμοια δουλειά στο βορρά...»


Η σχετική αναφορά έγινε, στις 26 Φεβρουαρίου 2009, στην αγγλόφωνη εφημερίδα «Τοπλούμ Ποστασί» του Λονδίνου.
Ο Βρετανός βουλευτής λοιπόν , ξεκάθαρα, υποστηρίζει ότι εκείνο που προωθούν η κυπριακή Κυβέρνηση και ο Υπουργός Παιδείας είναι η καθιέρωση μιας κυπριακής ταυτότητας.

Από την πλευρά της η κα. Στυλιανού ισχυρίζεται ότι:«Είναι είτε λανθασμένη διατύπωση του δημοσιογράφου είτε παρερμηνεία από πλευράς του βουλευτή, εάν όντως είπε αυτά τα πράγματα. Στις 28 Νοεμβρίου του 2008 είχα συνάντηση με ομάδα Άγγλων βουλευτών που ανήκουν στην ομάδα Friends of Cyprus· Οι συνηθισμένες ομάδες που έχουν επαφές με διάφορα πρόσωπα στην Κύπρο.
Είχαν ζητήσει να δουν τον υπουργό, ο οποίος έλειπε στο εξωτερικό· Εν πάση περιπτώσει τούς είδα εγώ. Η συζήτηση αφορούσε στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, τους ενημέρωσα για την προώθησή της και μάλιστα οι ίδιοι ήταν ενήμεροι και είχαν ακούσει κάποια πράγματα για το στόχο της χρονιάς .Ο στόχος της τρέχουσας σχολικής χρονιάς είναι η δημιουργία κουλτούρας ειρηνικής συμβίωσης με τους Τουρκοκυπρίους».


Ο κ.Andrew Dismore επισκέφθηκε την Κύπρο μεταξύ 26 Νοεμβρίου και 2 Δεκεμβρίου 2008. Τα πορίσματα της επίσκεψής του λήφθηκαν υπόψη και από την Επιτροπή Εξωτερικών του βρετανικού Κοινοβουλίου, η οποία ετοίμασε την περιβόητη έκθεση, όπου διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι ο τουρκικός κατοχικός στρατός στην Κύπρο ......μειώθηκε στις 21.000!.

Φαίνεται ότι στο παρασκήνιο καλλιεργείται μια προσπάθεια την οποία επιχείρησαν τόσο οι Βρετανοί αποικιοκράτες όσο και οι Τούρκοι από τη δεκαετία του 1950, αλλά μέχρι το 2008 δεν το είχαν κατορθώσει.

Η προσπάθεια αυτή θα αποτύχει διότι δεν στηρίζεται ούτε στην πραγματικότητα ούτε στην Ιστορία, αλλά ούτε και στη συνείδηση των Ελλήνων και των Τούρκων της Κύπρου.

Πέραν τούτου όμως και επειδή στην Κύπρο έχουν «βγει τα μαχαίρια» σχετικά με τα βιβλία της Ιστορίας (και πως να μη γίνει αυτό όταν η κ. Ρεπούση εκλήθη να τους ...δώσει τα φώτα της), ας καταλάβουν όλοι καλά ότι καθώς οι νέοι σήμερα δεν έχουν μνήμες ειρηνικής συμβίωσης των δύο κοινοτήτων, η οποία αποτελούσε γεγονός μέχρι πριν μερικές δεκαετίες, είναι καθήκον όλων να προετοιμαστούν για την ειρηνική συμβίωση προσβλέποντας στο μέλλον.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί γνωρίζοντας η μια κοινότητα καλύτερα τον πολιτισμό της άλλης, προβάλλοντας τα κοινά στοιχεία, χωρίς όμως να παραγράψουν ή να παραποιήσουν τα όσα κατά καιρούς προκάλεσαν εντάσεις και αιματοχυσία ανάμεσα στις δύο κοινότητες.


Αντίθετα λοιπόν με το ... «πνεύμα Ρεπούση» , οι μνήμες πρέπει να διατηρούνται για να αποφευχθούν τα λάθη του παρελθόντος.
Στην αντίθετη περίπτωση μελλοντικά θα γίνουν ξανά τα ίδια λάθη.

Τρίτη, 10 Μαρτίου 2009

Όχι αδιαφορία στην διαφθορά .


Η διαφθορά είναι μια «ασθένεια» και ένα παγκόσμιο φαινόμενο, με επιπτώσεις στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και κατ’ επέκταση την αντίστοιχη οικονομική ζημία όλων των πολιτών.
Το πρόβλημα με την καταπολέμηση της διαφθοράς είναι ότι αποκαλύπτεται πάρα πολύ δύσκολα, γιατί κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη δεν είναι διατεθειμένο να προβεί σε αποκαλύψεις, προς αποφυγή βεβαίως και των ιδίων ευθυνών.

Είναι απίστευτο αλλά μέχρι το 2005 δεν υπήρχαν στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό των δημόσιων υπαλλήλων που έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα για αδικήματα περί την υπηρεσία, για τον απλούστατο λόγο της ανυπαρξίας μιας κεντρικής τράπεζας πληροφοριών.

Η ατιμωρησία των δημόσιων υπαλλήλων τόσο ποινικά όσο και πειθαρχικά έχει απογοητεύσει τους πολίτες και τους έχει αποθαρρύνει να προβαίνουν σε καταγγελίες, γιατί πιστεύουν, ότι τελικά κανένας δε θα τιμωρηθεί.
Είναι δε κοινή πεποίθηση των πολιτών ότι το «πόθεν έσχες» των δημοσίων υπαλλήλων που ξεκίνησε το 2002 είναι άλλο ένα μέτρο που ως μεταμοντέρνο «καθρεφτάκι» απευθύνεται σε ... «ιθαγενείς».

Εν μέρει έχουν δίκιο καθότι ο έλεγχος που ξεκίνησε ήταν υποτυπώδης. Ποτέ δεν κατηγορήθηκε κάποιος δημόσιος υπάλληλος εξαιτίας του «πόθεν έσχες» που υπέβαλε ή δεν υπέβαλε στη Δικαιοσύνη.
Βέβαια, το ότι δεν κατηγορήθηκε κανείς ευθύνεται κυρίως στο γεγονός ότι ο ελεγκτικός μηχανισμός δεν ήταν έτοιμος να δεχθεί 300.000 και πλέον δηλώσεις «πόθεν έσχες».


Σιγά -σιγά ,( αλλά δυστυχώς μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας που έχει σαν αποτέλεσμα ο πολίτης να μην ενθαρρύνεται στο να προχωρά σε καταγγελίες φαινομένων διαφθοράς), έγιναν κάποια σημαντικά βήματα.
Η νομοθεσία έγινε πιο αυστηρή το 2006. Το υπουργείο Εσωτερικών προχώρησε στην ποινικοποίηση της πράξης της μη υποβολής «πόθεν έσχες».
Ένα χρόνο μετά, το 2007, ζήτησε οι έλεγχοι των υπαλλήλων των εφοριών και πολεοδομιών (οι υπηρεσίες αυτές βρίσκονται πάντα στις πρώτες θέσεις της διαφθοράς του κράτους) να γίνονται από το γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης, τον οποίο «θωράκισε» θεσμικά, ώστε να μπορεί να ασκεί σωστά τα καθήκοντά του.

Φέτος λοιπόν είναι η δεύτερη χρονιά επιβολής του μέτρου και ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης κ.Λέανδρος Ρακιντζής (Αρεοπαγίτης ε.τ.) είχε την δυνατότητα να συγκρίνει και να διασταυρώσει τις δηλώσεις του 2007 ώστε να βγάλει χρήσιμα… συμπεράσματα
.

Τα πρώτα ....συμπεράσματα λοιπόν είναι γεγονός. Ο κ.Ρακιντζής στέλνει στον εισαγγελέα 354 εφοριακούς και υπαλλήλους πολεοδομιών επειδή δεν υπέβαλαν δηλώσεις «πόθεν έσχες».
Βλέπετε παρ` ότι η προθεσμία αποστολής των δηλώσεων των υπαλλήλων έληξε τέλος Ιουνίου 2008 και μέχρι την περασμένη εβδομάδα εδίδετο μια άτυπη προθεσμία στους εναπομείναντες για να συμμορφωθούν με το νόμο, αυτό που διαπίστωνε ήταν ότι υπήρχαν ...ύποπτες αντιδράσεις με σκοπό να αδρανοποιηθούν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί.
Έτσι αποφάσισε να ενεργοποιήσει τη Δικαιοσύνη, στέλνοντας τις υποθέσεις στον εισαγγελέα.


Παράλληλα με τον έλεγχο των «πόθεν έσχες» των 6.500 εργαζομένων σε εφορίες και πολεοδομίες ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης ζητεί την άρση του τραπεζικού απορρήτου για 30 υπαλλήλους, καθώς διαπίστωσε στην κατοχή τους αφύσικα μεγάλα εισοδήματα και ακίνητη περιουσία που δεν δικαιολογούνται από τους μισθούς τους.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι πολλοί από τους ανωτέρω υπαλλήλους έχουν τεράστια ακίνητη περιουσία, πολυτελή αυτοκίνητα και μεγάλα ποσά μετρητών στην τράπεζα. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα κάνουν την εμφάνισή τους και κάποια .....πολυτελή σκάφη αναψυχής.

Ο έλεγχος όμως δεν σταματά στα παραπάνω. Η εντολή που έχει δοθεί είναι να ελεγχθούν εξονυχιστικά τα «πόθεν έσχες» των περίπου 200 υπαλλήλων που έχουν καταγραφεί παραπτώματα στο ενεργητικό τους ή υπάρχουν καταγγελίες για ατασθαλίες, καθώς και των περίπου 800 διευθυντών και προϊσταμένων στις εφορίες και πολεοδομίες της χώρας.

Τα πρώτα λοιπόν αποτελέσματα για την σταδιακή πάταξη της διαφθοράς είναι ορατά. Ο πόλεμος για μία καλή δημόσια διοίκηση είναι μακρύς, δύσκολος και προπαντός απαιτεί συνεχή πολιτική βούληση και προσπάθεια των αρμόδιων οργάνων.

Θα πρέπει όμως να καταλάβουμε ότι τα όποια μέτρα λαμβάνονται από την πολιτεία δεν πρόκειται να αποδώσουν στο μέγιστο βαθμό για την καταπολέμηση αυτής της μάστιγας, χωρίς την κοινωνική συναίνεση που μπορεί να επιτευχθεί ΜΟΝΟ με την κινητοποίηση και την ευαισθητοποίηση των πολιτών.


«etipos»«gedd»

Δευτέρα, 09 Μαρτίου 2009

Τέρμα ο βραχνάς της ΟΑ, ή μήπως...όχι ;


Όπως δείχνουν τα πράγματα μέχρι το τέλος της εβδομάδας -εκτός σοβαρού απροόπτου- «κλειδώνει» η συμφωνία του Ελληνικού Δημοσίου με το σχήμα MIG και Swissport για την οριστική πώληση του χρόνιου δημοσίου καρκινώματος που λέγεται Ολυμπιακή.

Σίγουρα πρόκειται για μια μεγάλη επιτυχία της κυβέρνησης στον δρόμο για την εξυγίανση του δημοσίου.
Αυτό που δεν κατάφεραν προηγούμενες κυβερνήσεις (σε έξι προσπάθειες) ολοκληρώνεται επιτυχώς με τα ιδανικότερα αποτελέσματα.

Η ΟΑ θα συνεχίσει να πετά ανά τον κόσμο (γιατί πραγματικά το σήμα της ΟΑ είναι συνυφασμένο με την Ελλάδα, και αποτελεί μια διαρκή διαφήμιση για την χώρα μας).
Τηρήθηκαν όλοι οι κανόνες ανταγωνισμού για τους οποίους εδώ και αρκετά χρόνια πληρώναμε τα πρόστιμα που επέβαλε η Ε.Ε για την μη συμμόρφωσή τους .

Η οικονομία της χώρας μας βγαίνει κερδισμένη από την πώληση αφού εκτός του τιμήματος που καταβάλει ο αγοραστής , αποτινάσσει από τον κρατικό προϋπολογισμό το 1 εκατ. ευρώ που μας στοίχιζε καθημερινά η ΟΑ.
Η πώληση βρίσκει συμπαραστάτες και τους εργαζόμενους , αφού όχι μόνο δεν χάνονται οι θέσεις εργασίας των, αλλά οι ιδιώτες επενδυτές που αναλαμβάνουν το τιμόνι της ΟΑ προχωρούν αμέσως σε 4.000 νέες προσλήψεις προσωπικού,καθώς και σε προμήθεια σε πρώτη φάση τουλάχιστον 10 νέων αεροσκαφών - βάσει προγράμματος πλήρους ανανέωσης του στόλου των 27 αεροσκαφών της εταιρίας, για την εξυπηρέτηση του βασικού δικτύου πτήσεων εσωτερικού και εξωτερικού, στο οποίο αναμένονται αναδιαρθρώσεις και νέοι προορισμοί.


Τελικά όπως δείχνουν τα πράγματα η επιτυχής έκβαση του εγχειρήματος στηρίχθηκε σε ένα ολοκληρωμένο κυβερνητικό σχέδιο με την έγκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης , ακολουθώντας τον δρόμο της ευθύνης, της διαφάνειας και εντέλει της κοινής λογικής.

Επιτέλους το κράτος της λούφας και της παραλλαγής , που επί μια τουλάχιστον 20ετια χρηματοδοτούσε επανειλημμένα τις οικονομικοκοινωνικές παθογένειες αυτού του καρκινώματος συντηρώντας το στην εντατική μονάδα της ψηφοθηρίας , κατάφερε να βρει την ιδανικότερη θεραπεία .

Όμως ... (γιατί πάντα υπάρχει ένα ...όμως) κάποια πράγματα με βάζουν σε διαρκείς σκέψεις .

Θα ξεκινήσω από την δήλωση του (αγοραστή)κ. Βγενόπουλου ότι σε περίπτωση που κάποια άλλη κυβέρνηση της χώρας μας θελήσει να .... επανακρατικοποιήσει την Ολυμπιακή, μπορεί να το κάνει μέσα σε διάστημα τριών μηνών μετά τις εκλογές.
Η δήλωση ( που αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία ακόμα και για χώρες της Αφρικής) από μόνη της αποτελεί «AMBER ALERT» για οποιονδήποτε νοήμονα πολίτη.


Ακολουθεί άλλο ένα γεγονός που επιτείνει την «νοητική φαγούρα μου». Αυτό της εντελώς ξαφνικής την ...τελευταία ώρα προσφοράς της Aegean Airlines, ο ιδιοκτήτης της οποίας είχε συναντηθεί στο μυστικό δείπνο της Εκάλης μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ Γ. Παπανδρέου.

Η προσφορά της απορρίφθηκε αφού είχε κάποια νομικά προβλήματα περί ανταγωνισμού και μονοπωλίων , αλλά και την κάθετη αντίθεση και αντίδραση των εργαζομένων στην ΟΑ.

Η πλευρά λοιπόν της Aegean Airlines,.... αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να φτάσει έως τα δικαστήρια σε εγχώριο και ....κυρίως ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι προβληματισμοί μου σ` αυτές τις παράδοξες τακτικές και ...συμπτώσεις έχουν και συνέχεια. Το ΠαΣοΚ στο παρελθόν είχε ξεκαθαρίσει την θέση του λέγοντας π.χ ο κ. Βερελής , τότε Υπουργός Μεταφορών, το 2000 ότι «η Ολυμπιακή Αεροπορία έχει δύο δυνατότητες. Ή να βρεθούν ταχύτατα ιδιωτικά κεφάλαια ή να αφεθεί να πτωχεύσει».
Ο δε κ. Πάγκαλος δήλωνε το 2000 ότι «η Ολυμπιακή δεν πρόκειται να ορθοποδήσει, εάν δεν πωληθεί σε ιδιώτη».
Γνώριζαν πολύ καλά ότι αυτός ο ασθενής ήταν ο …..ορισμός της κρατικής παράνοιας. Όμως η σημερινή στάση τους ...αλλάζει....

Χθες, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρ. Παπουτσής διευκρίνισε ότι, όπως έχει δηλώσει .... προσωπικά (....) ο κ.Γ. Παπανδρέου στον κ. Βγενόπουλο, «θέλουμε ....ένα μικτό σχήμα και προς αυτή την κατεύθυνση θα ....επαναδιαπραγματευτούμε τη σύμβαση». Όπα!!!


Για αφουγκραστείτε τους προβληματισμούς μου ξεκινώντας με την σειρά που τους έθεσα . Ο πρώτος με τον τρίτο καταδεικνύονται .... αλληλένδετοι. Ο ...δεύτερος είναι το .. όχημα και η ...δικαιολογία.

Ποιος προετοιμάζει ( αλαζονικά και ξεδιάντροπα) νέο colpo grosso στην πλάτη του Έλληνα φορολογούμενου, ..... με ....νέα κυβέρνηση;

ΥΓ.
Φυσικά η αλλαγή χρωματισμού ορισμένων λέξεων μόνο τυχαία δεν είναι !

Κυριακή, 08 Μαρτίου 2009

Ρουα-Ματ από Χατζηεμμανουήλ.


Δεν είναι λίγες οι φορές που το όνομα του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου του ΟΠΑΠ κ. Χρήστου Χατζηεμμανουήλ έχει συμπεριληφθεί στις λίστες των υψηλότερα αμοιβόμενων managers του δημόσιου τομέα ή όπως πλέον αποκαλούνται από αντιπολίτευση και τύπο, των “golden boys” των ΔΕΚΟ.

Δεν είναι λίγες οι φορές που συκοφαντικά (όπως αποδεικνύεται εκ των στοιχείων) η μεγαλύτερη εστία λασπολογίας που έχει περάσει από τα ιερά έδρανα του κοινοβουλίου (όσο θυμάμαι τον εαυτό μου , προδικτατορικά και μεταπολιτευτικά) και ακούει στο όνομα .... ομάδα Καρχιμάκη , με πανομοιότυπες επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις προσπάθησε να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο μισθός του ανέρχετο σε δυσθεώρητα ύψη άνω των 500.000 - 600.000 ευρώ( η υπόθεση αυτή έχει πάρει την δικαστική οδό κατά του Βουλευτή του ΠαΣοΚ , όπως και τόσες άλλες για τις οποίες έχω αναφερθεί στο παρελθόν).

Για τους γνωρίζοντες τα πραγματικά δεδομένα του δημόσιου βίου ( χρηματιστηριακά, οικονομικά και πολιτικά) αυτή η προσπάθεια δεν έβρισκε ευήκοα ώτα , καθότι γνώριζαν ότι ο κ. Χ.Χατζηεμμανουήλ εκτός του ότι είναι ο πλέον επιτυχημένος manager που έχει περάσει από τον ΟΠΑΠ , συγχρόνως πρόκειται για έναν από τους πλέον σοβαρούς ανθρώπους του δημόσιου βίου, με κυρίαρχο σημείο αυτό των ... χαμηλών τόνων.

Έτσι ακολουθώντας τη συμβουλή του πρωθυπουργού για «σφίξιμο το ζωνάρι» στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα, ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε μείωση του μισθού του κατά 42%.
Ο κ. Χατζηεμμανουήλ αμείβεται με 220.000 ευρώ ετησίως μεικτά (για τους μη γνωρίζοντες , αλλά και όσων παρασύρονται από λαϊκίστικες και δημαγογικές κορώνες ,αναφέρω ότι το 40% εξ αυτών καταλήγει στα ταμεία της εφορίας ) και λαμβάνει αυτόν τον μισθό για τη θέση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου που κατέχει (ενώ στις προηγούμενες διοικήσεις επί ΠαΣοΚ οι θέσεις αυτές υπηρετούνταν από δύο πρόσωπα με αποτέλεσμα να υπάρχουν και.... δύο μισθοί. Αυτά βλέπετε δεν θέλει να τα αναφέρει η Αξιωματική αντιπολίτευση ....για ευνόητους λόγους).


Το 42% προκύπτει από το ποσοστό που κατέχει το Δημόσιο (34%) και οι Έλληνες ιδιώτες και θεσμικοί (8%) στον ΟΠΑΠ. Με την κίνησή του αυτή θέλει να απαλλάξει πλήρως από τις αμοιβές του το ελληνικό Δημόσιο και τους Έλληνες φορολογουμένους, ενώ όπως δήλωσε χαρακτηριστικά το υπόλοιπο 58% που ανήκει σε ξένους επενδυτές «δεν το χαρίζει», όπως άλλωστε θα έκανε και ο καθένας μας.

Ο κ. Χατζηεμμανουήλ ( για λόγους καθαρά νομικούς) θα εισπράττει το 42% αλλά θα το μεταβιβάζει σε ιδρύματα και σε άπορους πολίτες. Στην ουσία δηλαδή πάλι στο δημόσιο.
Επίσης, δήλωσε ότι η μείωση 42% θα επέλθει και στο μπόνους των 190.000 ευρώ που δικαιούται από την επίτευξη ανόδου άνω του 10% στα ebitda του οργανισμού για το 2008.


Μετά λοιπόν τον πρόεδρο του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου κ. Άγγελο Φιλλιπίδη που είχε σπεύσει να μειώσει οικειοθελώς τον μισθό του (αν και δεν ανήκε και αυτός ,όπως και ο κ Χατζηεμμανουήλ ,στα αποκαλούμενα από την αντιπολίτευση ...“golden boys”) κατα 50% ανταποκρινόμενος στο δόγμα « Το παράδειγμα πρέπει να έρχεται πρώτα από ψηλά» , έχω την γνώμη ότι θα πρέπει να ακολουθήσουν και άλλοι managers.
O πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΟΤΕ , οι επικεφαλής της ΔΕΗ, των ΕΛ.ΠΕ.,τα στελέχη της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου, της ΕΑΒ και άλλων πολλών εταιρειών του ευρύτερου δημόσιου τομέα.

Με αυτή την κίνηση του κ Χατζηεμμανουήλ να απαλλάξει πλήρως από τις αμοιβές του το ελληνικό Δημόσιο και τους Έλληνες φορολογουμένους, αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον και η πρόταση που έχει κάνει εδώ και αρκετούς μήνες από το βήμα της Βουλής , ο υφυπουργός Εσωτερικών κ. Χρήστος Ζώης περί μείωσης των μισθών των βουλευτών κατά 10%.

Είχε πει τότε χαρακτηριστικά ότι :«Σε εποχές που η ακρίβεια κάνει επίθεση στο πορτοφόλι των πολιτών θα μπορούσε να υπάρξει μια πρωτοβουλία που να οδηγεί στην μείωση της μισθοδοσίας όλων των λειτουργών της Δημοκρατίας.
Από τον υψηλόβαθμο κρατικό λειτουργό μέχρι τον τελευταίο αιρετό. Ένα παράδειγμα που θα μας βοηθήσει να ανοίξουμε ξανά διάλογο με την κοινωνία και να οδηγήσουμε τους πολίτες να μας ξανακούσουν
».


Ακούει κανείς την νέα γενιά των προαναφερομένων ανδρών του δημόσιου βίου ή πάσχουν υποκριτικά από ομαδική .... πολιτική βαρηκοΐα;

Σάββατο, 07 Μαρτίου 2009

Η επιταγή των καιρών


Συναίνεση δεν σημαίνει τυφλή ανοχή . Ούτε υποταγή στις αποφάσεις του άλλου. Στη Δημοκρατία, άλλωστε, η πολιτική αντιπαράθεση, όσο έντονη κι αν είναι, αποτελεί αναγκαίο στοιχείο για τη λειτουργία των δύο βασικών θεσμικών πόλων του πολιτικού συστήματος: (δια)κυβέρνηση - (ελέγχουσα) αντιπολίτευση.

Αποτελεί, όμως, στρέβλωση και δυσλειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος όταν επιδιώκονται η πολιτική σύγκρουση και η κοινωνική πόλωση ως αυτοσκοπός. Για τον προσπορισμό πρόσκαιρων κομματικών οφελών.

Προχθές, για παράδειγμα, ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με τους πολιτικούς αρχηγούς στο Μέγαρο Μαξίμου (σχετικό άρθρο έγραφα εχθές). Η ανάγκη που οδήγησε σε αυτή την επιλογή εκκινεί από μία απλή, βασική διαπίστωση: Η ραγδαία επιδεινούμενη κρίση απαιτεί νέο μοντέλο διακυβέρνησης, στον πυρήνα της οποίας πρέπει να υπάρχει μία όσο το δυνατόν πλατύτερη κοινωνική συμμαχία.

Αυτό συμβαίνει στην Ευρώπη.
Στην Ελλάδα, δυστυχώς, δεν αναπτύχθηκε ποτέ κουλτούρα διακομματικής συνεννόησης, ακόμα και σε μείζονα ζητήματα (π.χ. Παιδεία, Υγεία κ.ο.κ.), όπου τα δύο μεγάλα κόμματα διαθέτουν αποδεδειγμένα απόψεις που γειτνιάζουν ή και συμπίπτουν.

Η περίοδος που διανύουμε, όμως, δεν είναι μία οιαδήποτε περίοδος. Είναι, για την παγκόσμια κοινότητα, μία ιστορική καμπή. Για την Ελλάδα, με την ασθενή οικονομία, οι περιστάσεις είναι ακόμη κρισιμότερες.
Η ατζέντα που παρουσίασε προχθές ο πρωθυπουργός(τα έξι αυτονόητα σημεία για ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ) στους πολιτικούς αρχηγούς υπήρξε αρκετά σαφής – πάντοτε μέσα στην ασάφεια και τη ρευστότητα των καιρών.

Θα έπρεπε, για παράδειγμα, να θεωρείται αυτονόητο το γεγονός ότι η οικονομική πολιτική οφείλει να κινείται στο πλαίσιο των συμπεφωνημένων κανόνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Θα έπρεπε να θεωρείται αυτονόητο πως οι κοινωνικές πολιτικές δεν πρέπει να υπακούουν στη λογική της πλειοδοσίας, της παροχολογίας και των ευχάριστων λόγων για λόγους ψηφοθηρίας. Κι ότι πρέπει να εντάσσονται στις πραγματικές δυνατότητες και αντοχές της οικονομίας και των κοινών ευρωπαϊκών αποφάσεων.

Τα παραπάνω αυτονόητα έχουν, δυστυχώς, πάψει να είναι αυτονόητα.
Η αξιωματική αντιπολίτευση, μόλις προ ημερών, αμφισβήτησε τη δανειοληπτική ικανότητα της χώρας, παρά τις περί του αντιθέτου ξεκάθαρες τοποθετήσεις Ευρωπαίων εταίρων και διεθνών οργανισμών.

Εισηγείται
, δε, μέτρα που γνωρίζει πως θα προσβληθούν εύκολα από τους εταίρους διότι συνιστούν παρεμβάσεις κρατικού προστατευτισμού. Και προτείνει την έκδοση ευρω-ομολόγου, αν και επίσης γνωρίζει πως πολιτικά και νομικά μία τέτοια πιθανότητα έχει ήδη καταπέσει στις Βρυξέλλες.


Είναι, λοιπόν, σαφές πως, για να υπάρξει στοιχειώδης συνεννόηση, η μεν κυβέρνηση οφείλει να ενημερώνει συχνά και ουσιαστικά την αντιπολίτευση (και τον ελληνικό λαό), η δε τελευταία οφείλει να πολιτεύεται υπεύθυνα και όχι με όρους ευκαιριακού εντυπωσιασμού.


Ζητώντας, μάλιστα, κάθε τρεις και λίγο εκλογές, όταν γνωρίζει πως κάτι τέτοιο μπορεί να αποβεί επικίνδυνο ( επιδεικνύοντας μάλιστα πρωτοφανή αλαζονική συμπεριφορά αφού δεν λαμβάνει υπόψιν της ότι το 68% των πολιτών ΔΕΝ επιθυμεί εκλογές).

Η συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων, λοιπόν, ή η απόρριψή της δεν μπορεί να θεωρείται πολιτικό κόλπο. Ούτε κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Αλλά ούτε και λαϊκό δικαστήριο για αυτόκλητους εισαγγελείς.

Η συνεννόηση είναι αίτημα των ΠΟΛΙΤΩΝ και (απόλυτη) ανάγκη των καιρών. Και όσοι αγνοήσουν τις ανάγκες των καιρών θα τις βρουν μπροστά τους, αργά ή γρήγορα.


«e-tipos»

Παρασκευή, 06 Μαρτίου 2009

Τα έξι σημεία


1. Η Ελλάδα είναι χώρα μέλος της ΕΕ και της Ευρωζώνης και οι προσπάθειες για σταθερότητα στην οικονομία και για αντιμετώπιση των δυσκολιών λόγω της κρίσης, πρέπει να γίνονται με την τήρηση των κανόνων που ισχύουν στην ΕΕ, κάτι που αποδείχθηκε και στη έκτακτη Σύνοδο Κορυφής.

2.
Το υψηλό δημόσιο χρέος είναι διαχρονικό, τεράστιο θέμα που μας βαραίνει ιδιαίτερα και πρέπει να το πολεμήσουμε με συντονισμένες δράσεις ώστε οι προσπάθειές μας να έχουν αποτελεσματικότητα.


3. Η σταδιακή μείωση των ελλειμμάτων πρέπει να αποτελεί κύρια προτεραιότητα και κεντρικό εργαλείο, επ' αυτού είναι η αποτελεσματική μείωση των δημοσίων δαπανών, ο περιορισμός της σπατάλης και όχι νέα φορολογικά μέτρα.

4. Το δημόσιο χρέος και η μείωση των ελλειμμάτων ορίζουν τις πραγματικές αντοχές της ελληνικής κοινωνίας σε σχέση με την ανάπτυξη και την κοινωνική πολιτική και αν ξεφύγουμε, η κατάσταση θα γίνει ανεξέλεγκτη και ενδεχομένως επικίνδυνη.

5. Σε ορισμένους κρίσιμους τομείς της χώρας, όπως π.χ. ο τουρισμός, είναι απαραίτητες ειδικές αναπτυξιακές δράσεις και βέβαια πάντα με τήρηση των κανόνων της ΕΕ.


6. Όλοι μας, ειδικά σε αυτές τις δύσκολες περιστάσεις, έχουμε χρέος να μην ενθαρρύνουμε τη διατύπωση υπερβολικών διεκδικήσεων αφού η κατάσταση δεν επιτρέπει πλειοδοσία παροχών.

Έξι σημεία ! Έξι Αυτονόητα για τον κάθε υπεύθυνο και λογικό πολίτη αυτής της χώρας. Όχι όμως για ορισμένους πολιτικούς μας.

Θα αρχίσω ανάποδα αυτή την φορά. Ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ κ. Καρατζαφέρης αν και έχει ανέκαθεν μια ροπή προς τον λαϊκισμό και την πολιτική της ... ατάκας, συναισθανόμενος τις βαριές ευθύνες του έναντι των πολιτών αυτής της ταλαιπωρημένης χώρας, ανέβασε τον πολιτικό του λόγο σε υψηλά επίπεδα δηλώνοντας ότι : «Ναι στη συναίνεση. Αν μελετήσει κανείς το πλαίσιο της συναίνεσης νομίζω ότι πολύ δύσκολα μπορεί να κινηθεί έξω από αυτό. Από ένα μεγάλο άλμα στο κενό, προτιμώ ένα σταθερό βήμα στη λογική».


Από την πλευρά του ΚΚΕ ο λόγος του μπορεί να είναι απαρχαιωμένος και οι απόψεις τους άκαμπτες , μουχλιασμένες και σε πολλά ζητήματα
«τσιμεντοποιημένες», αλλά είναι καθαρές , σταθερές χωρίς λαϊκισμούς και πολιτικές σερπαντίνες.
Η απάντηση του λοιπόν στην πρόσκληση και την παραίνεση του κ. Καραμανλή για συναίνεση ήταν αναμενόμενη. Θα μπορούσε να ήταν λίγο πιο εύκαμπτη, αλλά τι να κάνουμε, αυτό είναι το ΚΚΕ. Πολιτικά καθαρό αλλά με κολλημένη στο
«πολιτικό σασμάν του» μονίμως την πρώτη ταχύτητα.
Ευχή όλων είναι κάποια στιγμή να μπορέσει να αλλάξει ταχύτητα , επιταχύνοντας στην πολιτική πίστα. Κρατάμε προ στιγμήν στα πλεονεκτήματα την καθαρότητα των λόγων και των πράξεων του στα χρόνια της μεταπολίτευσης!

Ο κ. Αλαβάνος «ήλθε, είδε και απήλθε». Κατέθεσε μεν 25 προτάσεις , αλλά στα αυτονόητα έξι βασικά σημεία , απλά επιβεβαίωσε τον εαυτό του.Πολιτικό πνεύμα αντίδρασης με έντονη την επικινδυνότητα του , αφού έχει την τάση να επικεντρώνει την ματιά του σε οτιδήποτε άλλο μέσα στο δάσος εκτός του ... δένδρου που βρίσκεται μπροστά του. Αποτέλεσμα ; Επώδυνες και επικίνδυνες μετωπικές συγκρούσεις!

Τέλος ο κ. Παπανδρέου .... ζήτησε εκλογές ! Τίποτα άλλο! Ούτε προτάσεις , ούτε αποδοχή των έξι αυτονόητων σημείων. Απλά ζήτησε εκλογές εδώ και τώρα. Βέβαια αυτό κάνει συνεχώς από το 2005 μέχρι σήμερα. Μέσα σε 4 χρόνια έχει ζητήσει 28 φορές εκλογές.

Έννοια του είναι «πρώτα να γίνω Πρωθυπουργός» και ύστερα ....«να σωθούμε». Ο κόσμος ζητά εθνικές λύσεις κι αυτός εκλιπαρεί «δώστε μου κομματική ψήφο». Τώρα, αν μέχρι να συμβεί αυτό έχουμε βουλιάξει ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ, αυτό μάλλον θεωρείται λεπτομέρεια μπρος στο όνειρο του αρχηγού της αντιπολίτευσης να ορκιστεί κάποτε πρωθυπουργός.

Πέμπτη, 05 Μαρτίου 2009

Μπορείς ;


Ανέκαθεν μέσα από μια οικονομική κρίση όσοι άνθρωποι διέθεταν ευρύτητα πνεύματος ανακάλυπταν νέους δρόμους και άνοιγαν νέους ορίζοντες.
Αυτό αποδεικνύεται εάν εξετάσουμε το οικονομικό κραχ του 1929 ,(που έφτασε στην χώρα μας το 1932), αλλά και την οικονομική ανατίναξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το άνοιγμα νέων και δυναμικών αγορών ήταν τα βασικά στοιχεία που ενέπνευσαν το χρηματιστικό μέλλον. Κύριος πυλώνας η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα.

Προς αυτόν τον δρόμο στρέφεται το υπουργείο Ανάπτυξης με δύο νέα προγράμματα επιδοτήσεων που φτάνουν έως και στο 60% του κόστους της επένδυσης .
Ο λόγος για την γυναικεία και την νεανική επιχειρηματικότητα. Μπορούν να μετέχουν γυναίκες έως 55 ετών και άνδρες έως 45 ετών που είναι μισθωτοί ή άνεργοι.

Επιχορηγούνται επενδύσεις από 30.000 ευρώ έως 200.000 ευρώ.
Συνολικά θα χρηματοδοτηθούν έργα αξίας 80 εκατ. ευρώ και οι αιτήσεις θα γίνονται στον ΕΟΜΜΕΧ.
Η προδημοσίευση έγινε εχθές κάτι που σημαίνει ότι οι επενδύσεις μπορούν να ξεκινήσουν άμεσα. Εφόσον η επένδυση εγκριθεί μπορεί ο επενδυτής να λάβει ως προκαταβολή ποσό που θα αντιστοιχεί έως το 35% της επιδότησης.


Επιχορηγούνται σχέδια αξίας από 30.000 ευρώ έως 200.000 ευρώ για επιχειρήσεις του τομέα μεταποίησης και του τομέα ανακύκλωσης και περιορισμού της ρύπανσης.
Το ανώτατο όριο της επιχορηγούμενης επένδυσης είναι 100.000 ευρώ για τις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών και τουρισμού και 80.000 ευρώ για τις εμπορικές επιχειρήσεις.


Το ύψος της επιδότησης φτάνει στο 60% σε νησιά κάτω των 5.000 κατοίκων και πυρόπληκτες περιοχές, ενώ για την υπόλοιπη χώρα διαμορφώνεται στο 50%. Πυρόπληκτες περιοχές ορίζονται: Οι νομοί Ηλείας, Μεσσηνίας, Λακωνίας, Αρκαδίας, Ευβοίας, η περιοχή Αιγιαλείας και επιλεγμένες περιοχές των νομών Κεφαλληνίας και Μαγνησίας που έχουν χαρακτηριστεί ως πυρόπληκτες.


Δικαιούχοι είναι όσοι δεν ασκούν από το 2008 και μετά επιχειρηματική δραστηριότητα. Μπορούν να μετέχουν όμως οι επιτηδευματίες που ασκούν ελεύθερο επάγγελμα και δηλώνουν τα εισοδήματα τους στην κατηγορία ελεύθερα επαγγέλματα (έντυπο φορολογίας Ε3), καθώς επίσης και όσοι δηλώνουν εισοδήματα από αγροτικές δραστηριότητες που φορολογούνται αποκλειστικά με βάση το αντικειμενικό σύστημα.
Χρηματοδοτείται εξοπλισμός και ειδικές εγκαταστάσεις, κτιριακά και διαμόρφωση χώρων, προβολή η προώθηση και άλλες σχετικές δαπάνες.

Πριν όμως ξεκινήσει κάποιος την προσπάθεια για μια δική του επιχείρηση θα πρέπει να κοιτάξει μέσα στον ψυχικό του καθρέπτη αποβάλλοντας φραγμούς και... ωραιοποιήσεις .
Έχει την ικανότητα, την ενεργητικότητα και την επιμονή που χρειάζονται για να «γυρίσει την μανιβέλα» μιας νέας επιχείρησης και να την κάνει να προοδεύσει;
Είναι προετοιμασμένος να δουλέψει σκληρά και πολλές ώρες ; Είναι ικανός να αναλαμβάνει ευθύνες και κινδύνους; Μπορεί να παίρνει μόνος του γρήγορες αποφάσεις σταθμίζοντας σε χρόνο ...«dt» όλες τις παραμέτρους;
Θεωρεί τον εαυτό του συνεργάσιμο άτομο; Μπορεί να παρακινεί και να καθοδηγεί τους άλλους;
Και το κυριότερο. Έχει τον ...αέρα του νικητή;

Προσωπικά έχω συναντήσει στην ζωή μου αρκετούς μισθωτούς που διέθεταν όλες αυτές τις προϋποθέσεις. Σε όλους αυτούς θα συμβούλευα να κάνουν το, σημαντικό για την ζωή τους ,βήμα.

Αυτή η εποχή της οικονομικής κρίσης βοηθά να ξεκαθαρίζει η «ήρα από το στάρι» στην αγορά .


Τετάρτη, 04 Μαρτίου 2009

Το Κυπριακό στη σουηδική Βουλή.


Μια ενφιαφέρουσα συζήτηση στη σουηδική βουλή μας δίνει την ευκαιρία να διαπιστώσουμε πως αντιλαμβάνονται το πρόβλημα του Κυπριακού οι διάφοροι πολιτικο-ιδεολογικοί χώροι της Ευρώπης.
Υπενθυμίζω ότι η Σουηδία είναι η χώρα που θα αναλάβει την προεδρία της ΕΕ για το επόμενο εξάμηνο.


Στο πλαίσιο συζήτησης λοιπόν που είχε θέμα την εξωτερική πολιτική τέθηκε και το θέμα της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας και φυσικά το Κυπριακό.
Αξίζει να προσέξουμε την ιδιαίτερη προσέγγιση που έχουν επί του προβλήματος οι δύο μεγαλύτεροι ιδεολογικοί χώροι.

Ο Σουηδός Χριστιανοδημοκράτης Βουλευτής Λέναρντ Σακρεντέους (από τον κυβερνητικό συνασπισμό των κεντρώων και Συντηρητικών), δήλωσε πως η πιο «κτυπητή» απόδειξη για τη μη βούληση της Τουρκίας να συνεργαστεί προκειμένου να υπάρξει λύση, σύμφωνη με τα Ηνωμένα Έθνη ήλθε στις 15 Νοεμβρίου 1983 με την ανακήρυξη του ψευδοκράτους.

«Παρόλο που η πράξη αυτή έχει καταδικαστεί από τα ΗΕ και παρόλο που καμία άλλη χώρα εκτός της Τουρκίας δεν έχει αναγνωρίσει αυτό το παράνομο αποσχιστικό κράτος, η στρατιωτική κατοχή της βόρειας Κύπρου από την Τουρκία συνεχίζεται. Αυτό σημαίνει ότι 36% του εδάφους του νησιού και της Δημοκρατίας είναι κατεχόμενο», επεσήμανε.


Ο Σουηδός Βουλευτής αναφέρθηκε επίσης στο θέμα της Αμμοχώστου, εκφράζοντας υποστήριξη στην εκστρατεία του Δήμου για απόδοση της πόλης στους νόμιμους κατοίκους της και σημειώνοντας πως είναι απαράδεκτο οι κάτοικοι της πόλης να ζουν ως πρόσφυγες στην ίδια τους την πατρίδα.
Ακόμη χαρακτήρισε ως έγκλημα κατά της Ευρώπης και ολόκληρου του κόσμου την κατοχή της πόλης της Αμμοχώστου και την περίφραξη μέρους της πόλης που είχε ως αποτέλεσμά της οι κάτοικοι να στερηθούν την ίδια την πόλη τους.

Η ΕΕ, της οποίας η Κύπρος είναι κράτος μέλος και της οποίας η Τουρκία επιθυμεί να γίνει μέλος, πρέπει να εκφράσει την απαραίτητη επίγνωση για τα εγκλήματα που διαπράττονται εναντίον μιας ευρωπαϊκής πόλης, ανέφερε.

Πρόσθεσε πως η συνεχιζόμενη κατοχή της πόλης της Αμμοχώστου αποτελεί μια ξεκάθαρη παραβίαση όχι μόνο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά επίσης και του ψηφίσματος 550 των ΗΕ, που είναι δεσμευτικό για όλους.

Η Σουηδή Σοσιαλδημοκράτης Βουλευτής Αν Λούντβιγκσον αναφέρθηκε στην ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και στις προσπάθειες για μεταρρυθμίσεις στη χώρα, σημειώνοντας πως τα τελευταία χρόνια αυτές οι μεταρρυθμίσεις έχουν σχεδόν σταματήσει.
Σημείωσε επίσης πως το κυβερνών κόμμα στην Τουρκία φαίνεται ακόμη να επιλέγει να έχει καλές σχέσεις με το στρατό παρά με την κοινωνία και τους πολίτες και πρόσθεσε πως η θέληση για συνέχιση των μεταρρυθμίσεων για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα φαίνεται να έχει εξασθενίσει.


Σε σχέση με την Κύπρο όμως , οι Σοσιαλδημοκράτες (δια στόματος της κας Αν Λούντβιγκσον ) είχαν μια εντελώς διαφορετική άποψη από αυτή των Χριστιανοδημοκρατών και όπως είπε πρόσφατα επισκέφθηκε τα κατεχόμενα και «η κατάσταση των ανθρώπων εκεί είναι αρκετά δύσκολη».
Προέβη δε και στην εξής εκπληκτική διαπίστωση που φανερώνει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο την αντιμετώπιση του κυπριακού προβλήματος από την πλευρά των Σοσιαλδημοκρατών και την ...ιδεολογική λογική τους.

Είπε λοιπόν ότι : «Το βόρειο μέρος, που ψήφισε ναι στην επανένωση της Κύπρου, τώρα τιμωρείται με απομόνωση και έχει αφεθεί έξω από την ΕΕ. Η ΕΕ δεν μπορεί πλέον να κλείνει τα μάτια της σε αυτή την κατάσταση και να ακούει μόνο στο μέρος της Κύπρου που έχει γίνει μέρος της ΕΕ, το οποίο έχει κερδίσει μια σειρά πλεονεκτημάτων και στο οποίο έχει δοθεί το δικαίωμα για βέτο στις προσπάθειες της ΕΕ.
Η απομόνωση της βόρειας Κύπρου πρέπει να τερματιστεί...(????) H απομόνωση είναι πλήρως παράλογη, όπως είναι και οι συνέπειες για τον κόσμο που ζει στη βόρεια Κύπρο».

Απαντώντας οι Χριστιανοδημοκράτες διερωτήθηκαν εάν οι Σουηδοί Σοσιαλδημοκράτες θέλουν η Σουηδία να ταχθεί κατά όλων των ψηφισμάτων των ΗΕ.
Σημείωσαν ακόμη πως μετά από 35 χρόνια πολλοί άνθρωποι στην Κύπρο ζουν «σε εξορία στο ίδιο τους το νησί». Όσο για τους ισχυρισμούς των Σοσιαλδημοκρατών περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την ...«απομόνωση του πληθυσμού της βόρειας Κύπρου» τους παρέπεμψαν στην στρατιωτική κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία και στον μεγάλο αριθμός Τούρκων από την Ανατολία που έχουν μεταφερθεί στο νησί, μετατρέποντας τους Τουρκοκύπριους σε μειονότητα.


Χαρακτηριστική συζήτηση της ιδεολογικής αντιμετώπισης αυτού του μεγάλου προβλήματος μεταξύ των δύο διαφορετικών σχολών. Της
«συντήρησης» και της ... «προόδου» (?)

Τρίτη, 03 Μαρτίου 2009

Για ένα πλυντήριο και μία φλαμουριά.


Στην μεταμοντέρνα εποχή που ζούμε διαμορφώνεται σιγά-σιγά στη χώρα μας ένα ρεύμα , όπου όλα τα ισοπεδώνει , τα σαχλαμαρίζει και μέσα από αυτή την «προοδευτικότητα του ωχαδερφισμού» διάφορα σπουδαία και πολύ σοβαρά θέματα εθνικού χαρακτήρα τα «ταυτοποιεί» με διάφορους ..Λάκηδες, Μάκηδες, Τάκηδες, και ...Λαλάκηδες.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της τάσης εντάσσεται και η δήλωση του κ. Γ. Παπανδρέου «περί λιγότερων στρεμμάτων γης για να κοιμάται ήσυχος» (εδώ)

Τις απόψεις όμως του προέδρου της ...«Socialist International» δεν τις συμμερίζονται διάφοροι μπαρουτοκαπνισμένοι λαοί . Φαίνεται ότι αυτοί στρέφονται στην ....οπισθοδρόμηση και την συντήρηση (κατά τον κ. Παπανδρέου) παρά τα νωπά τους ...«βιώματα» στον προοδευτικό σοσιαλο-κομμουνισμό.


Ίσως γνωρίζετε για το veto της Σλοβενίας στην είσοδο της Κροατίας στην Ε.Ε. Σίγουρα όμως πολλοί λίγοι γνωρίζετε ότι τα αίτια της διαμάχης κρύβονται (σύμφωνα με την ...προοδευτική φιλοσοφία του κ. Γ. Παπανδρέου) σε ασήμαντα γεγονότα και καταστάσεις.

Ένα... πλυντήριο και μια φλαμουριά είναι τα ...ασήμαντα αυτά γεγονότα.Αυτά ήταν η αφορμή για να εκτροχιαστεί η ενταξιακή πορεία της Κροατίας στην Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ. Μια ...ασήμαντη (σύμφωνα πάντα με τα πιστεύω του κ. Γ. Παπανδρέου) τελωνειακή διαμάχη των κροατικών αρχών με έναν κάτοικο σλοβενικής καταγωγής, ο οποίος ζει ακριβώς στη μεθόριο που χωρίζει τις δύο χώρες, αναζωπύρωσε μια διαμάχη που έχει τις ρίζες της στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.


Όλα άρχισαν όταν ο κ.Γιόσκο Γιόρας, κάτοικος του απομονωμένου κροατικού οικισμού Πλοβάνιγια, όπως το ονομάζουν οι Κροάτες ή Σέκοβλιε, όπως το ονομάζουν οι Σλοβένοι, αρνήθηκε να πληρώσει δασμούς εισαγωγής στην Κροατία για ένα πλυντήριο που εισήγαγε από τη Σλοβενία, με το επιχείρημα πως δεν αναγνωρίζει τη διοικητική αρμοδιότητα των κροατικών τελωνείων.

Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι το σπίτι του ανήκει στη σλοβενική πλευρά των συνόρων.
Η απομονωμένη κατοικία του εφάπτεται στη νότια πλευρά του ποταμού Ντραγκόνια και σύμφωνα με τα ομοσπονδιακά σύνορα της πρώην Γιουγκοσλαβίας βρίσκεται εντός κροατικού εδάφους, καθώς η κοίτη του ποταμού θεωρείται φυσικό σύνορο.

Ο κ. Γιόρας όμως επέμενε ισχυριζόμενος ότι στην ενιαία Γιουγκοσλαβία δεν έμπαινε φυσικά θέμα συνόρων, ωστόσο οι πρόγονοί του αναφέρονταν στη δικαιοδοσία των σλοβενικών αρχών. Παρουσίασε μάλιστα και έγγραφα και χάρτες που ενισχύουν την άποψή του, ότι αρμόδιες είναι οι αρχές της Σλοβενίας.


Οι κροατικές αρχές τού επέβαλαν πρόστιμο, ο ίδιος δεν το αποδέχτηκε και κατέληξε στη φυλακή για σύντομο διάστημα, ωστόσο η ενέργειά του έγινε πρωτοσέλιδο θέμα στη Σλοβενία και τα ....«εθνικιστικά κόμματα»(?) έθεσαν θέμα υπεράσπισης της κυριαρχίας της χώρας.

Το θέμα πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις στον τοπικό τύπο, όταν ο κ. Γιόρας φύτεψε μια φλαμουριά, σύμβολο της Σλοβενίας, δίπλα από το σπίτι του, που είναι εφαπτόμενο με το κροατικό συνοριακό φυλάκιο.
Οι Κροάτες την ξερίζωσαν και αυτομάτως άρχισε νέα διαμάχη.
«Εθνικιστικές» αστειότητες και οπισθοδρομικές αντιλήψεις σύμφωνα με το ... δόγμα Γ. Παπανδρέου και το ρεύμα του «προοδευτικού ωχαδερφισμού».
Ας παραχωρούσαν το μόλις ένα στρέμμα οικόπεδο του σπιτιού του κ. Γιόρας στην Σλοβενία και... ας κοιμόνταν ήσυχοι. Και μάλιστα ευρισκόμενοι και εντός Ε.Ε και εντός του ΝΑΤΟ.

Είναι όμως έτσι; Σίγουρα όχι ! Βλέπετε σ` αυτή τη λογική της πλειοδοσίας και της ανευθυνότητας υποβόσκει μια μυωπική εθνική αντίληψη , επικίνδυνη τόσο για τα συμφέροντα των ιδίων των ... «προοδευτικάριων», όσο και γι` αυτά των επόμενων γενεών.

Γιατί εάν το σπίτι του κ. Γιόρας βρίσκεται πράγματι στη Σλοβενία, τότε αυτή η ελάχιστη διαφορά εδάφους αλλάζει ριζικά την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων μεταξύ των δύο χωρών.
Στον κλειστό κόλπο του Πιράν εκκρεμεί η οριοθέτηση μόλις 6 χιλιομέτρων συνόρων, που είναι καθοριστικά για τα δικαιώματα ναυσιπλοΐας και αλιείας της Σλοβενίας, που έχει μόλις 46 χιλιόμετρα ακτών στην Αδριατική.


Χωρίς την κατοικία του κ.Γιόρας, η Σλοβενία αν και έχει πρόσβαση στη θάλασσα, στην πράξη μεταβάλλεται σε περίκλειστη χώρα, καθώς δεν έχει πρόσβαση στα διεθνή ύδατα.


Η κυβέρνηση λοιπόν της Σλοβενίας, της μόνης χώρας της πρώην Γιουγκοσλαβίας που είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, μπλόκαρε το Δεκέμβριο με τη συναίνεση της αντιπολίτευσης οκτώ κεφάλαια των κροατικών ενταξιακών διαπραγματεύσεων και απειλεί με βέτο στην ένταξη της Κροατίας στην Ε.Ε. (που προσδιορίζεται για το 2010), αλλά και στην ένταξη της Κροατίας στο ΝΑΤΟ ,αν προηγουμένως δεν λυθεί προς όφελός της η συνοριακή διαμάχη.

Σα δε ντρέπονται οι ....καθυστερημένοι συντηρητικοί και ...«εθνικιστές» Σλοβένοι και Κροάτες. Σαν δεν ντρέπονται που δεν υιοθετούν τις απόψεις του προέδρου της «Socialist International» κ. Γ. Παπανδρέου, περί λιγότερων στρεμμάτων γης για να κοιμούνται ήσυχοι.....

Πηγή πληροφ:«enet»

Δευτέρα, 02 Μαρτίου 2009

Με την κοινωνία ή με το βαθύ κράτος ;


Εδώ και πολύ καιρό, το ΠαΣοΚ πασχίζει να μας πείσει ότι ...άλλαξε ,έγραφε πριν λίγες ημέρες ο κ. Μ. Κοττάκης. Ότι έμαθε από τα λάθη του. Ότι τυχόν άνοδός του στην εξουσία δεν θα σημάνει επιστροφή στις παλαιές και καταδικασμένες συνταγές συν-διοίκησης με τις συντεχνίες.

Με τα λόγια, ως γνωστόν, χτίζεις ανώγια και κατώγια. Αυτό που μετρά, όμως, είναι τι κάνεις στην πράξη. Ε, λοιπόν, στις πρώτες «δημοκρατικές ασκήσεις» που έθεσε η ίδια η ζωή απεδείχθη ότι η αξιωματική αντιπολίτευση δίνει τις ίδιες παλαιές απαντήσεις.

Στην υπόθεση Παλαιοκώστα, για παράδειγμα, τα διλήμματα ήταν φανερά και το ΠΑΣΟΚ έπρεπε να μας πει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Ποιους θα υπερασπισθεί και ποιους όχι.

Όλοι είδαμε τι ακριβώς συνέβη. Μεταξύ της κοινωνίας και του βαθέος συντεχνιακού κράτους των σωφρονιστικών υπαλλήλων η αντιπολίτευση επέλεξε να υποστηρίξει τυφλά τους δεύτερους.
Αν μάλιστα κυκλοφορούσε η «Εξόρμηση» δεν έχω καμία αμφιβολία: θα έβγαζε έκτακτο πανηγυρικό παράρτημα για την αθώωση τεσσάρων εκ των πέντε σωφρονιστικών υπαλλήλων.

Διότι τελικώς το ζητούμενο ήταν ακριβώς αυτό: να μην την πληρώσει κανένας. Διέφυγε βεβαίως της αντιπολίτευσης μια μικρή λεπτομέρεια: ότι το δικαστήριο, με όσα στοιχεία διέθετε, καταδίκασε τον αρχιφύλακα του Κορυδαλλού, άρα υπήρξε και απόδοση ποινικών ευθυνών για την απόδραση Παλαιοκώστα.

Όμως αυτό είναι το τελευταίο. Το «πρωτεύον» είναι πως η αντιπολίτευση «όρθωσε» την ασπίδα της για να MHN πληγεί η προνομιακή εκλογική πελατεία της, ο κορμός της εκλογικής της βάσης, ο κόσμος της δημόσιο-υπαλληλίας.
Το πρωτεύον είναι πως η Ναυαρίνου, στην προσπάθειά της να χρεώσει τις ευθύνες «ψηλά», αρνήθηκε και πάλι να κοιτάξει χαμηλά.

Ο ορισμός που δίνει στην έννοια της «ευθύνης» είναι πραγματικά αξιοπρόσεκτος: «Για οτιδήποτε συμβαίνει στον τόπο, εμείς θα σας καλύπτουμε! Χάσατε από τα μάτια σας ένα σεσημασμένο κακοποιό; Δεν πειράζει, παιδιά! Εμείς, σε αντίθεση με την κακή Ν.Δ., θα τα ρίχνουμε όλα στον υπουργό μας…
Τα αρπάξανε, ενδεχομένως, κάποιοι από σας; Κανένα άγχος! Η διαφθορά επί των ημερών μας δεν θα έχει όνομα και διεύθυνση…».

Αν είναι αυτή η νέα νοοτροπία της αντιπολίτευσης, να μας συγχωρήσετε αλλά δεν θα πάρουμε.
Αν κάθε υπάλληλος που διαπράττει αδίκημα στην υπηρεσία γνωρίζει με βεβαιότητα εκ των προτέρων ότι θα υπάρξει διάχυση και όχι εξατομίκευση της ευθύνης του, τότε δεν έχει να φοβάται απολύτως τίποτε.

Όπως αντιλαμβάνεσθε, κάτι τέτοιο είναι εξαιρετικά επικίνδυνο και δείχνει πώς αντιλαμβάνεται τη λειτουργία του κράτους η αντιπολίτευση. Και αν τώρα δεν τόλμησε να «συγκρουστεί» με τους σωφρονιστικούς, τι μας λέει πως αύριο θα τα βάλει με τα κατεστημένα των ΔΕΚΟ;

Η ταύτιση του ΠΑΣΟΚ με το βαθύ κράτος δεν προκύπτει μόνο από την επιλογή που έγινε στο δίλημμα «με την κοινωνία ή με τις συντεχνίες». Υπάρχουν και άλλα, πιο τρανταχτά.
Όπως λ.χ. η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να διορίσει προσωπικό του συγκεντρωσιάρχη τον αιρετό νομάρχη Πειραιά. Είναι τόσος ο σεβασμός του κ. Παπανδρέου στην ακομμάτιστη Αυτοδιοίκηση, ώστε, όταν έρθει εν τη βασιλεία του, δουλειά των νομαρχών θα είναι να τρέχουν να κολλούν αφίσες και να ανοίγουν δρόμο στα πλήθη, ώστε να περάσει ο «Νυμφίος», επί πώλου όνου, αντί να λύνουν τα προβλήματα του πολίτη.

Τι να πω! Απογοήτευση, σκέτη απογοήτευση…


«etipos»

Κυριακή, 01 Μαρτίου 2009

Ώρα είναι να γίνει το...έλα να δεις !


Επειδή αυτό που διαπιστώνω από την πολιτική συμπεριφορά στον τόπο μας , αλλά και την πνευματική ανισορροπία αρκετών εκ των συμπατριωτών μας, οι οποίοι από κοινού ... «πλάθουν κουλουράκια με τα δυο χεράκια», μη συνειδητοποιώντας τι σημαίνει οικονομική κρίση , ας πούμε κάποια πράγματα με το όνομά τους.

Καταρχάς θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι υπό μιαν έννοια όλοι μας είμαστε εκτεθειμένοι σε αυτή την κρίση, ακόμη και αν έχουμε μιαν απλή κατάθεση.
Και αυτό διότι οι τράπεζες δεν τοποθετούν τα χρήματα των καταθέσεών μας σε ένα θησαυροφυλάκιο, αλλά τα δάνεισαν σε επιχειρήσεις και ιδιώτες , και τα μετέτρεψαν σε «τοξικά»προϊόντα (πιο πολύ έμμεσα παρά άμεσα).Αυτή είναι η αλήθεια Νο 1 και δεν πρέπει να μας διαφεύγει.

Η αλήθεια Νο 2 εμπεριέχει την πλέον ... χιουμοριστική και συγχρόνως οξύμωρη πλευρά της κρίσης για τα ελληνικά δεδομένα.
Στην χώρα του παραλόγου, που μετά την μεταπολίτευση έθρεψε για ψηφοθηρικούς καθαρά λόγους, και γιγάντωσε ένα τέρας που το ονόμασε ... δημόσιο, που εξελίχτηκε στον μεγαλύτερο φορέα κοινωνικής και πνευματικής διαφθοράς , αφού αλλοίωσε κοινωνικές ντιρεκτίβες και πνευματικές παρακαταθήκες, αυτοί που βγαίνουν ωφελημένοι από την διαδραματιζόμενη οικονομική κρίση, αλλά και από τις εξελίξεις που θα ακολουθήσουν , είναι οι ... δημόσιοι υπάλληλοι.

Οι διεφθαρμένοι είναι και οι ... ωφελημένοι. Αυτοί που στον σημαντικότερο βαθμό συμμετέχουν ενεργά στην καταβαράθρωση της ελληνικής οικονομίας (εφορίες, πολεοδομίες, σύστημα υγείας, φακελάκια , γρηγορόσημα κ.λ.π , δεν τα αναπτύσσω αφού όλοι μας τα γνωρίζουμε πολύ καλά), αυτοί είναι που (μειδιώντας)... «πλάθουν κουλουράκια με τα δυο χεράκια».

Και αυτό διότι δεν κινδυνεύουν να χάσουν την ακριβοπληρωμένη δουλειά του . ΤΟ τραγελαφικό τερτίπι της μεταπολίτευσης. Από την μία μονιμότητα, εξασφάλιση και υψηλοί μισθοί, και από την άλλη,- αυτή των ιδιωτικών υπαλλήλων οι οποίοι είναι οι ΜΟΝΟΙ που δουλεύουν σ` αυτή την χώρα,- αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα και ...χαμηλοί μισθοί.

Δεν κινδυνεύουν λοιπόν να μην εισπράξουν τον μισθό του και συγχρόνως μπορούν να επωφελούνται από την οικονομική κρίση. Η μόνιμη ανοικτή μισθολογική κάνουλα, τους δίνει την δυνατότητα να μπορούν να αγοράσουν σπίτια στις μειωμένες σημερινές τιμές, να αγοράσουν μετοχές σε απίστευτα χαμηλές τιμές, αυτοκίνητο με ...μπόνους άλλο ένα μικρότερο αυτοκίνητο για τις μετακινήσεις στην πόλη ,τρόφιμα, ρούχα, διακοπές και ό,τι άλλο θελήσουν πολύ φθηνότερα.

Δεν χάνουν τίποτα , μόνο ...κερδίζουν.Εάν δε η κρίση περιέλθει σε ακόμα πιο μίζερα μονοπάτια , μη σας φανεί περίεργο μια (έστω και μικρή) πλευρά των δημοσίων υπαλλήλων να εξελιχθεί στους μετα-μεταμοντέρνους ...«μικροτραπεζίτες» (αποφεύγω να γράψω την ακριβή λέξη αφού σε πολλούς από εμάς αναδεύει δυσάρεστες και επώδυνες μνήμες από το παρελθόν). Ξέρετε αυτούς που τον ...τόκο τον έχουν αναγάγει σε επιστήμη και την λεηλασία σε ...κοινωνική συνεισφορά.

Όλοι οι άλλοι ζουν με το άγχος της απόλυσης, της μείωσης του μισθού ή του κλεισίματος της εταιρείας στην οποία εργάζονται. Ζουν με την δαμόκλειο σπάθη πάνω από το κεφάλι τους. Ζουν καθημερινά με το ύπουλο σαράκι της αβεβαιότητας που ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ την σωματική και την ψυχική τους υγεία .

Ώρα είναι λοιπόν αυτοί οι ΩΦΕΛΗΜΕΝΟΙ να βγουν στους δρόμους για νέες ... διεκδικήσεις. Ώρα είναι κάποιοι να τους (ξανα)χρησιμοποιήσουν για πολιτικές και προσωπικές σκοπιμότητες.

Ώρα είναι να γίνει το ....έλα να δεις !